Gubernatorat Volteru VII kadencji
Gubernatorat Volteru VII kadencji - urzędował od dnia 20 lipca 782 roku do 22 lipca 787 roku pod kierownictwem Aleksandra z Ptolemeuszy (718-816). Powołano go, po tym jak Leon z Akcjum (745-832) złożył dymisję w dniu 18 lipca 782 roku. Władca czarodziejów Lucjusz Volturi (672-795) wydał w dniu 19 lipca 782 roku zarządzenie powołujące nową administrację Królewskiego Miasta Volteru. Siódmy gubernatorat zajmował się kontynuacją rozbudowy infrastruktury - wybudowano kilka mostów przerzuconych nad osiedlami. Skrócono w ten sposób drogę pomiędzy ważnymi częściami dzielnic. Od czasu do czasu wybuchały konflikty z centaurami. Za każdym razem niemal za każdym razem kończyło się to masakrą tych stworzeń. W 785 roku sformowano nowy departament - Kontroli i Ochrony Magicznych Stworzeń w celu umieszczenia m.in centaurów, wampirów w formalnoprawnych ramach. Przez cały okres kadencji Kościół Zachodni cieszył się w miarę spokojnym rozwojem. Stabilność mogła trwać dzięki temu, że żyli jeszcze sygnatariusze układu z 776 roku. VII Gubernatorat organizował w latach 784 i 787 roku igrzyska czarodziejów.
Działania gubernatoratu
[edytuj]Infrastruktura
[edytuj]W grudnia 782 roku zdecydowano o skanalizowaniu dzielnicy biedoty. Koszt tej inwestycji miał wynosić około 5 kilogramów złota. Lucjusz Volturi zapoznał się z założeniami projektu, który po przeanalizowaniu został zatwierdzony. Wskazywano, że w tej części miasta, dla dobra ogółu, należy poprawić stan sanitariatu biedoty, ponieważ pozwoli to utrzymać dobry stan zdrowia. Pociągnięto również do nich wodociągi, które zakopano pod ulicami. Wyvudowano siedem fontann, jednakże szybko zostały zanieczyszczone - ludzie nie wiedzieli dokładnie jak należy się z nimi ochodzić, dlatego też gubernatorat postanowił wydać surowy zakaz używania wody do innego celu niż poboru wody w celach konsumpcyjnych, prania i spłukiwania nieczystości w toaletach. Komendant na polecenie Aleksandra Ptolemejskiego nakazał strzeżenie ujęć wody. W maju 784 roku wprowadzono w cały mieście zakaz zanieczyszczenia wody z fontann czy akweduktów pod groźba kary śmierci. Departament zdrowia do końca roku 783 wyczerpał zasoby finansowe na finansowanie szpitali dla najbiedniejszych. Wywołało to radykalne kroki jakie opisano powyżej. Lucjusz Volturi zwiększył środki dla szpitala, ale w zamian oczekiwał, że biedota wspomoże zbudowania kolejnej cysterny na wodę. Budowla miała wymiary: 12 metrów długości, 10 metrów szerokości i 15 metrów wysokości. Wewnątrz wyłożono ją płytkami ceramicznymi.
Inżynierowie zauważyli, że zapory wybudowane na granicy bagna, na ziemiach centaurów, zaczynają pękać. Aleksander Ptolemejski nie miał środków finansowych na kompleksową naprawę uszkodzeń. W rozmowach z Lucjuszem Volturi wielokrotnie prosił go o pomoc finansową. Władca czarodziejów nie chciał wyrazić zgody. Bagna szkodziły centaurom i to determinowało dalszą politykę. Aleksander Ptolemejski musiał zaś sobie sam poradzić z problemem. Nakazał więc wybudować głębokie rowy, które prowizorycznie połączono do kanalizacji. Odprowadzały wodę poza mury Volteru.
