Przewodniczący Rady Czarodziejów Afryki Południowo-Zachodniej
Przewodniczący Rady Czarodziejów Afryki Południowo-Zachodniej - naczelni przywódcy czarodziejów począwszy od 1905 roku jeszcze kiedy Namibia była jeszcze niemiecką kolonią. Urząd utrzymano po 1918 roku. Kadencja przewodniczącego od początku istnienia wynosi pięć lat bez ograniczeń w jej liczbie. Jedynym ograniczeniem występującym przez większość czasu to prawa rasowe wielokrotnie potwierdzane przez ród Volturi. Tylko białoskórzy czarodzieje o statusie czystej krwi mieli prawo uprawiać politykę. System rasowej segregacji utrzymał się aż do ogłoszenia niepodległości przez Namibię w 1990 roku.
Prerogatywy
[edytuj]- Przewodniczy i kieruje pracami rządu czarodziejów
- Nadzoruje edukację, policję regionalną i placówki kulturalne
- Sprawuje wspólnie z państwem nadzór nad wymiarem sądownictwa
- Chroni magiczną faunę i florę.
- Ma prawo weta do praw wydawanych przez centralną legislatywę jeśli działa przeciwko czarodziejom. Weto musi zostać zatwierdzone przez ambasadora rodu Volturi.
Historia
[edytuj]Masowy napływ europejskich czarodziejów nastąpił pod koniec lat 90. XIX wieku. Byli to osadnicy pochodzący z krajów niemieckich, przede wszystkim Prus czy Saksonii. Reprezentowali różne środowiska, ale dominowano to chłopsko-mieszczańskie chcące wzbogacić się, otrzymać awans społeczny lub po prostu doświadczyć przygód. Również Brytyjczycy przybywali na te tereny by znaleźć przede wszystkim bogactwo. Pomimo różnic narodowościowych czarodzieje zaczęli współpracować ze sobą dla uzyskania nie tylko lepszych zysków, ale i siłę przebicia u władz kolonialnych. Kulturowo przedstawiali brytyjski punkt widzenia z niemieckimi elementami, jak na przykład etos pracy. Ród Volturi bacznie obserwował sytuację. Łukasz Nigellus Volturi w listopadzie 1903 roku zawiadomił rząd niemiecki, że zamierza nadać administrację jej kolonii w Południowo-Zachodniej Afryce. Cesarz Wilhelm II Hohenzollern przystał na zawarcie układu, ponieważ stanowiło to zabezpieczenie niemieckich kolonii przed brytyjskimi zakusami. W dniu 7 października 1905 roku strony zawarły umowę, na mocy której powstało ministerstwo magii. Na czele czarodziejskiej organizacji stanął przewodniczący Rady Czarodziejów. Sami czarodzieje również zawarli umowę z cesarzem Wilhelmem II. Układ z Berlina podpisano w dniu 30 października 1905 roku. Zawarto w nim najbardziej rasistowskie przepisy. Zakazano m.in związków białych czarodziejów z czarnoskórą rodzimą ludnością. Czarnoskórzy czarodzieje zostali uznani za zwierzęta i przeznaczono ich do powolnej eksterminacji. Ród Volturi poprzez swojego ambasadora potwierdził te zasady uznając, że nie narusząją volterowskiej pozycji w tej części świata.
