Samon Black

Samon Syriusz Rudolf Black urodzony w dniu 12 stycznia 1899 roku w Londynie, Czarodziej czystej krwi, syn Fineasa Nigellusa Blacka (1878-1981) i Bellatriks Lestrange (1880-1935), starszy brat Inezy Volturi (1900-2019) i Amalii Malfoy (1900-2014). Zasłużył się w volterowskiej polityce jako wieloletni ambasador i polityk Ministerstwa Magii Italii.

Wczesne życie

Samon otrzymał imiona po swoich dziadkach ze strony matki i ojca, czyli Syriuszu Black i Rudolfie Lestrange. Był najstarszym dzieckiem swoich rodziców. Na chłopca wywierano ogromny nacisk, aby dobrze się ożenił. Cały czas mu przypominano pokrewieństwo z rodem Volturi. Gdy skończył jedenaście lat większość czasu przebywał poza domem w szkole. Pierwsze nauki pobierał wraz z siostrami w domu pod okiem guwernantek i matki. Wszystkie dzieci dorównywały sobie poziomem przyswajania i wykorzystywaniem wiedzy. W latach 1910-1917 chodził do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. W czasie nauki mieszkał w domu węża Slitherina. Osiągał dobre wyniki w nauce – najlepiej szły mu eliksiry i historia magii, a najgorzej transmutacja. Egzaminy końcowe z wybranych przedmiotów zdał dobrze.

Samon zaprzyjaźnił się z Marcelim Volturi, który należał do Gryfindoru. Razem w 1914 roku napisali artykuł o stosowaniu zaklęć na przedmioty zabezpieczone przed nimi. Był to początek przyjaźni trwającej do końca życia.

Po zakończeniu szkoły w 1917 roku wrócił do domu. Rodzice natychmiast zaczęli naciskać na niego, aby jak najszybciej znalazł sobie żonę. Opór Samona był dla nich irracjonalny. Matka zaczęła sugerować mu homoseksualizm, a ojciec groził mu wyrzuceniem z domu. Samon chciał zakochać się, a nie żenić na zawołanie. Ciągłe sugerowanie mu czegoś strasznie denerwowały go. W marcu następnego roku wyprowadził się. Pozbawiony środków do życia zaczął pracować w czarodziejskiej księgarni. Wystarczało mu ledwo na utrzymanie, które znacznie różniło się poziomem od tego co miał do tej pory. W dniu 19 grudnia 1919 roku wyjechał do Włoch po uprzednim otrzymaniu zaproszenia od Marcelego, dawnego przyjaciela z lat szkolnych.

Samon wydał wszystkie swoje oszczędności na wyjazd do Italii, o czym doskonale wiedzieli Volturi. Po przyjeździe do miasta zaproponowano mu pracę w zamku w charakterze rzecznika prasowego. Dopiero po namowach Marcelego przyjął tą propozycję.

Dyplomacja

Już w dniu 1 stycznia 1922 roku rozpoczął nową pracę w Ministerstwie Magii Italii w departamencie spraw zagranicznych. Była to wielka okazja do odbywania długich i bardzo dalekich podróży po całym świecie. Pierwszym celem były Chiny – został przydzielony jako jeden z asystentów Ambasadora rodu w Chinach Jana von Falkenberg. Bardzo szybko dostosował się do realiów politycznych nowego państwa co zostało mu to zapisane w aktach jako niewątpliwy plus. Niespodziewanie w dniu 14 grudnia 1932 roku został odwołany z Chin i w trybie pilnym skierowano go do Polski. Dopiero na miejscu dowiedział się, że został mianowany tymczasowo Ambasadorem rodu w Polsce. Pierwszym zadaniem Samona zleconym przez Volter była naprawa stosunków z Ministrem Magii Polski Józefem Amnelem. Udało mu się to zrobić w przeciągu kilku najbliższych miesięcy poprzez popierania magicznych inicjatyw społecznych i politycznych, dlatego postanowiono, że dalej będzie pełnił swój urząd co najmniej do 1938 roku.

Naraził się jednak władzom Polski, po tym jak skrytykował Marszałka Józefa Piłsudskiego i jego stosunek do rasy czarodziejskiej. Od grudnia 1936 roku do stycznia 1937 roku nie opuszczał budynku ambasady.

