Przejdź do zawartości

Ministrowie Magii Francji

Z Ethenor

Ministrowie Magii Francji - najwyższy urzędnik francuskiego świata magicznego. Ma równą pozycję względem prezydenta kraju. Reprezentuje czarodziejów na arenie wewnętrznej wobec władz centralnych i municypalnych. Urząd powstał na początku XIII wieku z inicjatywy Merowingów i Karolingów - magicznych odnóg królewskich rodów. Ministerstwo Magii przetrwało wiele zawieruch we Francji - wojny religijne, zaborczą politykę Ludwika XIV, Rewolucję Francuską czy II wojnę światową. Obecny ustrój urzędu wyłonił po reformach gaullistowskich w latach 60. XX wieku. Obecnie kadencja ministra wynosi sześć lat. Jest wybierany w wyborach pośrednich przez grono 101 magicznych posłów.

Uprawnienia ministra

[edytuj]

Minister Magii stoi na czele parlamentu czarodziejów. Zgromadzenie jest wybierane raz na cztery lata w wyborach powszechnych zgodnie z ordynacją wyborczą z 1963 roku. Zasiada w nim 101 posłów. Każdy reprezentuje jeden magiczny okręg wyborczy. Zgromadzenie wybiera ministra magii większością 2/3 na sześcioletnią kadencję. Nie ma ograniczeń co do liczby. Datę wyborów wyznacza ambasador Volturi pomiędzy 100. a 90 dniem na 45-30 dni przed zakończeniem kadencji. Kandydata może zgłosić grupa 10 tysięcy czarodziejów, ambasador Volturi, prezydent Francji lub 30 posłów Zgromadzenia.

Minister magii posiada wraz z posłami inicjatywę ustawodawczą. Ma prawo odmówić złożenia podpisu pod ustawą. W razie zastosowanie weta to Wielki Mistrz rodu Volturi może je odrzucić. Wówczas minister magii nie może odmówić złożenia podpisu. Status ministra magii jest równy prezydentowi republiki.

Historia

[edytuj]

Początki Zgromadzenia sięgają początków XIII wieku. Król Francji Filip II August w 1212 roku nakazał opuścić kraj przedstawicielom magicznych gałęzi dawnych dynastiom panujących – Merowingom i Karolingom. Dominik Merowing (1107-1221) i Jakub Karoling (1110-1229) wezwali najważniejszych notabli do sprzeciwu wobec władcy. Był to krok ryzykowny, ale jak potem okazało się dobrze zrobili. Król ugiął się przed żądaniami wycofania postanowienia o banicji gdy odmówiono mu zapłaty daniny za ten rok. Stanowiło to aż 19% dochodów. W 1214 roku czarodzieje powołali Zgromadzenie. Wybierano przedstawicieli w wyborach kurialnych – arystokracja miała 51 ze 101 mandatów, mieszczanie 30 a chłopi 20. Wybory odbywały się raz na trzy lata. Na jego czele stał przewodniczący wybierany na okres całej kadencji. Współcześnie jest uznawany za ministra magii. W latach 1239-1241 czarodzieje z Normandii prowadzili wojnę z władcą. Król Ludwik IX Święty w podzięce za ocalenie jego życia w czasie zamachu stanu uznał Zgromadzenie za oficjalną reprezentacją czarodziejów przed monarchą. O tyle Ludwik Święty szanował ich pozycję to następcy traktowali ich jako rywali. Filip IV Piękny w dniu 9 stycznia 1298 roku oskarżył czarodziejów o spisek w celu obalenia go. W rzeczywistości chodziło mu o zagarnięcie potężnych majątków ziemskich. Zgromadzenie nie czekało na działania Filipa tylko natychmiast poprosili o pomoc Volturi. Cezarion Volturi (1192-1310) przybył do Paryża w połowie roku. Witano go z wielkimi honorami. Miasto świętowało przyjazd przywódcy czarodziejów. Mniej widowiskowe, ale jeszcze ważniejsze były rozmowy z królem. Filip otrzymał ultimatum – jeśli nie zrezygnuje ze swoich planów na Francję to Volturi wyślą na podbój kraju 72 tysiące styksów. Obaj panowie zawarli układ, na mocy którego królowie Francji uznawali Zgromadzenie za oficjalne przedstawicielstwo czarodziejów przed królem. Głównym gwarantem wolności magicznej zostali Volturi. Król Francji równocześnie przekazał ziemie pod wieczysty zarząd Volturi w księstwie Andegawenii wokół miasteczka Cholet. W 1315 roku Zgromadzenie Czarodziejów przeniosło swoją siedzibę do Volturi-en-Cholet. Tam było w pełni chronione przez garnizon wojskowy liczący trzy tysiące żołnierzy. W późniejszym czasie czarodzieje co raz bardziej popadali w zależność od volterowskich gospodarzy. Choć ciało miało wielki szacunek wśród czarodziejów to główny zrąb władzy administracji stanowiły osoby wierne Volturi. W 1347 roku przeniesiono siedzibę Zgromadzenia do Paryża. Czarodzieje rozpoczęli reformy, które dla średniowiecznej Francji były nie do pomyślenia. Próbowano zmniejszyć liczbę arystokratów-posłów. Reformatorzy wprowadzili swoje plany w 1358 roku. Wszystkie trzy grupy miały równą liczbę posłów. Ostatniego czarodzieja mianował król na dożywotnią kadencję. Ród Volturi został całkowicie odsunięty na bok. Według nowej przysięgi wierności posłowie składali ją na Boga i króla. Ferdynand Volturi (1247-1365) zwiększył liczebność garnizonu w obawie przed spodziewaną inwazją koalicji czarodziejów i króla. Wojna nie wybuchła tylko dlatego, że pierwsze ataki odparto z łatwością. Ci którzy przeżyli ostrzegli króla Jana II Dobrego przed pochopnymi krokami. Ostatecznie ordynacja została unieważniona zaledwie po kilku miesiącach obowiązywania. Volturi zajęli dobra czarodziejów w Paryżu. Zgromadzenie zlikwidowano. W 1368 roku reaktywowano je pod ścisłą kontrolą ambasadora Volturi we Francji.