W czasie pierwszej wojny światowej Niemiecka Afryka Południowo-Zachodnia została zajęta przez siły Związku Południowej Afryce (ZPA). Czarodzieje wyczuwali, że ich sytuacja jest uzależniona od tego państwa, mimo że Niemcy jeszcze nie przegrały wojnę. W 1918 roku czarodzieje wystąpili z wnioskiem do Volteru o aktualizację umowy. W dniu 30 stycznia 1919 roku zawarto kolejny układ, którego sygnatariuszami byli Łukasz Nigellus Volturi, premier Związku Południowej Afryki Louis Botha i Berthold Stresseman. Volturi wymusili pośrednio na Brytyjczykach uszanowanie niemieckiego charakteru rządów w ministerstwie magii. Z biegiem lat niemieccy czarodzieje woleli przyjąć brytyjskość ze względów czystofinansowych. W latach 1930-1932 przeprowadzono czystki w ministerstwie magii, ponieważ wielu jego pracowników nie spełniało wymagań praw rasowych. Zainteresowanie Niemcami wzrosło kiedy to naziści przejęli władzę w Niemczech w 1933 roku. Ród Volturi od początku obserwował sytuację. Uważali nazizm za zagrożenie swoich interesów na tym terenie. Ambasada zaczęła mocno napierać na ministerstwo magii w Namibii i Związku Południowej Afryki, aby ograniczali kontakty z Niemcami. W 1938 roku namibijskie władze magiczne uchwaliły antyżydowską Ustawę o ochronie czarodziejów na terytorium mandatowym Ligi Narodów Południowo-Zachodniej Afryce. W kraju nie było tej społeczności, ale ministerstwo magii chciało w ten sposób pokazać III Rzeszy swoje poparcie. Wraz z wybuchem drugiej wojny światowej Volturi nie mogli już tolerować nazistowskich rządów. Fineas Volturi (1848-1971) wydał zarządzenie, na mocy którego rząd Związku Południowej Afryki mógł w majestacie prawa usunąć rząd czarodziejów i zarządzić nowe wybory. Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945) zwrócił uwagę na fakt, że naziści mogą wygrać w demokratycznych wyborach, dlatego wydał zarządzenia dotyczące wprowadzenia stanu wyjątkowego i przeprowadzenia elekcji. W dniu 7 listopada 1940 roku ambasadorka Krystyna Cresco wyznaczyła przewodniczącego za zgodą Wielkiej Brytanii. Zresztą nowy "minister magii" był Brytyjczykiem. Stan zawieszenia trwał jeszcze krótki okres po zakończeniu wojny. Nikt nie wiedział co zrobić. Volturi jako pierwsi rozpoczęli kroki by to zmienić. I tak w dniu 30 marca 1946 roku zawarto Układ, który przywracał demokratyczny sposób wyboru przewodniczącego, usunął nazistowską ustawę z 1938 roku, ale pozostawił zasady segregacji rasowej.
Czarodzieje dzięki otwartemu sojuszowi z południowoafrykańskim państwem żyli jak pączki w maśle. Byli znacznie bogatsi niż reszta społeczeństwa. Po drugiej wojnie światowej nastąpił gwałtowny rozwój namibijskiej nauki. W 1949 roku założono cenioną, zwłaszcza w Afryce, szkołę dla adeptów magii. Wzorowano ją na tej w Volterze. Namibijczycy nazwali placówkę Volteriadą. Jej dyrektor jest równocześnie ministrem edukacji w rządzie czarodziejskim. Na podstawie życia społeczeństwa czarodziejów można by wywnioskować, że władza ZPA, a potem Republiki Południowej Afryki kupiła ich lojalność poprzez konkretne koncesje. W 1982 roku po raz pierwszy w społeczności magicznej wystąpiły niepokoje. Zaczęło się od sprawy sądowej. Mieszana para czarodziejów pobrała się w Stanach Zjednoczonych i wróciła do kraju. Automatycznie oskarżono ich o łamanie praw rasowych. Ministerstwo magii nie sądziło, że z tego powodu wybuchną zamieszki. Środki zaradcze jak na przykład większe patrole policyjne na ulicach spotęgowały zawieruchy. Sąd po wielomiesięcznej batalii uznał samo małżeństwo za niebyłe, a małżonków skazał na kary więzienia. Zamieszki trwały jeszcze przez kolejne dwa miesiące. Ambasador, po tym jak władze RPA wprowadziły stan wyjątkowy wyznaczył Victorię Fjorda nowym przewodniczącym. Czarodzieje z jednej strony popierali zmiany, ale z drugiej strony byli dumni, że należą do najbardziej czystokrwistego społeczeństwa w tym regionie świata. Młode pokolenie było jednak liberalne i wolało iść z duchem czasu niż pławić się w dobrach luksusowych. Elity zaczęły zwalczać młode pokolenie odbierając im możliwości zarobkowania. Młodzi czarodzieje poparli walki o wyzwolenie Namibii.