Papiestwo i Królestwo Franków
[edytuj]W latach 782-786 polityką zagraniczną zarządzał następca tronu, Łukasz Volturi (697-801). Głównymi kierunkami jakimi zajmował się były papiestwo i Królestwo Franków. To drugie państwo zostało nowym europejskim mocarstwem. Wiele osób widziało w nim następcę Imperium Zachodniorzymskiego. Volturi uważali, że nadszedł czas na nawiązanie relacji. Do pierwszego spotkania dyplomatów doszło pod koniec 784 roku. Wymieniono zaledwie kilka dobrych zdań. Lucjusz Volturi zlecił swojemu synowi, aby osobiście spotkał się z Karolem Wielkim (742-814). I to spotkał go afront, ponieważ Król Franków nie chciał widzieć się z następca tronu a z samym władcą czarodziejów. Zaczęto aranżować spotkanie obu królów. Doszło do niego w dniu 20 listopada 785 roku w Rzymie. Po długich rozmach zawarli porozumienie w kwestii dobrego sąsiedztwa, handlu i wymian myśli filozoficznych. Spotkanie to miało ogromny walor polityczny dla obu stron, bo Karol Wielki otrzymał werbalne potwierdzenie uznania swojego panowania w Italii zaś Lucjusz Volturi uznanie swojego panowania nad światem czarodziejów. Do naszych czasów dotrwały opisy tego wydarzenia i to zarówno ze strony kronikarzy frankijskich, jak i volterowskich.
Frankijskie źródła pisały tak:
Volterowska kronika tak widziała to spotkanie:
Stosunki z Kościołem Zachodnim pozostały bardzo poprawne. Sprzyjała temu sytuacja długości panowania władcy czarodziejów i papieża. Biskupem Volteru w latach 781-788 był Leon Watykański (689-788). Chrześcijanie mogli spokojnie uczestniczyć w praktykach religijnych. Aleksander Ptolemejski w pewnej chwili był nawet podejrzewany o bycie chrześcijaninem. W porozumieniu z członkami swojego rządu i władcy czarodziejów wydano zarządzenie, w którym zakazywano volterowskim urzędnikom praktyk religijnych.
Centaury
[edytuj]Od czasu bitwy o drogę (779) centaury przeżywały żałobę w poczuciu poniżenia. Zwątpili w więzi społeczne z czarodziejami. Przez kolejne miesiące i lata otrzymali tego dowody. Zostali sami bez pomocy innych volteran. Nie mogli przede wszystkim przechodzić na swoje tereny pastwiska kiedy tylko chcieli. Oddzielała ich wybrukowana droga. Po 779 roku zbudowano barierki wzdłuż granicy ziem centaurów. Na nich stali Styksowie jako "strażnicy graniczni". Co raz bardziej utrudniano centaurom zbieranie żywności poprzez wprowadzenie restrykcyjnego przestrzegania czasu przekraczania przez nich drogi. Jeśli strażnicy znaleźli broń mogli nie przepuścić przez "granicę". Już we wrześniu 782 roku lekarze nie mogli odwiedzać centaurów bez zgody komendanta. W maju roku następnego w ratuszu stworzeń odbył się wiec. Uczestniczyli w nim wszyscy dorośli. Na tym wiecu ustalono, że będą próbować przerwać ogrodzenie i siłą wymusić prawo do korzystania z terenów wypasowych. W dniach 28-30 maja wydali bitwę czarodziejów. Przez trzy dni niszczyli ogrodzenie w różnych miejscach, a następnie zbierali szybko żywność. Styksowie dwukrotnie odpierali też ataki na posterunki. Wobec centaurów byli bezwzględni - używano klątwy Vinculaeterna, aby ich spętać. Na miejscu ich zabijano, a truchła zostawiono na widok publiczny. Pozwalano zabierać zabitych i ich pochować. W ten sposób rosła otwarta nienawiść do czarodziejów. Po raz drugi centaurowie zaatakowali barierki w lipcu 784 roku. Lucjusz Volturi osobiście dowodził styksami. W ciągu jednego dnia zginęło 369 centaurów, 120 styksów i 107 czarodziejów. Centaury straciły kwiat armii i większość