Anastazja Lukanos-Merowing
Anastazja Dorothea Nike Volturi z Lukanos-Merowingów – urodzona dnia 29 sierpnia 1989 roku w Rejkiawicku, jedyna córka Juliusza Lukanos-Merowinga i Anastazji Kurlikovskiej, czarodziejka półkrwi, magister prawa i doktorantka na Uniwersytecie Oxfordzkim.
Dzieciństwo
[edytuj]Gdy przyszła na świat jej matka nie była wstanie zając się nią ze względu na swoje wcześniejsze przeżycia i przebytą depresję. Opiekę nad małą Anastazją przejęła babcia Dorothea Lukanos, ale nie ochroniło to jej przed problemem strachu przed rozłąką w późniejszym życiu. Przy swojej matce czuła niepokój i bardzo szybko popadała w histeryczny płacz, co jeszcze bardziej pogłębiało inne problemy. W dniu 3 października rodzice rozwiedli się. Dziewczynka zaznała spokoju, ale problem kolejnych fobii w dalszym ciągu narastał. Juliusz przywoził córeczkę do Anastazji, która mieszkała przez rok czasu w Rejkiawicku do czasu aż zniknęła bez śladu. Wiedzieli jedynie, że wróciła na Ukrainę, aby zaopiekować się chorą matką na żądanie ojca.
W wieku 6 lat Anastazja rozpoczęła niemagiczną edukację w szkole podstawowej. Dziewczynka musiała opanować materiał w krótszym czasie niż jej rówieśnicy, ponieważ za jakiś czas miała wejść do świata czarodziejów. Rodzina nie zaniedbywała także jej magicznych zdolności, które określano jako zadowalające – codziennie obserwowała jak inni czarują, a nawet sama używała bardzo prostych zaklęć pod nadzorem dorosłych. W czasie nauki w szkole podstawowej opanowała bardzo dobrze program nauczania zarówno ze strony teoretycznej, jak i praktycznej; na koniec otrzymała dyplom najlepszej uczennicy. W 2000 roku wysłano ją do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdzie została przydzielona do Gryfindoru. Na miesiąc przed rozpoczęciem roku szkolnego wydarzyła się tragedia – zmarła jej matka. Pogrzeb był dla niej traumatycznym przeżyciem, zwłaszcza, kiedy zobaczyła niewzruszone miny dziadków – Rinata Kurlikovskiego i Ludmiły Tymoszenko. Od razu poczuła do nich niechęć, a nawet swego rodzaju złość. Nie potrafiła znaleźć wytłumaczenia, dlaczego rodzice nie opłakują śmierci własnego dziecka. Jednak dzięki dobrej atmosferze w szkole szybko stanęła na nogi.
Anastazja odziedziczyła po matce urodę, dlatego była szkolną gwiazdą, co jej to nie podobało się. Wolała skupić swoje myśli na nauce niż na randkowaniu. Zdecydowanie nie należała do prymusów; wszystkie przedmioty szły jej średnio, chociaż dostawała zarówno oceny niedostatecznej, jak i celujące. Egzaminy końcowe zdała w 2007 roku.
Praca zawodowa
[edytuj]W latach 2007-2009 uczestniczyła w kursie dla czarodziejów chcących zdać maturę. Dzięki temu posunięciu przyjęto ją na studia prawnicze, które ukończyła w zaledwie cztery lata z wyróżnieniem. Od 2009 roku jest doktorantką na Uniwersytecie Oxfordzkim. W czasie studiów równocześnie podjęła pracę w Ministerstwie Magii Anglii jako tłumaczka. Poznała tam wielu ludzi, z którymi do tej pory utrzymuje kontakt. Ułatwiało jej to życie z dala od rodziny. W 2012 roku Hieronim Merowing zatrudnił ją w islandzkim Ministerstwie Magii, w departamencie prawa. Jej kariera nie trwała długo, ponieważ nowy Minister Magii Islandii Ahmed Rawazi w ramach swoich planach zwolnił większość kobiet, w tym samą Anastazję. Był to początek batalii o odwołanie niesprawiedliwego byłego szefa, która zakończyła się sukcesem. W ciągu zaledwie trzech miesięcy od wyrzucenia jej z pracy mianowano ją ministrem ds. kontaktów z czarodziejami. Urząd pełniła do końca 2015 roku, ponieważ 22 stycznia 2016 roku na specjalną prośbę Marceli Volturi powołano ją w skład italskiego rządu magicznego jako dyrektorka Departamentu Rasy Czarodziejów i Kontaktów ze Starożytnymi Rodami.
Odkąd zmarła jej matka Anastazja nie wierzyła w jej naturalną śmierć. Prześladowała ją ta myśl, dlatego wspierała ojca w staraniach wyjaśnieniu tej sprawy z całych sił. Jej ślub z członkiem rodu Volturi i zwrócenie się do Wielkiego Sędziego Volteru z prośbą o mediację przyniosły pozytywne skutki. Wcześniej sądu ukraińskie czy europejskie odrzucały wszelkie skargi. Proces trwał siedem miesięcy, podczas którego udowodniono winę Rinatowi Kulikovskiego zabójstwa córki za co skazano go na śmierć poprzez Cruciati Mortes. W dniu 9 kwietnia Anastazja, na własną prośbę, wykonała wyrok.
Rodzina
[edytuj]Anastazja zdecydowała się na małżeństwo z miłości, a jej wybrankiem był Neron Volturi. Ślub Lukanoski z Volturi wzbudził ogromne kontrowersje zarówno w obu rodzinach, jak i w świecie czarodziejskim. Największe mocarstwa wyraziły nawet oficjalny protest. Para miała za nic słowa krytyki i pobrali się w Londynie w dniu 11 września 2010 roku. W uroczystościach uczestniczyli wszyscy bliscy młodych. Dla wielu ludzi był to symbol powolnego procesu zjednoczenia starych rodów czarodziejskich.
W rocznicę ślubu narodził się ich jedyny syn Ramzes Neron Volturi.