Przejdź do zawartości

Konferencje Sprawiedliwości we Wrocławiu

Z Ethenor
Wersja z dnia 18:22, 19 kwi 2026 autorstwa imported>Import (Odtworzenie treści z backupu)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Konferencje Sprawiedliwości w Wrocławiu, rzadziej potrójne triady - były to nieformalne spotkania rodów Volturi i Lukanosów organizowane w latach 2006-2009 pod patronatem polskiej Ministry Magii Krystyny Jagiellonki. Dotyczyły wyjaśnienia sprawy śmierci Anastazji Kurlikovskiej. Należy zaznaczyć, że nigdy oba rody nie potwierdziły spotkania jako oficjalne ze względu na obawy reakcji świata czarodziejskiego, jak również tego niemagicznego. Były to także pierwsze bezpośrednie spotkania Volturi i Lukanosów od co najmniej dziesięciu wieków. Podczas trzech konferencji obie delegacje doszły do znaczącego porozumienia - utworzenie tymczasowej koalicji tytanicznych rodów, czego efektem był Proces Rinata Kurlikovskiego przed Wielkim Sądem Volturi.

Konferencje

[edytuj]

Pomysł zorganizowania konferencji obu rodów istniał już znacznie wcześniej, bo nawet kilka wieków wstecz, ale do XXI wieku pozostawało to w sferze jedynie marzeń. Krystyna Jagiellonka od początku swojej kariery urzędniczej chciała zasłynąć jako ta, której udało się zebrać zwaśnione rody przy jednym stole negocjacyjnym. Co ciekawe okazję do takiego spotkania widziała w staraniach Juliusza Cezara Lukanos-Merowinga wyjaśnienia śmierci swojej byłej żony przed ukraińskim wymiarem sprawiedliwości. Propozycja zorganizowania konferencji trafiła do czarodziejskiej przestrzeni publicznej przypadkiem - współpracownik ministry powiedział o jej pomyśle urzędnikowi z ambasady rodu Volturi. Trajan de Vendome ambasador Volturi w Warszawie poparł jej zamysł i przesłał propozycję do Volteru nie konsultując tego z autorką. Krystyna Jagiellonka, mimo poczucia wystawienia się na pośmiewisko, podjęła się zadania sprowadzenia Kajfasza Volturi i Eryka Lukanosa do jednego z polskich miast.

Pomysł znalazł zwolenników wśród Volturi, a głównym orędownikiem rozpoczęcia rozmów był Ferdynand Volturi. Uważał, że jest to okazja do pokazania dobrej woli Lukanosom. Miał na myśli przede wszystkim wzmocnienie pozycji czarodziejów względem państw świata. Inne zdanie przedstawiał Marceli Volturi - w jego opinii Eryk Lukanos zaatakuje Volturi za opieszałą obronę praw magii. Ostateczną decyzję podjął Kajfasz Volturi. Zezwolił na spotkanie, ale nie będzie w nim uczestniczył żaden Volturi. W zamian za to wyśle zaufaną osobę. Senior rodu Volturi wyznaczył do tego zadania Alexandrę Potter. Krystyna Jagiellonka otrzymała od Volteru informację, aby zorganizowała takie spotkanie w wyznaczonym przez siebie polskim mieście.

Eryk Lukanos również miał wątpliwości, ale co do samej intencji spotkania. Jego obawy budził fakt w jaki sposób wyszła propozycja konferencji. Żywił osobisty uraz do Volturi, po tym jak ostro zaprotestowali ślubowi jego córki z Hieronimem Merowingiem. Duży wpływ na jego decyzję miał wnuk Juliusz Cezar Lukanos-Merowing. W liście przesłanym do Warszawy senior Lukanosów ostatecznie wyraził zgodę na "robocze obrady" obu rodów.

Krystyna Jagiellonka wyznaczyła Wrocław jako miasto konferencji. W tym celu wynajęto wrocławski Stary Ratusz. Pierwsza konferencja trwała zaledwie jeden dzień przynosząc jedynie zapewnienie zwołania kolejnego spotkania i głębsze rozpatrzenie sprawy Anastazji Kurlikovskiej. Rok później przedstawiono wyniki śledztw z Ukrainy i Rosji. Delegacja Lukanosów przedstawiła silne argumenty przeczące oficjalnym wersjom. Równocześnie zastosowali bardzo stary trik w postaci odwołania się do starożytnej zasady wzajemnej pomocy starych rodów. Podczas II konferencji doszło do poważnego spięcia pomiędzy Juliuszem Cezarem Lukanos-Merowingiem a Dioklecjanem Volturi o to, która ze stron powinna podjąć pierwszy krok ustanowienia magicznego sądu. Ostatecznie zawarto porozumienie - Lukanosi powołają swój magiczny sąd, a jeśli jego wyniki będą wystarczające to Volturi wytoczą proces Rinatowi Kurlikovskiemu.

Trzecia i ostatnia konferencja była zorganizowana na najwyższym szczeblu. Uczestniczyli w niej seniorzy obu rodów razem z najbliższymi współpracownikami. Dzięki ujawnieniu nagrania rozmów Anastazji Lukanos-Merowing z dziadkami Kajfasz Volturi upewnił się co do zasadności spotkań. Konferencja zakończyła się postawieniem zakończenia niemagicznej ścieżki wyjaśnienia zbrodni zabójstwa Anastazji Kurlikovskiej.

Zjazdy Konferencji

[edytuj]
Nr Data i miejsce Gospodarz Delegacja Volturi Delegacja Lukanosów Postanowienia
1. 17 września 2006 roku
Wrocław, Stary Ratusz
Krystyna Jagiellonka Trajan de Vendome
Alexandra Potter
Valgerður Sverrisdóttir 1. Organizacja drugiej konferencji, na której zostaną przedstawione dowody nieprawidłowości przy toczących się śledztw na Ukrainie i rosji.
2. 30 kwietnia 2007 roku
Wrocław, Stary Ratusz
Kaliope Merowing
Trajan de Vendome
Dioklecjan Volturi
Hieronim Merowing
Juliusz Cezar Lukanos-Merowing
Zavani Urgziti
Islandzkie Ministerstwo Magii powinno przeprowadzić własne śledztwo dotyczące śmierci Anastazji Kurlikovskiej, a jego wyniki przekazać Volterowi.
3. 12 stycznia 2009 roku
Wrocław, Zamek Piastów
Kajfasz Volturi
Ferdynand Volturi
Adam Volturi
Dioklecjan Volturi
Maria Merowing
Eryk Lukanos
Dorothea Lukanos
Hieronim Merowing
Juliusz Cezar Lukanos-Merowing
Zavani Urgziti
Anastazja Lukanos-Merowing
Postanowienie doprowadzenia do końca niemagicznej ścieżki śledztwa. Islandia ma prowadzić swoje śledztwo, a jeśli jego wyniki będą wystarczająco to Wielki Sąd Volturi rozpocznie kroki prawne przeciwko zabójcy Anastazji Kurlikovskiej