członków starszyzny. Czarodzieje od tej pory reglamentowali wszystko co tylko mogli. Lucjusz Volturi spotkał się ze starszyzną, która sam mianował. Narzucił im traktat pokojowy, wedle którego uznawali prymat władcy czarodziejów nad swoją społecznością. Ich armia mogła liczyć maksymalnie 500 zbrojnych. Centaurom nie wolno było posiadać więcej uzbrojenia niż wynosił stan liczbowy armii. W ratuszu zainstalowano garnizon styksów w wysokości 250 osób. Jego celem było nadzorowanie porządku i przestrzegania traktatu. Centaury musiały również zbudować panteon upamiętniający zamordowanych czarodziejów. Aleksander Ptolemejski i Lucjusz Volturi odbyli rozmowę, z której jasno wynikło, że "kopytny problem" jest osobistą domeną władcy czarodziejów. Czarodziejska administracja była okrutna wobec centaurów do tego stopnia, że co chwila wybuchały protesty. Rozpędzano je a potem konfiskowano majątek protestujących. Skarbiec rodu Volturi powiększał się i to w stopniu znacznie szybszym niż w latach ubiegłych. Do końca 784 roku zarekwirowano sprzęt wojskowy, a starszyzna nie mogła wyekwipować nawet tych 500 zbrojnych. Władca czarodziejów wezwał styksów z Gizy, Aleksandrii i Memfis. Łącznie było to 5000 żołnierzy. Podziemia miasta rozwijały się szybciej niż kiedykolwiek. Lucjusz Volturi szykował się do ostatecznej rozprawy. Doszło do niej całkiem szybko - w dniu 22 stycznia 785 roku centaury zaatakowały ratusz, po tym jak jeszcze bardziej ograniczono im racje żywieniowe. Do ich dzielnicy wkroczyła regularna armia władcy czarodziejów. To wydarzenie jest dzisiaj nazywane "wojną ostateczną z centaurami". Działania wojenne koncentrowały się nie tylko na fizycznym zabijaniu wrogów, ale też spalono łąki wypasowe i zalano pola uprawne. W trzecim dniu wojny spalono wszystkie domostwa i zniszczono resztki zbrojowni. Znaczna część armii Lucjusza stała na granicach miasta, aby nikt nie mógł uciec z Volteru. W czwartym dniu wojny przybyło kolejnych 700 żołnierzy Lucjusza z Jerozolimy. Do ich zadań należało wywołanie kontrolowanej pożogi. Spłonęło 720 centaurów. Czarodziejom Zakazano udzielać im pomocy pod groźbą kary śmierci, a Kościołowi Zachodniemu wypowiadać się na ten temat. W dniu 26 stycznia wojna została zakończona, a służba bezpieczeństwa przez kolejne tygodnie przeczesywała Volter w poszukiwaniu maruderów. W dniu 31 stycznia papież Hadrian I napisał list do Lucjusza Volturi prosząc go, aby zaprzestał "strasznych morderstw". Volterowska akcja dyplomatyczna była szybka i bezwzględna. Na mocy porozumienia głowa kościoła wycofała się ze swojego listy w zamian za to nie zlikwidowano biskupstwa Volteru.
Zmiany w rządzie gubernatoracie
[edytuj]W 785 roku Lucjusz Volturi zdecydował, że należy objąć wszystkie magiczne zwierzęta pod kontrolą prawa czarodziejów. Uważał, że nie może powtórzyć się sytuacja tak jak z centaurami, że ktoś przez 30 lat negował prawo rodu Volturi do rządzenia światem czarodziejów. Utworzono w tym celu Departament Kontroli i Ochrony Magicznych Stworzeń. Początkowo jego włada sięgała Volteru i bliskich okolic. W dniu 20 stycznia 786 roku władca czarodziejów zdecydował się zmienić ministra spraw zagranicznych. Mianował zarządzeniem Herę Cullen (673-806), będącą księżną-małżonką. Było to spowodowane skostnieniem sposobu prowadzenia polityki. Hera Cullen była uznawana za "fajertkę", która nie brała jeńców. Do jej zadań należało przymuszenie pozostałych do szerszego uznawania prymatu rodu Volturi nad światem.
