Gubernatorat Volteru VI kadencji

Gubernatorat Volteru VI kadencji - urzędował od dnia 11 stycznia 777 roku do 18 lipca 782 roku pod kierownictwem Leona z Akcjum (745-832). Powołano go, po tym jak zmarł Fingobard ze Skandynawii w dniu 2 stycznia 777 roku. Władca czarodziejów Lucjusz Volturi (672-795) wydał 10 stycznia 777 roku zarządzenie powołujące nową administrację Volteru. Szósty gubernatorat zajmował się kontynuacją remontów i budowy dróg, kanalizacji i wodociągów. Leon z Akcjum wprowadził nowy podział administracyjny na dziesięć dzielnic tym samym zastępując dotychczasową powstałą w 415 roku. Wraz z brakiem Fingobarda ze Skandynawii nie było już odpowiedniej osoby do uspokojenia centaurów. Doszło do otwartej potyczki, która była początkiem serii krwawych konfliktów, ostatecznie zakończonych ich eksterminacją wiele lat później. W polityce zagranicznej panował w tym czasie spokój. Zarówno Bizancjum, jak i Kalifat Abbasydów były zajęte swoimi sprawami przez co Volturi mogli bardzo mocno okopywać swoją władze na ich terenach. Kościół Zachodni również nie prowadził antyvolterowskiej polityki, ponieważ chrześcijanie z Volteru mieli zapewnione prawo praktykowania swojej religii. W 778 i 781 roku odbyły się igrzyska czarodziejów. Gubernatorat urzędował do czasu, kiedy to Leon z Akcjum podał się do dymisji.

Działania gubernatoratu

Infrastruktura

Gubernatorat w dalszym ciągu kontynuował rozbudowę dróg. W części reprezentacyjnej zakazano poruszać się powozom. Dzięki temu można było zwęzić drogę i stworzyć założenie parkowe. Mieszkańcy Volteru mogli tam odetchnąć, dzieci bawiły się na placach zabaw. Wszystko to miało pokazywać jak bardzo stolica czarodziejów jest najnowocześniejszym miastem na świecie. W pozostałych dzielnicach w latach 777-778 przeprowadzono audyt dróg. Wytypowano te do kapitalnego remontu. Zauważono również, że część budynków wymaga natychmiastowej naprawy. Mieszkańców nie było stać na pokrycie kosztów, dlatego zaproponowano im zrzeczenie się majątku na rzecz władcy czarodziejów w zamian za to Lucjusz Volturi zobowiązywał się do pilnowania stanu technicznego budynków. Niektóre zostały wyburzone ze względów bezpieczeństwa. Nie odbudowano, ale ale postawiono dodatkowe cysterny na wodę. W latach 779-780 musiano wyremontować mur oporowy z bagnem centaurów. W dalszym ciągu niegdyś główny akwedukt przeciekał, że rozlewisko zajmowało co raz większą powierzchnię. Centaury dalej odmawiały pomocy. Gubernator Volteru odciął ich ostatecznie od studni twierdząc, że jeśli nie chcą pomagać w utrzymaniu miasta, to niech radzą sobie sami. W 782 roku zakończono kolejny etap rozbudowy kanalizacji. Ścieki wyprowadzano do morza. Odpływ zabezpieczono przed próbą zdobycia miasta od tej strony poprzez wmurowanie bardzo ciężkich krat.

