Pliniusz Karoling

Pliniusz Alexander Ludwik Karoling - (20 kwietnia 1874 roku w Paryżu - 31 sierpnia 1990 w Volterze), francuski książę, czarodziej czystej krwi, syn Hugona Karoling i Dorei Volturi, brat Edwarda. Volterowski dyplomata i polityk.

Biografia

Pliniusz urodził się w paryskiej rezydencji Karolingów. Od lat najmłodszych był szykanowany przez rówieśników przez rudy kolor włosów. Wpadał w szał gdy żartowano z niego. Często wracał do domu pobity. Sprawiło to, że zamknął się w sobie. W sekrecie przed wszystkimi zgłębiał tajniki magii. Szkołę podstawową traktował jako zło konieczne. Praktycznie od 1882 roku przestał do niej chodzić. Rodzice nie potrafili w żaden sposób utemperować syna. Hugon chcąc uniknąć problemów postanowił o nie wysłaniu Pliniusza do szkoły w Beauxbantons. Więc w 1885 roku rozpoczął magiczną edukację w Volterze. Pomimo bycia człowiekiem zamkniętym w sobie należał do najlepszych uczniów. Znał większość zaklęć i klątw z wieloletnim wyprzedzeniem niż koledzy, dlatego objęto go patronatem rodu Volturi. Po zaledwie czterech latach zdał egzaminy końcowe na ocenę celującą. Zaproponowano mu staż w volterowskiej dyplomacji. Rodzice byli bardzo zaskoczeni propozycją, ale wyrazili zgodę. Nigellus Volturi, dziadek chłopca, uważał, że może zostać jedną z najważniejszych osób w polityce zagranicznej rodu. Pokładał w nim ogromne nadzieje, a co za tym idzie także wymagania. Do 1895 roku uczył się języków obcych. Oprócz francuskiego znał wybitnie włoski, angielski i niemiecki, bardzo dobrze hiszpański, rosyjski, grecki, arabski i chiński.

Popadł konflikt z rodzicami, ponieważ Ci żądali, aby założył rodzinę. Po wielu miesiącach wybór padł na Fleur Delacour. Ślub odbył się w dniu 30 kwietnia 1896 roku. Urodziło im się jedyne dziecko Brutus Karoling (1897-2025). Od 1899 roku na stałe mieszkają w Volterze.

W latach 1908-1919 był referentem ds. protokołu dyplomatycznego w ambasadzie rodu w Rzymie. Następnie Fineas Volturi mianował go Ambasadorem w Niemczech. Urząd pełnił do 1940 roku. Od połowy lat 30. wielokrotnie interweniował u Adolfa Hitlera przeciwko prześladowaniom czarodziejów. Od 1940 roku do wybuchu wojny referent ds. bezpieczeństwa w ambasadzie ChRL. Następnie przeszedł na emeryturę.

W latach 1968-1976 członek Izby Deputowanych Italii z ramienia chrześcijańskiej demokracji. Pliniusz zmarł 31 sierpnia 1990 w Volterze w wieku 116 lat. Pochowano go dziesięć dni później w Paryżu.

Tytulatura

• 1874-1896: Jego Książęca Wysokość Książę z Volteru i Książę Francji Pliniusz Karoling
• 1896-1911: Jego Królewska Wysokość Książę z Volteru i Książę Francji Pliniusz Karoling z nadania inwestytury Nigellusa Volturi
• 1911-1990: Jego Królewska Wysokość Książę z Volteru, Książę Francji i Senior Królewskiego Rodu Karolingów Pliniusz Karoling