Skład gubernatoratu
[edytuj]| Imię i nazwisko | Departament | Okres życia | Okres urzędowania | Uwagi |
| Aleksander Ptolemejski | Gubernator Volteru | ur. 1 stycznia 718 w Aleksandrii, Kalifat Umajjadów zm. 30 września 816 w Konstantynopolu, Cesarstwo Bizantyjskie (98 lat 273 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
- |
| Leon z Akcjum | Służba Cywilna | ur. 2 marca 745 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów zm. 28 października 832 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów (87 lat 240 dni) |
21 VII 782 31 I 785 |
Syn Aleksandra z Akcjum (705-792) i Wilberty z Volteru (708-798) |
| Leonardo di Flora | ur. 28 sierpnia 740 w Volterze, Imperium Lukanosów zm. 30 czerwca 850 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (109 lat 306 dni) |
31 I 785 22 VII 787 |
W latach 780-785 Komendant dzielnicy Złotego Lwa | |
| Łukasz Volturi | Stanu | 2 października 697 w Rzymie, Cesarstwo Wschodniorzymskie zm. 17 kwietnia 801 w Volterze, Wolterze Państwo Czarodziejów (103 lata 197 dni) |
20 VII 782 20 I 786 |
W latach 753-795 Cezar Rzymu i Czarodziejów |
| Hera Cullen | 14 maja 673 w Aleksandrii, Kalifat Umajjadów 23 sierpnia 806 w Gizie, Kalifat Abbasydów (133 lata 101 dni) |
20 I 786 22 VII 787 |
W latach 753-795 Księżna-małżonka | |
| Juliusz Volturi | Sprawy bezpieczeństwa | ur. 29 sierpnia 722 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów zm. 8 maja 850 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (127 lat 252 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
Wnuk Lucjusza Volturi (672-795), władcy czarodziejów w latach 753-795 |
| Xandor z Volteru | Zdrowie | ur. 30 grudnia 737 w Volterze, Imperium Lukanosów zm. 16 września 803 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (65 lat 260 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
Syn Karola z Volteru (716-788) i Joanny z Volteru (717-774) |
| Lucius Pendragon | Nauka | ur. 30 kwietnia 733 w Gizie, Autonomiczny Okręg rodu Volturi zm. 9 listopada 821 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (88 lat 193 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
Syn Grzegorza Pendragona (706-780) i Aleksandry Ravenclaw (708-797) W latach 799-818 Gubernator Volteru |
| Leon Volturi | Przestrzeganie Prawa | ur. 30 stycznia 745 w Gizie, Kalifat Umajjadów zm. 14 sierpnia 882 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) (137 lat 196 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
W latach 801-850 Cezar Rzymu i Czarodziejów |
| Fineas Gunele | Kultura | ur. 30 stycznia 746 w Volterze, Imperium Lukanosów zm. 6 sierpnia 828 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (82 lata 189 dni) |
20 VII 782 22 VII 787 |
Syn Iona Gunele (725-804) i Eudoksji z Volteru (726-802) |
| Leon z Akcjum | Kontrola i Ochrona Magicznych Stworzeń | ur. 2 marca 745 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów zm. 28 października 832 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów (87 lat 240 dni) |
31 I 785 22 VII 787 |
Syn Aleksandra z Akcjum (705-792) i Wilberty z Volteru (708-798) |
Gubernatorzy dzielnic
[edytuj]W dniu 21 lipca 782 roku Aleksander z Ptolemeuszy wydał rozporządzenie, na mocy którego powołano:
- Leonardo di Flora (ur. 28 sierpnia 740 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 30 czerwca 850 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - do 31 stycznia 785 roku Komendant dzielnicy Złotego Lwa.
- Oligeusz z Gizy (ur. 25 października 742 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 14 maja 805 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - od 31 stycznia 785 roku Komendant dzielnicy Złotego Lwa.
- Jan Fussini (ur. 9 października 737 w Rzymie, Królestwo Longobardów-zm. 3 grudnia 818 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Czarnego Pawia.
- Klaudiusz Haustere (ur. 1 października 743 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 30 maja 828 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Smoczego Pazura.
- Łukasz Numerona (ur. 13 maja 733 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 9 maja 814 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Kuźni Hefajstosa.
- Tiglatpilesar z Ur (ur. 28 kwietnia 755 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 1 września 854 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Błękitnych Łabędzi.