Cadmus Volturi (1266-1382) po wielomiesięcznych rozmowach z Hektorem Merowingiem (1317-1437) pozwolił by w 1380 roku czarodzieje wybrali swoich przedstawicieli bez jego kontroli. Przywrócono obaloną ordynację wyborczą z 1358 roku. Najwyższa grupa wybierała jednak 31 elektorów, podczas gdy pozostałe dwie po 30.

Przez cały XV wiek władza Zgromadzenia okrzepła w Paryżu. Czarodzieje współpracowali z władcą i z rodem Volturi. Stanowili bardzo dobrych partnerów biznesowych. Wzrost pozycji ekonomicznej tej grupy z jednej strony stanowił dowód na sukces gdy wolność gospodarcza jest pozostawiona samym ludziom a z drugiej powodowała ogromną zazdrość części szlachty, której interesy nie szły zbyt dobrze. Królowie Francji we współpracy z czarodziejami uzyskali wpływ na prawodawstwo magiczne. Dzięki temu było ono podobne do tego krajowego. Czarodzieje od 1439 roku zasilali 1/5 skarbca królewskiego. Gdy w 1459 roku król Karol VII zaproponował, aby Zgromadzenie Czarodziejów zasiadało w Stanach Generalnych jako czwarty stan nastąpił ogromny kryzys na linii Paryż-Volter. Czarodzieje nie mieli nic przeciwko temu, ale natychmiastowe działania podjęła ambasada i sam Eol Volturi (1342-1468) zajął stanowisko w sprawie. Wystosował do Zgromadzenia Czarodziejów i monarchy obszerny list, w którym nie tylko wyraził sprzeciw wobec planów, a także zagroził interwencją zbrojną. Początkowo spór szedł ku otwartej wojnie. Do Cholet przybyło dodatkowo trzy tysiące styksów. Stany Generalne, po śmierci Karola, w 1461 roku wyraziły się negatywnie o poszerzeniu swojego grona. Większość delegatów przekupiono już na długo przed rozpoczęciem obrad to też Volturi mieli pewność, że wojna nie wybuchnie, ale i tak Eol pozostawił poszerzony garnizon. Mimo to Karol VIII dalej naciskał. W dniu 16 lutego 1462 Eol Volturi obalił przewodniczącego Zgromadzenia. Wymusił na Ludwiku XI wszystkie decyzje jakie chciał. Powstał urząd ministra magii wybieranego przez Zgromadzenie. Odpowiadał za wprowadzenie w życie praw uchwalanych przez parlament czarodziejów. Miał możliwość proponowania własnych projektów. Był łącznikiem pomiędzy królem a czarodziejami. Kadencja trwała 5 lat. Na urzędzie zatwierdzał go ambasador Volturi.

