Zarządzenie Wielkiego Mistrza rodu Volturi Fineasa Volturi ds. Namibii

I Zarządzenie Volteru dla Namibii - prawo wydane przez Wielkiego Mistrza rodu Volturi Fineasa Volturi (1848-1971) na równi z prawem dekretowym, na mocy którego Gubernator Generalny Związku Południowej Afryki mógł na wniosek premiera kraju zdymisjonować przewodniczącego Rady Czarodziejów Namibii a nastepnie ogłosić nowe wybory. Zarządzenie wydano w dniu 14 kwietnia 1940 roku, kiedy to ród Volturi i III Rzesza były w stanie wojny. Namibijscy czarodzieje dosyć mocno popierali ideologię nazistowską, dlatego Wielka Brytania zaczęła naciskać na Volter, aby umożliwili władzom ZPA zrobić porządek i wyeliminować problem niemiecki.

Tło

W dniu 29 września 1939 roku premier Wielkiej Brytanii Neville Chamberlain zwrócił się do ambasadorki Volturi Alexandry Potter (1875-2007) z zapytaniem co rząd Volteru ma zamiar zrobić z nazistowskimi rządami czarodziejów na terytorium mandatowym pod kontrolą Związku Południowej Afryki w Afryce Południowo-Zachodniej. Niemal równocześnie rząd w Cape Town poruszył tę kwestię z ambasadorem w Południowej Afryce. Sprawa więc była dwutorowa, a do tego ambasadorka w Namibii Krystyna Cresco (1844-1971) raportowała, że może być tak że Przewodniczący Rady Czarodziejów Adolf Hess może wesprzeć Niemcy poprzez atak na Związek Południowej Afryki. Początkowo działania rodu Volturi ograniczały się do wysyłania ostrzeżeń dla namibijskiego rządu. Hess nie wykonywał żadnych ruchów mogących świadczyć o wrogich zamiarach. Publicznie mówił, że pokój jest rzeczą najważniejsza, dlatego czarodzieje powinni zachować pełną neutralność. O ile takie wypowiedzi dla Volteru były całkiem do przyjęcia, to Wielka Brytania uważała je za podburzanie do dezercji z kolonialnej armii Zjednoczonego Królestwa. Volturi w korespondencji z Londynem wzywali do zachowania rozsądku. Czarodzieje z Afryki Południowo-Zachodniej nie są wstanie wspomóc Niemiec kosztem Wielkiej Brytanii ze względu na mała liczebność. Krystyna Cresco w dniu 29 grudnia poinformowała Hessa, że w razie gdyby w jakikolwiek sposób poparł Niemcy to Volturi zastosują wobec niego artykuł ósmy układu z Volteru z 1919 roku. Zaznaczyła mu, że takie samo brzmiał artykuł siódmy umowy z 1905 roku, gdyby stwierdził, że po I wojnie światowej namibijscy czarodzieje zostali zmuszeni uznania panowania ZPA. Volterowski punkt widzenia zmienił się w dniu 30 stycznia 1940 roku, kiedy to Fineas Volturi wypowiedział wojnę III Rzeszy.

Przygotowanie zarządzenia

Fineas Volturi powiadomił Krystynę Cresco, że Volter podejmie zmiany prawne w celu zabezpieczenia sytuacji na tyłach. Zakazał informowania władz w Afryce Południowo-Zachodniej, Związku Południowej Afryki i Wielkiej Brytania. Ambasada w Londynie nie otrzymała informacji o prowadzonych pracach. Natomiast placówka dyplomatyczna w Windhuk czynnie uczestniczyła nie tylko w pracach nad usprawiedliwieniem tak mocnych zmian, ale i w tworzeniu zarządzenia. Samą ingerencję usprawiedliwiono ósmym artykułem Układu z Volteru z 1919 roku: " Ambasador nadzoruje pracę ministerstwa magii. Posiada prawo weta wobec ustaw wydawanych przez władze magiczne i centralne kraju. W razie zagrożenia pozycji czarodziejów może użyć siły militarnej, aby przywrócić porządek.". Według zamysłu to nie ambasador ma zrzucić urzędu Hessa, ale władze Związku Południowej Afryki, które sprawują mandat nad Afryka Południowo-Zachodnią. Volturi woleli takie rozwiązanie, ponieważ zrzucało odpowiedzialność polityczną z Fineasa Volturi. Zarządzenie tak skonstruowano pod mandat Ligi Narodów, aby to Związek Południowej Afryki przyjął obowiązek ukarania czarodziejów za złamanie porządku prawnego. Cape Town zostało powiadomiono o zamiarach Volteru na samym końcu, ale ostatecznie przyjęli ofertę ze strony Fineasa Volturi.

Treść

Zarządzenie oparto na ósmym artykule układu z Volteru z 1919 roku. Fineas Volturi oświadczył, że sprawa dotyczy nie tylko ich, ale też wrogów Trzeciej Rzeszy. Ambasador Volturi na wniosek szefa rządu Związku Południowej Afryki przekazuje swoje prawouprawnienia wynikające z ósmego artykułu do zaprowadzenia porządku jeśli władze czarodziejskie współpracują z wrogiem ZPA lub Wielkiej Brytanii. Premier wydaje zarządzenie na mocy, którego Przewodniczący Rady Czarodziejów jest usuwany z urzędu. Równocześnie odbywają się wybory zgodnie z terminem przewidzianym na wypadek nastania wakatu.

Krytyka

W samym Volterze zauważono, że prawo jest dziurawe, ponieważ Adolf Hess może ponownie wystartować i wygrać te wybory, które w dalszym ciągu sa demokratyczne. Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945), dlatego w porozumieniu z Fineasem Volturi i z rządem ZPA wydał dwa zarządzenia. W pierwszym zarządzeniu wprowadził instytucję stanu wyjątkowego, który zezwala na usunięcie Przewodniczącego Rady Czarodziejów. W drugim zarządzeniu zezwolił ambasadorowi wyznaczyć Przewodniczącego Rady Czarodziejów bez przeprowadzania wyborów przed i po zaprzysiężeniu. Zarządzenie Fineasa Volturi użyto tylko raz, wobec Adolfa Hessa równocześnie stosując prawa wydane przez Wielkiego Sędziego Volteru. Jego dymisja miała miejsce w dniu 7 listopada 1940 roku.