- Ramzes Tykhrik (ur. 6 czerwca 742 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 27 czerwca 833 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Wielu Mieczy
- Aleksander z Volteru (ur. 4 lutego 755 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 22 stycznia 873 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy sześciu Gwiazd
- Ferdynand Kyllien (ur. 7 marca 732 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 25 lipca 807 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - do 31 stycznia 785 Komendant dzielnicy Uniwersyteckiej
- Cezarion z Volteru (ur. 28 lipca 740 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 3 czerwca 819 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - od 31 stycznia 785 Komendant dzielnicy Uniwersyteckiej
- Zenon z Volteru (ur. 5 sierpnia 741 w Volteru, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 4 sierpnia 801 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Rolników
- Grzegorz Lilenne (ur. 3 września 746 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 20 stycznia 840 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Od 1 lipca 789 Komendant dzielnica Rotundy
Pierwotnie powołano siedmiu komendantów z poprzedniej kadencji, a trzech na nowo. Dwóch komendantów w trakcie kadencji wymieniono. Zmiany zapisywano prawnie jako recesy do obowiązującego rozporządzenia.
Władcy Świata
[edytuj]| Rok | Wielki Mistrz rodu Volturi | Księżna-małżonka | Cezar Rzymu i Czarodziejów | Wielki Sędzia Volteru | Władca Bizancjum | Papież | Władca Franków | Kalif |
| 782 | Lucjusz Volturi (672-795) Urzędował: 753-795 |
Hera Cullen (673-806) Urzędowała: 753-795 |
Łukasz Volturi (697-801) Urzędował: 753-795 |
Sykstus Karoling (728-815) Urzędował: 754-802 |
Konstantyn VI (771-802) Cesarz: 780-797 |
Hadrian I (?-795) Papież: 772-795 |
Karol Wielki (742/747-814) Król Franków: 768-814 Cesarz rzymski: 800-814 |
Al-Mahdi (?-785) Kalif: 775-785 |
| 783 | ||||||||
| 784 | ||||||||
785 | ||||||||
| Al-Hadi (?-786) Kalif: 785-786 | ||||||||
786 | ||||||||
| Harun ar-Raszid (763-809) Kalif: 786-809 | ||||||||
| 787 |
| Poprzednik VI Gubernatorat kadencji |
782-787 |
Następca VIII Gubernatorat kadencji |
Zobacz też
[edytuj]| Gubernatorat Volteru | |
|---|---|
|
Łukasz Volturi: Władca czarodziejów: 795-801
|
Przypisy
[edytuj]- ↑ (franc.) Dans la Ville éternelle se sont rencontrés notre grand roi bien-aimé des Francs et des Lombards, Charles Ier, et Lucius Volturi, un très vieux souverain sorcier portant le titre de Grand Maître de la Maison Volturi. Les deux rois ont beaucoup bu et mangé. Lucius Volturi a dit qu'il connaissait le grand-père de notre souverain, Charles le Marteau. Le roi des Francs voulait connaître la vie des Volturi, après que le souverain sorcier l'eut capturé des mains des Lucanos, tuant au passage toute sa famille. Le souverain sorcier a longuement décrit les grands projets de construction de sa capitale, mais il a toujours pris soin de ne pas en dire trop. Lucius Volturi est un homme d'expérience. Il a vécu presque deux fois la vie d'un homme. Lucius et le roi Charles ont signé un accord - des relations commerciales et politiques ont été établies
- ↑ L'incontro tra il Gran Maestro della Casa dei Volturi, il nostro sovrano, Lucius Volturi, e il Re dei Franchi e dei Longobardi Carlo I della Casa dei Carolingi si è svolto in un'atmosfera amichevole. Ospitato dal Papa della Chiesa d'Occidente Adriano I, il sovrano stregone e il re dei Franchi parlarono a lungo. Lucius Volturi era in guardia, perché Carlo stava indagando sui dati sensibili di Volter. Il sovrano stregone aveva più di 100 anni e conosceva la famiglia già da tre generazioni, a partire da Carlo il Martello. I Volturi e i Franchi avevano stipulato un accordo di benevolenza reciproca, in cui si riconoscevano a livello internazionale.