Anastazja Kurlikovska

Anastazja Ludmiła Lukanos-Merowing-Kurlikovska - (16 stycznia 1971 w Dniepropietrowsku – 28 sierpnia 2000 w Kijowie) córka ukraińskiego oligarchy Rinata Kurlikovskiego i Ludmiły Tymoszenko. Została zmuszona przez ojca do małżeństwa, a po rozwodzie zniknęła z życia rodziny. Zamordowano ją w dniu 28 sierpnia 2000 roku w Kijowie.

Anastazja urodziła się jako młodsze dziecko swoich rodziców, miała starszego brata Olega. Wychowaniem dziecka zajmowała się służba, ponieważ Ludmiła nie chciała stracić nic ze swojego wyglądu, który był dla niej najważniejszy w życiu. O jej edukacji wiadomo bardzo niewiele – W latach 1977-85 chodziła do szkoły podstawowej numer 156 w Kijowie.

W planach ojca zajmowała miejsce bardzo ważnej transakcji, dzięki której zarobi jeszcze więcej pieniędzy. Rinat nie kochał jej, nie poświęcał swojego czasu, zakazał służbie litowania się nad nią. Anastazja, pomimo że była rodzinnym popychadłem to nigdy nie traciła pogody ducha. Miała przyjaciółkę (Julia Sacharow) zawsze wspierającą ją we wszystkim. Jednak to skończyło się z jej trzynastymi urodzinami – ojciec sprzedał jej dziewictwo w zamian za sześć największych stalowni w Dniepropietrowsku. Na całe szczęście nabywca gdy tylko zobaczył jaka to była młoda osoba, to nic jej nie zrobił. Rinatowi wciąż było za mało i ciągle szukał okazji do zarobienia fortuny. Planował, że ożeni ją za wuja, ale władze sowieckie nie wyraziły zgody na „burżuazyjne ciągoty”. Anastazja także nie chciała małżeństwa w tak młodym wieku, dlatego głośno powiedziała przy całej rodzinie o swoim negatywnym stanowisku wobec mariażu z bliskim krewnym. Zapłaciła za odwagę wysoką cenę – została pobita do nieprzytomności, przez co w szpitalu leżała pół roku.

W 1986 roku po raz pierwszy w życiu miała stosunek intymny z mężczyzną, a był nim Juliusz Cezar Lukanos-Merowing. Zmuszono ją do tego groźbami gwałtu na niej, ale jak wspominała swojej przyjaciółce, że był to jej ideał chłopaka. Sam Lukanos-Merowing padł ofiarą knowań Kurlikovskiego. Rinat przez kilka miesięcy dążył do tego, aby zmusić ich do małżeństwa. Do rodu Lukanosów dotarto dzięki ambasadzie radzieckiej w Islandii. Grożono chłopakowi więzieniem za molestowanie seksualne nieletniej, dlatego Hieronim w poczuciu odpowiedzialności zgodził się na ślub, który odbył się w dniu 9 grudnia 1987 roku – w tamtej chwili miała zaledwie 16 lat.

Anastazja po raz pierwszy poczuła wolność. Nikt nie kontrolował jej każdego kroku. Mogła wychodzić z domu czy poznawać nowych ludzi. Szybko szczęście zamieniło się w piekło, ponieważ ojciec nie odpuszczał , a zwłaszcza, kiedy zasugerowała rozwód z Hieronimem, po tym jak nie mogła porozumieć się z mężem. Rinat zagroził zabójstwem przyjaciółki jeśli nie zajdzie w ciążę. Strach przed gniewem głowy rodziny był ogromny - potrafił zastraszać na odległość. Obawiała się, że może zlecić jej zabójstwo. Tymczasem Lukanosi zauważyli u niej co raz głębszy stan paranoiczny - Anastazja nie chciała z nikim rozmawiać, a dodatkowo zaczęła się bać o los nienarodzonego dziecka. W dniu 29 sierpnia 1989 roku urodziła się Anastazja Lukanos-Merowing - ten dzień miał być początkiem zmian według rodziny męża, ale tak się nie stało. Nie potrafiła zając się dzieckiem, bo myślała, że za kilka lat będzie przechodziła to samo co ona. Z kolei ojciec znowu namawiał ją do kolejnego dziecka, ale tym razem sprzeciwiła mu się. W odpowiedzi usłyszała groźbę, że zapłaci za to życiem. Po jakimś czasie chcąc dać Anastazji normalnego życia z dala od strasznego dziadka postanowiła rozwieść się z mężem co miało miejsce w dniu 3 października 1991 roku.

Początkowo mieszkała w centrum Reykjaviku, ale niespodziewanie w lutym następnego roku, po tym jak otrzymała informacje, że matka zachorowała i potrzebuje pomocy, wróciła na Ukrainę. Okres jej życia z lat 1991-2000 jest owiany tajemnicą – nie utrzymywała z nikim kontaktu, czy to z mężem, córką, czy z Julią. Według relacji jej brata dowiedziano się, że szprycowano ją narkotykami. Podejrzewał też, że ojciec sprzedawał ciało własnej córki dla intratnych kontraktów z prezydentem Ukrainy Leonidem Kuczmą.

W dniu 28 sierpnia 2000 roku próbowała uciec z więzienia, jakim był dom rodzinny. Niestety złapali ją ochroniarze ojca, którzy najpierw ją pobili, a potem zgwałcili. Rinat poderżnął jej gardło. Pogrzeb miał miejsce trzy dni później.

Rodzina z Islandii uważała, że śmierć Anastazji to było zabójstwo. Przez kolejne lata próbowali udowodnić winę Rinatowi, ale żaden sąd zarówno na Ukrainie, jak i europejski nie zajął się tą sprawą. Prezydent Ukrainy wyraźnie zaznaczył, że nie życzy sobie jakiegokolwiek śledztwa związanego ze śmiercią Anastazji. Juliusz Cezar Lukanos-Merowing w dniu 17 stycznia 2012 roku wydał międzynarodowy list gończy za ojcem byłej żony. Co jeszcze było bardziej zaskakującego to, że Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi uznał to zdarzenie sprzed dwunastu lat jako zabójstwo na członkinę starożytnego rodu. Od 10 sierpnia 2013 roku do 30 marca 2014 odbywał się proces, podczas którego udowodniono winę Kurlikovskiemu zabójstwa córki. Nie znaleziono żadnych okoliczności łagodzących i skazano go na śmierć poprzez Cruciati Mortes.

W dniu 9 grudnia 2013 została ponownie pochowana w Reykjaviku.