Reforma administracji

Gubernator Volteru tuż po objęciu władzy zaczął myśleć jak usprawnić administrację terenową. Dotychczas mieszkańcy składali swoje propozycje do magistratu.Należało zatrudniać masę urzędników czytających te propozycje. Zanim trafiały na biurko Leona z Akcjum przechodziły przez konsultacje w dzielnicach. Procedura, więc była bardzo skomplikowana i zwykle nie przynosiła pożądanego efektu. Zwłaszcza w sytuacjach problemowych lub wymagających szybkiej decyzji. Remont infrastruktury przebiegał sprawnie, ponieważ wyłączono tam możliwości wysuwania propozycji kontrujących projekt. Volteranie woleli dopiec sąsiadowi niż wziąć pod uwagę dobro pozostałych. Za czasów Lukanosów ten system działał świetnie, ale nie u Volturi. Przywrócenie senatu nie brano nawet pod uwagę. Leon z Akcjum zaproponował Lucjuszowi Volturi oficjalny podział miasta na dziesięć dzielnic. Na czele każdej z nich będzie stał komendant wyznaczany rozporządzeniem przez gubernatora Volteru za zgodą władcy czarodziejów. Pomysł ten został ostatecznie zatwierdzony po konsultacjach wewnętrznych w rodzie Volturi. W dniu 1 stycznia 780 roku wszedł w życie Akt łaski dla Volteru. Zobowiązywał on również komendantów do ścisłego wykonywania postanowień władcy czarodziejów, a potem w kolejności Gubernatora Volteru i dyrektorów departamentów. Zbierał podatki, kierował strażą pożarną, proponował remonty i budowę obiektów publicznych. Nadzorował również wykonywania obowiązku szkolnego wśród dzieci. Komendanci z urzędu stawali się członkami gubernatoratu. Pełnili swoją funkcję maksymalnie do końca jego kadencji. Reforma została bardzo pozytywnie przyjęta przez Volteran. Oczywiście nie mieli żadnych złudzeń co do możliwej demokratyzacji rządzenia miastem, ale teraz mogli próbować przebijać się z własnymi potrzebami do władz miasta. Na komendantach spoczywała odpowiedzialność nauczenia obywateli solidarności społecznej, a także zapobiegania wybuchu buntu.

Konflikt z centaurami

Gdyby nie centaury to Volter nie miałby poważniejszych problemów wewnętrznych. Te stworzenia, po tym jak cesarz Bizancjum Leon IV Chazar wydał Constitutia Leoni et Lucii, oddając tym samym ich sprawę i wampirów w ręce Volturi jako wewnętrzne dla tego rodu, stały się jeszcze bardziej nieufne niż do tej pory. Nie chciały słyszeć o jakiejkolwiek ingerencji czarodziejów w ich sprawy choćby miałoby od tego zależeć ich życie. A jego poziom znacznie spadł w ciągu niemal ćwierćwiecza rządów Volturi. Najpierw ze spękanego akweduktu cały czas leciała woda. Powstałe bangu zatruło ich źródła wody. Próbowali, więc ją pobierać bezpośrednio z akweduktu, ale nie zawsze wystarczała dla wszystkich. Na szczęście pola bardzo dobrze obradzały, dlatego byli w stanie samodzielnie wyżywić się. Nie zauważyli, że volteranie nie widzą w nich współobywateli odkąd nie pozwalali na rozbudowę infrastruktury. Mimo to Volturi odebrali im drogę publiczną spod zarządu i wybrukowali ją, a na środku postawili posterunek styksów, aby wszystko pilnowali. Sporadycznie dochodziło więc do spotykania ludzi i centaurów. Na początku miały charakter serdeczny, ale z biegiem czasu gdy natężenie ruchu rosło, to zmieniło się ono na zdecydowanie negatywne. Co raz częściej centaury próbowały przeganiać ludzi z drogi twierdząc, że to ich tereny wypasowe. Styksowie zagęszczali swoje patrole, a gdy to nie pomagało to władca czarodziejów zwiększył kontyngent wojskowy. Dla centaurów były to przygotowania do wojny w związku z tym i oni zaczęli się zbroić na niespotykaną skalę po 753 roku. Wybuch otwartego konfliktu mogło przynieść choćby najmniejsze zamieszanie, dlatego Gubernator Volteru dwukrotnie spotykał się ze starszyzną. Miało to miejsce w okresie od stycznia do sierpnia 779 roku. Proponował im, że dostarczy im się środki na remont akweduktu i sami go przeprowadzą jeśli nie chcą volterowskich budowniczych. Jednakże centaurom bardziej przeszkadzała ta droga, dlatego Leon z Akcjum wyszedł z kolejną propozycją - budowa systemu kładek nad nią. Centaury będą mogli przechodzić po nich na swoje tereny wyspoasowo-łowieckie bez kontaktu z ludźmi. Po tym jak starszyzna odrzuciła wszystko Gubernator Volteru więcej nie podejmował już rozmów. Do wybuchu konfliktu w dniu 8 września 779 roku doszło gdy czarodziej wpadł na młodego centaura. Ten z przerażeniem doniósł rodzicom, że został zaatakowany. Jego najbliższa rodzina zaatakowała przypadkowo napotkanych ludzi. Rozpoczęła się walka do której dołączali kolejni uczestnicy po obu stronach. Ostatecznie styksowie rozpędzili obie strony. Zginęło wtedy 14 centaurów i 12 czarodziejów. Dzisiaj to wydarzenie jest znane jako bitwa o drogę. Konsekwencje tego wydarzenia szybko zauważono. Na drogę łączącą dzielnice przybyły duże patrole styksów. Gubernator Volteru, za zgodą władcy czarodziejów, kazał zamontować barierki. Od tej pory centaury mogły drogę przekraczać tylko w wyznaczonych miejscach i godzinach. W latach 781-782 uszczelniono akwedukt. Powstrzymano rozrost bagna. W zasadzie złamano autonomię terytorialną centaurów, ale ci byli w żałobie i nie chcieli prowadzić wojny w czasie jej trwania. Volturi o tym wiedzieli dlatego wraz z naprawą akweduktu budowali kolejne dwa duże garnizony styksów. Wybuch otwartej wojny stał się tylko kwestią czasu.