Razem z atakiem Niemiec na Polskę w dniu 1 września 1939 roku Fineas Volturi dał wolną rękę w kwestii wyjazdu z kraju. Samon postanowił zostać tak długo jak to było możliwe. Budynek ambasady otoczono dodatkowymi zaklęciami ochronnymi, dzięki czemu niemieckie pociski odbijały się od tarcz. Kiedy rząd RP opuścił Polskę ambasador wydał pismo potępiające ten krok. Ogłosił, że Volturi pozostaną w kraju. Gubernator Generalny Hans Frank zaproponował mu przeniesienie ambasady z Warszawy na zamek Wawelski. Po konsultacji z Volterem, rządem polskim i pierwszymi tajnymi związkami w dniu 16 stycznia 1940 roku Kraków został siedzibą przedstawicielstwa rodu. Sam Samon pozostał jednak w Warszawie. Formalnie był volterowskim obserwatorem w Generalnym Gubernatorstwie. W maju zlikwidowano placówkę dyplomatyczną a Samon wyjechał do Londynu. W 1942 roku formalnie otrzymał decyzje, że w dalszym ciągu jest ambasadorem przy polskim rządzie na uchodźstwie. Od połowy 1943 roku negocjował sprawę rekompensaty strat poniesionych w wyniku niemieckiej okupacji, natomiast premier Tomasz Arciszewski próbował przekonać go do udzielenia poparcia dla przedwojennej wschodniej granicy. W odpowiedzi ambasador zasugerował mu, że granica już ostała zmieniona i tylko ZSRR może to zmienić. Samon zwrócił się do Fineasa Volturi, aby mógł w tej sprawie rozpocząć rozmowy z Sowietami. W dniu 20 grudnia 1944 roku mianowano go Ambasadorem Volturi w ZSRR, równocześnie pozostając na stanowisku w Polsce.

Widząc, że nic nie da się zmienić co do wschodniej granicy polsko-radzieckiej w rozmowie z Józefem Stalinem, w imieniu rodu zaakceptował stan faktyczny. W latach 1944-1946 przebywał głownie w ZSRR zaniedbując sprawy polskie. W dniu 22 stycznia 1947 roku Fokus wypowiedział wojnę Sowietom, a tym samym Black przestał być przedstawicielem rodu w tym państwie. W 1952 roku Alexandra Potter zastąpiła go w Polsce.

Ministerstwo Magii Italii

W latach 1953-1979 pracował dla italskiego Ministerstwa Magii w departamencie bezpieczeństwa. W czasie swojego urzędowania prowadził liberalną politykę wobec nieczarodziejów i vulgutów. W 1962 roku był jednym z kandydatów na urząd Ministra Magii, ale przegrał z Ferdynandem Volturi. Zarówno Fineas Volturi, jak i Kajfasz Volturi darzyli go ogromnym szacunkiem i zaufaniem. Uważano go za specjalnego zausznika rodziny w ministerstwie magii. Natomiast większość polityków akcentowało jego brytyjskie pochodzenie, mimo że był prawnukiem Heleny Volturi.

Emerytura

W grudniu 1979 roku przeszedł na emeryturę. Osiadł na stałe w Volterze razem ze swoją najbliższą rodziną. Od tego czasu jego głównym celem było zaliczenie rodu Blacków w poczet Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Zadanie nie było łatwe, ponieważ od wieków jej skład nie został poszerzony. Blackowie z ogromnym impetem weszli do dyplomacji rodu. Po 2001 roku raportowano, że w ciągu pół wieku zagoszczą na stałe w italskiej polityce jeśli trend zostanie utrzymany.

Rodzina

Samon nigdy nie ożenił się ze względu na fakt, że, kiedy był młody rodzice niezwykle mocno naciskali na niego w sprawie mariażu. Od 1937 roku był związany z Lidią Florą mieszczką z Volteru. Miał z nią troje dzieci:

1. Amalia (1942)
2. Ineza (1944)
3. Daniel (1945)

Zmarł w dniu 2 sierpnia 2017 w Volterze w wieku 118 lat. Pochowano go w krypcie rodu Blacków w Londynie.

Poprzednik Piotr Koniecpolski

Ambasador Volturi w Polsce 1932-1952

Następca Alexandra Potter

Poprzednik Giovanni Paul Orsini

Ambasador Volturi w ZSRR 1944-1947

Następca Luukas Komorovsky