W 1990 roku, po wieloletnie walce i negocjacjach, Namibia uzyskała niepodległość. Wielki Sędzia Volteru zawiesił większość rasistowskich ustaw. Zarządzenie weszło w życie w dniu 30 grudnia. Jednak to nie wystarczyło do ostudzenia emocji. Ambasador Fryderyk Antoniusz zasugerował Volterowi, że należy zerwać układ z 1946 roku. Na decyzję Kajfasza Volturi nie trzeba było czekać długo. W dniu 17 lutego 1991 roku Wielki Mistrz rodu Volturi wydał Dekret o zerwaniu stosunków dyplomatycznych z byłą Republiką Afryki Południowo-Zachodniej. Uzasadnił to, że państwo uzyskało niepodległość, a obecna współpraca nie jest możliwa bez ustanowienia nowych stosunków. Władze namibijskie wyraziły zgodę na takie rozwiązanie. Nie w smak były im rządy rasistów, podczas gdy państwo próbuje zrzucić z siebie przeszłość. Stare elity próbowały wywrócić negocjacje, jednakże do tej pory życzliwy im Kajfasz Volturi skonfiskował majątki pozbawiając ich źródeł finansowania działalności politycznej. Teraz już nic nie stało przeciwko zawarciu nowego układu. W dniu 2 stycznia 1993 roku przewodniczący Rady Czarodziejów Henrik Ausmeister i Benedykt Zatta w imieniu Wielkiego Mistrza, a także prezydent Sam Nujoma podpisali nowe porozumienie przywracając tym samym stosunki dyplomatyczne i likwidując resztki praw antyrasistowskich.
Czarodzieje musieli ponieść ogromną cenę za swoje czyny. Opłacali przekształcenia gospodarcze w kraju. Volturi przekazywali w ratach państwu środki, które wcześniej zarekwirowali. Robili to tak, ponieważ uważali, że Namibia jeszcze nie dorosła w pełni do demokracji po latach niewoli. W latach 2003-2007 miało miejsce najwyższe niezadowolenie czarodziejów ze swojej sytuacji. Wielu polityków odwoływało się do polityki apartheidu jako środka naprawczego. Ambasada nie zareagowała jak tego oczekiwały władze magiczne i państwowe. Dopiero poprawa gospodarcza przyniosła uspokojenie sytuacji. Pomimo kryzysu społecznego demokracja nie uległa erozji. W dalszym ciągu potrafiono współpracować, pomimo zaostrzającego się sporu o kształt przyszłej Namibii.
