Brutus Karoling
Brutus Karoling – (ur. 18 lipca 1897 roku w Paryżu, III Republika-zm. 1 sierpnia 2025 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów]] syn Pliniusza Karoling i Fleur Delacour, czarodziej czystej krwi.
W latach 1908-1915 chodził do szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdzie został przydzielony do Ravenclavu. Rodzina przyjęła to obojętnie, ponieważ przykładała wagę do osiągnięć, które były dosyć dobre. Kończąc Hogwart dostał się do pierwszej 10. najlepszych uczniów. Brutus pozostał bardzo nieśmiały w stosunku do ludzi, co nie raz wypominano mu to przez bliskich. Zdecydowanie takie nastawienie nie pomagało w życiu. Rodzice chcieli go ożenić jak najszybciej ze względu na to, że miał słabe zdrowie, ale sam Brutus bardzo dbał o nie; uprawiał sport i zdrowo się odżywiał. Po paru latach nieśmiałość należała do przeszłości, dzięki udziałom w konferencjach o rodzie Karolingów.
W dniu 20 listopada 1923 toku ożenił się w Marsylii z kuzynką pierwszego stopnia Emmą Karoling (1904-2024). Małżeństwo nie było bardzo szczęśliwe, ale oboje potrafili się dogadać. Mieli dwoje dzieci: Jenę (01.01.1925) i Amadeusza (22.10.1926).
W latach 1927-1932 podróżował po Chinach, gdzie m.in. odkrył spheroloincejlę - magiczne kule, przez które można było się porozumieć na wielkie odległości. Najważniejszym odkryciem było jednak odnalezienie wiecznego płomienia Volturi - Flemeternalium; zaginęło już w czasach starożytnych, a było to ich źródło mocy tytanicznej. Brutus, kiedy wrócił do domu został zaproszony do Volteru przez Marcelego Volturi, gdzie oddał wieczny płomień. Ród mu był bardzo wdzięczny za odzyskanie zaginionego artefaktu, dlatego w nagrodę podarowano mu milion Złotych.
Od 1940 roku przebywał w Ameryce Południowej, gdzie podróżował po Amazonii. W lipcu 1941 roku dostał się do niewoli piekielnych sióstr, które zbiegły z Chin w 1721 roku. Piekielne siostry więziły Brutusa przez 5 lat do czasu, kiedy uwolnili go styksowie. W 1947 roku dzięki agitacji Volturi został Francuskim Ministrem Magii. Przeciwnikiem była Maria Zororak. Pokonał ją już w drugiej turze. W kolejnych elekcjach w 1953 i 1959 ponwienie stawali na przeciwko siebie. Urząd pełnił przez piętnaście lat, kiedy to złożył rezygnację w 1962 roku. W tym czasie doprowadził do zliberalizowania prawa karnego i obyczajowego, co spowodowało, że był niezwykle popularny wśród francuskich czarodziejów. W 1958 roku podczas wizyty w Moskwie przeprowadzono na niego zamach. Dwa lata później zamachowiec został przekazany Francuzom, po ponad rocznych negocjacjach i skazano go na dożywotnie pozbawienie wolności.
W 1962 roku został nauczycielem Transmutacji w Durmstrangu. Szkoła mu się niezwykle nie podobała, dlatego też zaledwie po pięciu latach zrezygnował z niej i rozpoczął swoją kolejną podróż, tym razem z Emmą Karoling. Celem wyprawy była Sahara, gdzie małżonkowie spędzili 9 lat nie mając zbyt dużo przygód.
Od 1979 roku mieszka w Volterze. Od początku zajął się polityką miasta zwracając uwagę Kajfasza Volturi (1871-2010) na siebie. W 1981 roku został Gubernatorem Volteru. 18 lat później zastąpiła go jego żona. W 2002 z okazji 70. rocznicy przekazania wiecznego płomienia otrzymał tytuł książęcy. Zmarł w Volterze 1 sierpnia 2025 roku. Pogrzeb odbył się dziesięć dni później w Paryżu.
| Poprzednik Symplicjusz Raiser |
Minister Magii Francji 1947-1962 |
Następca August Merowing |
| Poprzednik Celius Cresco |
Gubernator Volteru 1981-1991 |
Następca Emma Karoling |
| Poprzednik Pliniusz Karoling |
Senior Rodu Karolingów 1990-2025 |
Następca Amadeusz Karoling |