W XVI wieku wraz z Reformacją czarodzieje stali się stroną konfliktu. Ministerstwo Magii miało bardzo poważny problem, ponieważ ataki na ludzi magii stawały się codziennością. Powodem takiego stanu rzeczy były przede wszystkim ich pozycja finansowa. Za czasów regencji Katarzyny Medycejskiej nastąpiła ogromna fala wojen religijnych z hugenotami. Czarodzieje zostali uznani za jednych z prowodyrów konfliktu. Rozpoczęły się prześladowania całej społeczności. Kulminacyjnym momentem była Noc Św. Bartłomieja, podczas której zginęło 300 magicznych notabli. Król Karol IX zbytnio nie przejął się skutkami zabicia czarodziejów. Ministerstwo Magii Francji praktycznie pozostawało w rozsypce, dlatego jego rolę przejęła ambasada. Remus Volturi (1454-1575) po wielu miesiącach namysłów postanowił ukarać francuskiego władcę. W dniu 30 maja 1574 roku zmarł Karol IX. Powszechnie uważano, że zmarł on na gruźlicę. W rzeczywistości Remus Volturi zlecił jego zabójstwo kończąc tym samym epokę prześladowań XVI-wiecznych czarodziejów.

Społeczność magiczna i elity odrodziły się w pełni za panowania Ludwika XIII i kardynała Richelieu. Przede wszystkim umożliwiono im na rozwój własnej samorządności w zamian za wierność koronie. Król był dla nich najwyższym suzerenem. Kłóciło to się oczywiście z oficjalną doktryną Volturi. Ambasadorowie uspokoili Volter przed zbyt pochopnymi rozwiązaniami. Uważano, że będzie bardzo łatwo stracić przywileje uzyskane na drodze dyplomacji i harmonijnego życia. Jakakolwiek wojna spowoduje tylko nieodwracalne zniszczenia. Konflikt pojawił się już po śmierci Ludwika XIII o posiadłości Volturi wokół Cholet. Kardynał Jules Mazarin dążył do ich odzyskania. W 1655 roku wysłał do samego miasteczka tysiąc żołnierzy. Jan Volturi (1535-1657) ostrzegł francuskie władze przed zajęciem jego posiadłości. W dniu 17 grudnia wprowadzono w Volturi-en-Cholet stan wojenny. To wystarczyło, aby kardynał zrezygnował z zamierzeń zajęcia terenów Volturi. Król Ludwik XIV w 1663 roku na mocy swojego zarządzenia zyskał decydujący wpływ kto będzie pełnił funkcję ministra magii. Volturi otrzymali miasteczko Cholet w zamian za wyrażenie zgody. Ministerstwo Magii stało się częścią aparatu państwa. Stan ten utrzymał się do 1715 roku. W 1718 roku Maximilian Volturi wymusił na regencie Filipie II Burbon-Orleańskim odstąpienie od mianowanie ministra magii (Akt z Wersalu). Społeczność magiczna zdecydowanie zubożała, ponieważ obciążenia finansowe bardzo mocno wzrosły, a dochody regularnie malały. Katastrofa dla czarodziejów nadeszła za czasów Ludwika XV i Ludwika XVI poprzez ciągłe wojny i złą politykę podatkową państwa. W XVIII wieku poziom pauperyzacji dosięgnął aż 77% społeczności. .

Wielka Rewolucja Francuska doprowadziła do wyginięcia wielu rodów. Czarodzieje przestali liczyć się w polityce krajowej. Ministerstwo Magii dla bezpieczeństwa przeniosło się do Cholet. Restauracja znaczenia magii nastąpiła dopiero po wojnach napoleońskich. W 1819 zawarto układ z Volteru na mocy którego Volter potwierdził, że wybór ministra dokonuje Zgromadzenie Czarodziejów większością dwóch trzecich. Kandydat musi uzyskać 5 tysięcy podpisów pod swoją kandydaturą lub może być zgłoszony przez ambasadora rodu Volturi. W 1833 roku zniesiono elekcję kurialną w wyborach do Zgromadzenia. Po raz pierwszy arystokraci uzyskali zdecydowanie mniej głosów niż dotychczas. Najwięcej mandatów uzyskiwała klasa średnia. Podjęte reformy nie wszystkim podobały się, zwłaszcza ustawa przyznająca kobietom czynne i bierne prawo wyborcze z w 1837 roku. Pomimo ogromnych swobód obywatelskich dla czarodziejów siedziba ministra i Zgromadzenia pozostawała w Cholet. W 1847 roku Lucjusz Volturi (1747-1850) powołał urząd Gubernatora Volturi-en-Cholet. Początkowo to ministrowie magii pełnili funkcję przewodniczącego volterowskiego okręgu. Dawało im to jeszcze większą niezależność względem Paryża. Po wojnie prusko-francuskiej Juliusz Volturi (1772-1883) pozbawił ministra funkcji gubernatora. W latach 80. i 90. XIX wieku nastąpiła ogromna recesja gospodarcza magicznego społeczeństwa. Objawiała się częstymi zmianami na urzędzie ministra. Po raz pierwszy w historii władzę pełniła klasa średnia. Nie miała poparcia władz państwowych, ani Volturi. W 1895 roku siedzibę przeniesiono do Paryżu.