Stosunki z Bizancjum i Kościołem Zachodnim

Panowanie cesarza Leona IV Chazara chociaż było krótkie to dla rodu Volturi bardzo korzystne. Dzięki jego biernej postawie, za sprawą żony, pozwalało to władcy czarodziejów na instalowanie kolejnych szpiegów w najwinniejszych miastach. Najważniejszym miejscem gdzie to się udało to w samym sercu cesarstwa. Siatka, więc musiała działać bardzo prężne, ale przy tym ostrożnie. Głównym jej zadaniem było śledzenie poczynań dworu królewskiego w Konstantynopolu. Pod koniec 778 roku donosili do Volteru, że jest planowany na zamach na cesarza. Lucjusz Volturi za pośrednictwem ministra spraw zagranicznych ostrzegł Leona IV o zamierzeniach części dworu. Zapobieżenie zamachowi spowodowało, że obie strony w dniu 8 grudnia 779 roku zawarli umowę handlową. Niestety cesarz zmarł w 780 roku. Rozpoczął się okres, kiedy to następowała częsta zmiana na tronie cesarskim. Niestabilność władzy cesarskiej przynosiła odpowiednie benefity Volturi. Volter mocno zyskiwał handlowo, dlatego finansował wzajemnie zwalczające się koterie.

Z Kościołem Zachodnim ród Volturi miał poprawne stosunki. Gubernatorat Volteru skrupulatnie notował kto chodzi do chrześcijańskiej świątyni. Miało to na celu szukanie ewentualnych buntowników. Gdy w dniu 3 kwietnia 778 zmarł Feliks Watykański. Lucjusz Volturi najpierw wyznaczył Amadeusza Watykańskiego (683-781), a potem Leona Watykańskiego (689-788) biskupem Volteru.

