Maria Zororak

Maria Prima Aleksandra Zororak - (ur. 2 września 1880 roku w Paryżu-zm. 18 marca 2020 roku w Paryżu) czarodziejka czystej krwi, francuska arystokratka, córka Axela Zororaka (1841-1979) i Primy Laudus (1852-1961). Członkini rodu Merowingów poprzez małżeństwo z Ludwikiem Merowingiem (1870-1965). Wieloletnia członkini Zgromadzenia Czarodziejów, w latach 1954-1955 jego przewodnicząca. Trzykrotna kandydatka na urząd ministra magii Francji.

Biografia

Maria przyszła na świat w rodzinnej rezydencji rodu. Jej rodzice byli prominentnymi politykami Francji za czasów cesarza Napoleona III. Miała kilkoro rodzeństwa w tym Peryl Zororak (1876-1999), małżonkę Davida Churchilla (1873-1941). W latach 1891-1898 studiowała magię w Akademii Magii Beauxbatons. Egzaminy końcowe zdała na ocenę bardzo dobrą. Jako, że należała do jednych z najlepszych partii we Francji wróżono jej intratne małżeństwo. Było wiele kandydatów i planów mariażu. Rodzice bardzo chcieli związać ją z członkami rodu Volturi. Głównym kandydatem był Kajfasz Volturi (1871-2010), ale ten ożenił się z Ermeną Black (1875-1990). Z tego powodu obie panie nie przepadały za sobą. Maria nie chciała, aby to rodzice zdecydowali za kogo ma wyjść za mąż, dlatego postanowiła wyjechać do Italii. Tam w latach 1900-1905 studiowała dyplomację. Przez opozycję Ermeny Łukasz Nigellus Volturi nie zaproponował jej pracy dla Volteru. Wobec tego Maria wróciła do Francji. W 1907 roku została członkiem Zgromadzenia Czarodziejów. W wyborach otrzymała najwięcej głosów w okręgu Wersal-Paryż. Zasiadała w nim aż do 1919 roku. Przez dwanaście lat czynnie uczestniczyła w komisji spraw zagranicznych. W latach 1913-1917 była przedstawicielka ministerstwa magii w ambasadzie rodu Volturi. Ambasadorem wówczas była Almeryka Volturi. Obie panie nie przepadały za sobą. Współpraca pomiędzy nimi była trudna. Rywalizowały o względy Łukasza Nigellusa Volturi, co często przyćmiewało ich zdrowy rozsądek. W 1917 roku związała się z Ludwikiem Merowingiem (1870-1965). Para przypadła sobie do gustu. podzielali te same zainteresowanie. znaleźli wspólny język i zakochali się w sobie. Samą Marią uważano już za starą pannę i nie rokowano by mogła urodzić zdrowe dziecko. Tym bardziej z dużym zaskoczeniem zaskoczeniem przyjęto informację, że blisko 50-letni Ludwik i ona spłodzili syna. Uszczypliwi twierdzili, iż ojcem nie jest jej mąż a pasierb August Merowing. w dniu 10 sierpnia 1920 roku na świat przyszedł zdrowy chłopiec Łukasz Merowing (zm. 2011). Wychowywała go na porządnego czarodzieja i człowieka. Nie rozpieszczała go. Uważała, że ten sposób wzmocni go w stosunku do innych, zwłaszcza w stosunku do brata Augusta. Na pierwszym miejscu stawiała szacunek do innych, potem naukę rodzinę. W 1940 roku Francja została częściowo zajęta przez Niemcy. Ludwik wysłał ją i syna do Wielkiej Brytanii. Na bezpiecznej prowincji Maria nudziła się, zwłaszcza, że od 1941 roku Łukasz chodził do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Po wyzwoleniu Paryża wróciła do kraju. W głośnym przytupem wróciła do polityki. Żądała ostrego rozliczenia wszystkich kolaborantów. W grudniu została członkiem parlamentu czarodziejów. Krytykowała ministra magii Symplicjusza Raiser za brak sprzeciwu wobec niemieckiego reżimu. Wzywała go do rezygnacji i rozliczenia się z postępowania z lat 1940-1944. w styczniu 1945 roku odbyło się głosowanie by odwołać go z urzędu. Zakończyło się on porażką. Charles de Gaulle zdecydowanie poparł ministra magii, podobnie uczyła ambasada rodu Volturi. W 1947 roku uzyskała reelekcję do parlamentu z okręgu Wersal-Paryż, a następnie zgłosiła swoją kandydaturę w wyborach na ministra magii. Jej głównym kontrkandydatem był Brutus Karoling. Elekcja była bardzo krótka, ponieważ już w drugim głosowaniu wybrano Karolinga. Maria uzyskała 25 głosów. Mimo porażki nie uciekła w cień. Działała na rzecz osądzenia wszystkich ważniejszych kolaborantów. Były minister magii Symplicjusz Raiser był pod ciągłym atakiem. Doprowadziła do tego, że w październiku 1948 roku aresztowano go. Na pierwszej rozprawie dostał zawału serca i zmarł zabierając wiele tajemnic do grobu. W 1951 roku Maria uzyskała reelekcję. Dwa lata później zmierzyła się z Brutusem Karolingiem. Ponownie przegrała wybory zdobywając zaledwie 13 głosów. W latach 1954-1955 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Zgromadzenia Czarodziejów. Po raz ostatni wzięła udział w elekcji ministra magii jako kandydatka w 1959 roku. Po raz trzeci przegrała z Brutusem Karolingiem. Z polityki wycofała się po zakończeniu kadencji. W 1962 roku została matris-familiae Merowingów jako małżonka Ludwika. Ich panowanie trwało zaledwie trzy lata. Po śmierci męża została odizolowana od spraw rodu. Maria zamieszkała w pałacu myśliwskim, który dostała jako prezent ślubny. Zamieniła, do tej pory zaniedbaną rezydencje, w kwitnący ogród. W 1979 roku po śmierci ojca odziedziczyła cały majątek, co uczyniło ją najbogatszą osobą we Francji. Przez lata pozostawała samotną osobą. Z nikim nie wiązała się, ponieważ uważała, że może kochać tylko tego jedynego. Mimo podeszłego wieku czynnie uczestniczyła w życiu lokalnym. Prezesowała stowarzyszeniu ogrodników. Sama organizowała w latach 1967-2011 wystawy roślin krajowych i zagranicznych. Impreza od lat 80. cieszyła się ogromnym zainteresowaniem mediów i to nie tylko francuskich. Maria ufundowała ponad 40 bibliotek w całym kraju wraz z pełnym wyposażeniem. W 2010 roku Łukasz Merowing zachorował na szybko postępującą chorobę neurologiczną. Maria opiekowała się nim całymi dniami. Niestety zmarł dziesięć miesięcy później. Zrozpaczona matka wpadła w nieopisaną depresję. Straciła sens życia. Stała się osobą pozbawioną uczuć. Niewiele wychodziła z pałacu. Całe dnie siedziała w pokoju zmarłego syna. Pod koniec 2011 roku trafiła do szpitala. Choć obecnie jest znacznie lepiej, to jest już osobą, która wymaga stałej opieki. W 2015 minister magii Ares Rodan wręczył jej medal za wkład w rozwój francuskich czarodziejów. Od października 2019 roku przebywa w hospicjum dla czarodziejów. W dniu 16 marca 2020 roku wykryto u niej koronawirusa. Zmarła dwa dni później. Jej ciało ksremowano tego samego dnia i złożono w grobowcu Merowingów.