W czasie I wojny światowej ministerstwo magii nawoływało do obrony ojczyzny przeciwko Niemcom i Austro-Węgrom. Po wojnie Francja rozpoczeła bardzo żmudny powrót do normalności. Czarodzieje wspomagali odbudowę zniszczonego gospodarczo kraju poprzez ogromne datki finansowe i naprawę zniszczonych obiektów. Żądali też od Volturi zrzeknięcia się Volturi-en-Cholet. Przez całe lata 30. XX wieku czarodzieje skupiali się na unifikacji z niemagiczną częścią społeczeństwa Francji. W czasie okupacji niemieckiej ministerstwo osiadło w Volterze. Powróciło w kwietniu 1945 roku. Podstawowym powojennym problemem była kolaboracja czarodziejów z okupantami. Przy każdych wyborach ta kwestia powracała. Paraliżowała za każdym razem życie społeczne. W 1956 roku Kajfasz Volturi Wielki Sędzia Volteru zaproponował, aby wszyscy ci dopuszczający się zbrodni zostali przekazani do Volteru. I też tak robiono. W 1963 roku Zgromadzenie uchwaliło nową ordynację wyborczą - zlikwidowano urząd obieralnego przewodniczącego Zgromadzenia. Obradom przewodniczył zastępca ministra magii. Ministra magii w dalszym ciągu wybierało Zgromadzenie na okres sześciu lat więszkością dwóch-trzecich przy udziale co najmniej 51 posłów.

Przewodniczący Zgromadzenia jako Ministrowie Magii

[edytuj]

Ministrowie Magii

[edytuj]