Lista Przewodniczących
[edytuj]| Nr | Imię i nazwisko | Okres urzędowania | Wybory | Rząd | Ambasador rodu Volturi |
| 1 | Oswald Hörncher (1866-1945) |
1 grudnia 1905-30 listopada 1915 | 22 listopada 1905 | I rząd 01.12.1905-02.12.1910 |
Helena Black (1863-1991) 1905-1917 |
| 24 listopada 1910 | II rząd 02.12.1910-30.11.1915 | ||||
| 2 | Berthold Stresseman (1874-1945) |
30 listopada 1915-2 grudnia 1920 | 23 listopada 1915 | Rząd 30.11.1915-02.12.1920 | |
| Cadmus Xan (1849-1961) 1917-1929 | |||||
| 3 | Alexander Macalay (1869-1965) |
2 grudnia 1920-2 grudnia 1930 | 21 listopada 1920 | I Rząd 02.12.1920-01.12.19254 | |
| 23 listopada 1925 | II Rząd 01.12.1925-02.12.1930 | ||||
| Krystyna Cresco (1844-1971) 1929-1941 | |||||
| 4 | James Cavendish (1889-1979) |
2 grudnia 1930-29 listopada 1935 | 24 listopada 1930 | I Rząd 02.12.1930-29.11.1935 | |
| 5 | Adolf Hess (1900-1945) |
29 listopada 1935-7 listopada 1940 (Dymisja) |
24 listopada 1935 | I rząd 29.11.1935-07.11.1940 | |
| 6 | Richard Macalay (1895-1989) |
7 listopada 1940-25 listopada 1955 | 7 listopada 1940 | I rząd 10.11.1940-16.11.1945 | |
| Lucjusz Zatta (1890-2007) 1941-1953 | |||||
| 1 listopada 1945 | II Rząd 16.11.1945-20.11.1950 | ||||
| 6 listopada 1950 | III Rząd 20.11.1950-25.11.1955 | ||||
| Archimedes Palletta (1903-2017) 1953-1965 | |||||
| 7 | Sylweriusz Connaught (1912-2020) |
25 listopada 1955-30 listopada 1965 | 10 listopada 1955 | I Rząd 25.11.1955-27.11.1960 | |
| 13 listopada 1960 | II Rząd 27.11.1960-30.11.1965 | ||||
| 8 | Abraham Lincoln (1916-1993) |
30 listopada 1965-1 grudnia 1975 | 13 listopada 1965 | I Rząd 30.11.1965-30.11.1970 |
Zyta Nagy (1899-2017) 1965-1977 |
| 15 listopada 1970 | II Rząd 30.11.1970-01.12.1975 | ||||
| 9 | Eugeniusz Wolf (ur. 1939) |
1 grudnia 1975-1 grudnia 1980 | 13 listopada 1975 | I Rząd 01.12.1975-01.12.1980 | |
| Anna Xena Colonna (ur. 1930) 1977-1983 | |||||
| 10 | Donald Tuley (1927-1999) |
1 grudnia 1980-26 czerwca 1982 (Dymisja) |
12 listopada 1980 | I Rząd 01.12.1980-26.06.1982 | |
| 11 | Victoria Fjorda (ur. 1940) |
26 czerwca 1982-23 czerwca 1992 | 26 czerwca 1982 | I Rząd 11 sierpnia 1982-23 czerwca 1987 | |
| Fryderyk Antoniusz (ur. 1943) 1983-1991 | |||||
| 31 maja 1987 | II Rząd 23 czerwca 1987-23 czerwca 1992 | ||||
| Brak stosunków dyplomatycznych 1991-1993 | |||||
| 12 | Henrik Ausmeister (ur. 1954) |
23 czerwca 1992-23 czerwca 2002 | 31 maja 1992 | I rząd 23.06.1992-23.06.1997 | |
| Benedykt Zatta (1916-2020) 1993-2005 | |||||
| 1 czerwca 1997 | II rząd 23.06.1997-23.06.2002 | ||||
| 13 | Solan R'ied (1950-2017) |
23 czerwca 2002-23 czerwca 2007 | 1 czerwca 2002 | I rząd 23.06.2002-23.06.2007 | |
| Annabel Roserade (ur. 1944) 2005-2017 | |||||
| 14 | Olivier Schultk (ur. 1954) |
23 czerwca 2007-23 czerwca 2017 | 1 czerwca 2007 | I rząd 23.06.2002-23.06.2007 | |
| 1 czerwca 2012 | II Rząd 23.06.2012-23.06.2017 | ||||
| 15 | Aleksandra Gretze (ur. 1971) |
23 czerwca 2017-urzęduje | 3 czerwca 2017 | I rząd 23.06.2017-23.06.2022 |
Wilhelm Celesta (1980-2020) 2017-2020 |
| Paweł Xan (ur. 1960) 2020-urzęduje | |||||
| 1 czerwca 2017 | II rząd 23.06.2022-23.06.2027 |