Skład gubernatoratu

Imię i nazwisko	Departament	Okres życia	Okres urzędowania	Uwagi
Leon z Akcjum	Gubernator Volteru	ur. 2 marca 745 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów zm. 28 października 832 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów (87 lat 240 dni)	10 I 777 18 VII 782	Syn Aleksandra z Akcjum (705-792) i Wilberty z Volteru (708-798)
	Służba Cywilna		10 I 777 5 VIII 780
Łukasz Volturi	Stanu	2 października 697 w Rzymie, Cesarstwo Wschodniorzymskie zm. 17 kwietnia 801 w Volterze, Wolterze Państwo Czarodziejów (103 lata 197 dni)	10 I 777 18 VII 782	W latach 753-795 Cezar Rzymu i Czarodziejów
Juliusz Volturi	Sprawy bezpieczeństwa	ur. 29 sierpnia 722 w Aleksandrii, Kalifat Abbasydów zm. 8 maja 850 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (127 lat 252 dni)	11 I 777 18 VII 782	Wnuk Lucjusza Volturi (672-795), władcy czarodziejów w latach 753-795
Lucius Pendragon	Zdrowie	ur. 30 kwietnia 733 w Gizie, Autonomiczny Okręg rodu Volturi zm. 9 listopada 821 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (88 lat 193 dni)	11 I 777 5 VIII 780	Syn Grzegorza Pendragona (706-780) i Aleksandry Ravenclaw (708-797) W latach 799-818 Gubernator Volteru
Emerald Fraucymest		ur. 6 kwietnia 741 w Volterze, Imperium Lukanosów zm. 15 maja 832 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (91 lat 39 dni)	5 VIII 780 18 VII 782	Syn Karola Fraucymesta (719-807) i Marii z Mediolanu (722-808)
Aleksander Ptolemejski	Nauka	ur. 1 stycznia 718 w Aleksandrii, Kalifat Umajjadów zm. 30 września 816 w Konstantynopolu, Cesarstwo Bizantyjskie (98 lat 273 dni)	11 I 777 18 VII 782	W latach 782-799 Gubernator Volteru Gubernator Volteru
Likurg Eustachy "Budowniczy dróg z Mezopotamii" z Ur	Budownictwo	ur. 3 marca 737 w dawnym Ur, Kalifat Abbasydów zm. 9 grudnia 871 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (134 lata 281 dni)	11 I 777 18 VII 782	Ekspert budownictwa dróg, akweduktów, mostów Syn Eustachego z Ur (715-753), oficera Lucjusza Volturi w walce z Lukanosami
Ares Estorian	Przestrzeganie Prawa	ur. 27 grudnia 698 w Damaszku, Kalifat Umajjadów zm. 1 maja 800 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (101 lat 126 dni)	11 I 777 18 VII 782	Od 16 grudnia 752 roku do 1 maja 800 roku Senior Rodu Estorian
Zoran Itry	Kultura	29 sierpnia 707 w Atenach, Cesarstwo Bizantyjskie 31 lipca 815 w Atenach, Cesarstwo Bizantyjskie (107 lat 336 dni)	11 I 777 5 VIII 780	Syn Ramzesa Itry (686-802)
Fineas Gunele		ur. 30 stycznia 746 w Volterze, Imperium Lukanosów zm. 6 sierpnia 828 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (82 lata 189 dni)	5 VIII 780 18 VII 780	Syn Iona Gunele (725-804) i Eudoksji z Volteru (726-802)
Lucius Pendragon	Służba Cywilna	ur. 30 kwietnia 733 w Gizie, Autonomiczny Okręg rodu Volturi zm. 9 listopada 821 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów (88 lat 193 dni)	5 VIII 780 18 VII 782	Syn Grzegorza Pendragona (706-780) i Aleksandry Ravenclaw (708-797) W latach 799-818 Gubernator Volteru

Gubernatorzy dzielnic

W dniu 2 stycznia 780 roku Leon z Akcjum wydał rozporządzenie, na mocy którego powołano:

• Leonardo di Flora (ur. 28 sierpnia 740 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 30 czerwca 850 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Złotego Lwa.
• Jan Fussini (ur. 9 października 737 w Rzymie, Królestwo Longobardów-zm. 3 grudnia 818 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Czarnego Pawia.
• Florentyna de Massai (ur. 28 listopada 750 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 12 marca 834 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Smoczego Pazura.
• Łukasz Numerona (ur. 13 maja 733 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 9 maja 814 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Kuźni Hefajstosa.
• Tiglatpilesar z Ur (ur. 28 kwietnia 755 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów-zm. 1 września 854 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Błękitnych Łabędzi.
• Ramzes Tykhrik (ur. 6 czerwca 742 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 27 czerwca 833 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Wielu Mieczy
• Sykstus Ammeringus (ur. 10 luty 737 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 18 luty 823 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy sześciu Gwiazd
• Ferdynand Kyllien (ur. 7 marca 732 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 25 lipca 807 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Uniwersyteckiej
• Anna di Folazzi (ur. 28 października 741 w Volterze, Imperium Lukanosów-zm. 13 grudnia 805 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnicy Rolników
• Grzegorz Lilenne (ur. 3 września 746 w Gizie, Kalifat Umajjadów-zm. 20 stycznia 840 w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów) - Komendant dzielnica Rotundy

Władcy Świata

Rok	Wielki Mistrz rodu Volturi	Księżna-małżonka	Cezar Rzymu i Czarodziejów	Wielki Sędzia Volteru	Władca Bizancjum	Papież	Władca Franków	Kalif
777	Lucjusz Volturi (672-795) Urzędował: 753-795	Hera Cullen (673-806) Urzędowała: 753-795	Łukasz Volturi (697-801) Urzędował: 753-795	Sykstus Karoling (728-815) Urzędował: 754-802	Leon IV Chazar (750-780) Cesarz: 775-780	Hadrian I (?-795) Papież: 772-795	Karol Wielki (742/747-814) Król Franków: 768-814 Cesarz rzymski: 800-814	Al-Mahdi (?-785) Kalif: 775-785
778
779
780
					Konstantyn VI (771-802) Cesarz: 780-797
781
782

Poprzednik V Gubernatorat kadencji

777-782

Następca VII Gubernatorat kadencji

Zobacz też

• Kalendarium panowania Lucjusza Volturi