Kadencje Parlamentu

[edytuj]
  1. 1214-1217
  2. 1217-1220
  3. 1220-1223
  4. 1223-1226
  5. 1226-1229
  6. 1229-1232
  7. 1232-1235
  8. 1235-1238
  9. 1238-1241
  10. 1241-1244
  11. 1244-1247
  12. 1247-1250
  13. 1250-1253
  14. 1253-1256
  15. 1256-1259
  16. 1259-1262
  17. 1262-1265
  18. 1265-1268
  19. 1268-1271
  20. 1271-1274
  21. 1274-1277
  22. 1277-1280
  23. 1280-1283
  24. 1283-1286
  25. 1286-1289
  26. 1289-1292
  27. 1292-1295
  28. 1295-1298
  29. 1298-1301
  30. 1301-1304
  31. 1304-1307
  32. 1307-1310
  33. 1310-1313
  34. 1313-1316
  35. 1316-1319
  36. 1319-1322
  37. 1322-1325
  38. 1325-1328
  39. 1328-1331
  40. 1331-1334
  41. 1334-1337
  42. 1337-1340
  43. 1340-1343
  44. 1343-1346
  45. 1346-1349
  46. 1349-1352
  47. 1352-1355
  48. 1355-1358
  49. 1358
  50. 1368-1371
  51. 1371-1374
  52. 1374-1377
  53. 1377-1380
  54. 1380-1383
  55. 1383-1386
  56. 1386-1389
  57. 1389-1392
  58. 1392-1395
  59. 1395-1398
  60. 1398-1401
  61. 1401-1404
  62. 1404-1407
  63. 1407-1410
  64. 1410-1413
  65. 1413-1416
  66. 1416-1419
  67. 1419-1422
  68. 1422-1425
  69. 1425-1428
  70. 1428-1431
  71. 1431-1434
  72. 1434-1437
  73. 1437-1440
  74. 1440-1443
  75. 1443-1446
  76. 1446-1449
  77. 1449-1452
  78. 1452-1455
  79. 1455-1458
  80. 1458-1461
  81. 1461-1464
  82. 1464-1467
  83. 1467-1470
  84. 1470-1473
  85. 1473-1476
  86. 1476-1479
  87. 1479-1482
  88. 1482-1485
  89. 1485-1488
  90. 1488-1491
  91. 1491-1494
  92. 1494-1497
  93. 1497-1500
  94. 1500-1503
  95. 1503-1506
  96. 1506-1509
  97. 1509-1512
  98. 1512-1515
  99. 1515-1518
  100. 1518-1521
  101. 1521-1524
  102. 1524-1527
  103. 1527-1530
  104. 1530-1533
  105. 1533-1536
  106. 1536-1539
  107. 1539-1542
  108. 1542-1545
  109. 1545-1549
  110. 1549-1552
  111. 1552-1555
  112. 1555-1558
  113. 1558-1561
  114. 1561-1564
  115. 1564-1567
  116. 1567-1570
  117. 1570-1573
  118. 1573-1576
  119. 1576-1579
  120. 1579-1582
  121. 1582-1585
  122. 1585-1588
  123. 1588-1591
  124. 1591-1594
  125. 1594-1597
  126. 1597-1600
  127. 1600-1603
  128. 1603-1606
  129. 1606-1609
  130. 1609-1612
  131. 1612-1615
  132. 1615-1618
  133. 1618-1621
  134. 1621-1624
  135. 1624-1627
  136. 1627-1630
  137. 1630-1633
  138. 1633-1636
  139. 1636-1639
  140. 1639-1642
  141. 1642-1645
  142. 1645-1648
  143. 1648-1651
  144. 1651-1654
  145. 1654-1657
  146. 1657-1660
  147. 1660-1663
  148. 1663-1666
  149. 1666-1669
  150. 1669-1672
  151. 1672-1675
  152. 1675-1678
  153. 1678-1681
  154. 1681-1684
  155. 1684-1687
  156. 1687-1690
  157. 1690-1693
  158. 1693-1696
  159. 1696-1699
  160. 1699-1702
  161. 1702-1705
  162. 1705-1708
  163. 1708-1711
  164. 1711-1714
  165. 1714-1717
  166. 1717-1720
  167. 1720-1723
  168. 1723-1726
  169. 1726-1729
  170. 1729-1732
  171. 1732-1735
  172. 1735-1738
  173. 1738-1741
  174. 1741-1744
  175. 1744-1747
  176. 1747-1750
  177. 1750-1753
  178. 1753-1756
  179. 1756-1759
  180. 1759-1762
  181. 1762-1765
  182. 1765-1768
  183. 1768-1771
  184. 1771-1774
  185. 1774-1777
  186. 1777-1780
  187. 1780-1783
  188. 1783-1786
  189. 1786-1789
  190. 1789-1792
  191. 1792-1795
  192. 1795-1798
  193. 1798-1801
  194. 1819-1823
  195. 1823-1827
  196. 1827-1831
  197. 1831-1835
  198. 1835-1839
  199. 1839-1843
  200. 1843-1847
  201. 1847-1851
  202. 1851-1855
  203. 1855-1859
  204. 1859-1863
  205. 1863-1867
  206. 1867-1871
  207. 1871-1875
  208. 1875-1879
  209. 1879-1883
  210. 1883-1887
  211. 1887-1891
  212. 1891-1895
  213. 1895-1899
  214. 1899-1903
  215. 1903-1907
  216. 1907-1911
  217. 1911-1915
  218. 1915-1919
  219. 1919-1923
  220. 1923-1927
  221. 1927-1931
  222. 1931-1935
  223. 1935-1939
  224. 1939-1943 (obradował do 1940)
  225. 1944-1947
  226. 1947-1951
  227. 1951-1955
  228. 1955-1959
  229. 1959-1963
  230. 1963-1967
  231. 1967-1971
  232. 1971-1975
  233. 1975-1979
  234. 1979-1983
  235. 1983-1987
  236. 1987-1991
  237. 1991-1995
  238. 1995-1999
  239. 1999-2003
  240. 2003-2007
  241. 2007-2011
  242. 2011-2015
  243. 2015-2019
  244. 2019-2023
  245. 2023-2027

Zobacz też

[edytuj]

Przypisy

[edytuj]
  1. ↑ W latach 1926-1948 Gubernator Volturi-en-Cholet
Źródło: „https://www.ethenor.pl/index.php?title=Ministrowie_Magii_Francji&oldid=1433”