Pogrzeb Fineasa Abraxasa Volturi

Pogrzeb Fineasa Abraxasa Volturi – uroczystości pogrzebowe księcia Fineasa Abraxasa Volturi odbyły się 11 lipca 2025 roku. W chwili śmierci książę zajmował czwarte miejsce w linii sukcesyjnej rodu Volturi. Zginął 1 lipca 2025 roku podczas spływu pontonowego w Train Wreck Rapid na rzece Nenana.

Wypadek i śledztwo

W dniu 1 lipca 2025 roku szkolna wyprawa spływowa uczniów Durmstrangu na rzece Nenana na Alasce, pierwotnie planowana jako trasa „łatwa” z trudniejszymi odcinkami, zakończyła się katastrofą na jednym z najgroźniejszych fragmentów nurtu. Grupa C, prowadzona przez Fokusa Aulele, poprzedniego dnia (30 czerwca) przepłynęła pierwszy etap w warunkach pozornie sprzyjających, jednak styksowie w raportach odnotowali niezgodności z mapą oraz szybkie podnoszenie się poziomu wody w rejonie infrastruktury; wśród uczniów pojawił się również pomysł pozostawienia różdżek w obozie, aby „sprawdzić się fizycznie”, co – jak później ustalono – pozbawiło ich jedynego realnego narzędzia obrony. Nad ranem 1 lipca poziom rzeki gwałtownie wzrósł, a grupa – zmuszona do ucieczki – weszła w odcinek uznawany za „spokojny”, w rzeczywistości zakazany i skrajnie niebezpieczny; Fokus Aulele podejmował próby ratunkowe z użyciem magii (m.in. zaklęć bombardujących, próby wytworzenia huraganu oraz wylewitowania pontonu na półkę skalną), a następnie próbował wezwać pomoc czerwonymi iskrami, jednak wyczerpanie, zimno i warunki uniemożliwiły utrzymanie koncentracji. Ponton runął do wody, a uczestników porwał rwący nurt; Fineas Abraxas Volturi na krótko wypłynął na powierzchnię, po czym został wciągnięty na dno i doznał serii uderzeń o skały, ginąc wskutek odniesionych obrażeń, w tym śmiertelnego urazu karku, a jego ciało popłynęło w dół rzeki wraz ze zwłokami kolegów i opiekuna. O poranku właściciel infrastruktury, James Mitchell, po sygnałach od innych kajakarzy o zniszczonym mostku i zalanych polanach uruchomił alarm oraz poszukiwania z użyciem helikopterów; stan rzeki określano jako ponadnormatywny, a teren wzdłuż koryta był częściowo zalany. W trakcie akcji odnaleziono ciała uczestników wyprawy; jeden z uczniów, Aleksandriej Andrejew, który wcześniej nagrywał przebieg spływu, został wyciągnięty żywy, ciężko ranny, natomiast zgon księcia Fineasa Abraxasa Volturi potwierdzono, a jego zwłoki natychmiast objęto ochroną styksów. Informacja o tragedii uruchomiła w Volterze stan najwyższej gotowości i zapoczątkowała działania zmierzające do sprowadzenia ciała oraz przygotowań do pochówku.

W następstwie katastrofy jurysdykcję nad sprawą przejął Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi, powołując się na postanowienia umowy pomiędzy rodem Volturi a Stanami Zjednoczonymi oraz na formalne zrzeczenie się prowadzenia śledztwa przez szeryf okręgu Denali. Dochodzeniem objęto śmierć Fineasa Abraxasa Volturi oraz pozostałych ofiar wyprawy, a równolegle pani Burrows została aresztowana i skazana na sto dni pozbawienia wolności w Azkabanie za atak na Wielkiego Sędziego Volteru. Po zakończeniu czynności stronie amerykańskiej przekazano kilkunastostronicowy raport, w którym nie postawiono nikomu zarzutów, wskazując środowisko naturalne i gwałtowny żywioł jako główną przyczynę katastrofy. W końcowej części raportu Wielki Sędzia Volteru uzasadnił umorzenie śledztwa brakiem podstaw prawnych do wystosowania oskarżeń wobec właściciela obiektu, nauczycieli oraz dyrekcji szkoły, stwierdzając, że Fineas Abraxas Volturi zginął w wieku piętnastu lat, dziesięciu miesięcy i szesnastu dni w katastrofie naturalnej.

Sprowadzenie ciała do Volteru

Wielki Sędzia Volteru na pokładzie górolotu zabrał teleporter, tajną technologię natychmiastowego przesyłu na ogromną odległość. Pomiędzy 2 a 3 lipca w Volterze wykonano prowizoryczne trumny, a ta dla księcia była z drewna tekowego. Przygotowanie teleportera zajęło ponad dobę. Dla ochrony zbudowano nad nim kamienny dom. Trumny przesyłano w obecności Wielkiego Sędziego Volteru. Na miejscu styksowie umieścili je w osobnych pomieszczeniach, aby zapewnić prywatność rodzinom. Izabela Volturi odebrała syna. Była to dla niej bardzo emocjonalna chwila. Czuła ogromne wyrzuty sumienia z powodu traktowania Fineasa Abraxasa. Chłopak popełnił wiele błędów, w tym musiał ożenić się w związku ze zbliżającymi się narodzinami bliźniaczek. Wybuchł gigantyczny skandal mogący zagrozić sojuszowi Volturi i Lukanosów. Kryzys uległ rozwiązaniu wraz ze śmiercią chłopca, ale spowodował gigantyczny ból w rodzinie i zawirowania polityczne.

Zebranie żałobne w pałacu

Z zebraniem żałobnym w jednej z sal pałacu rodu Volturi czekano na powrót Wielkiego Sędziego Volteru Łukasza Volturi, prywatnie ojca zmarłego. Izabela początkowo nie pozwalała, aby styksowie wnieśli potrzebny sprzęt. Cisnęła krzesłami po ścianach, nie pozwalając na przygotowania. Chciała zostać sama z synem. Zaatakowała nawet władcę czarodziejów, który próbował ustalić przyczynę zamieszania. Ferdynand Volturi okazał serce swojej ukochanej prawnuczce. Rozumiał jej stan emocjonalny: straciła najstarsze dziecko, ale przypomniał jej o pozostałych. Zwrócił uwagę Izabeli na młodszego z synów, a obecnie przyszłego władcę czarodziejów, Aro Volturi Młodszego. On też potrzebuje wsparcia rodziców, ponieważ śmierć brata wyrwała go ze strefy komfortu. Zastąpił Fineasa Abraxasa w linii sukcesyjnej. Ferdynand Volturi zapewnił Izabeli Volturi prywatność, zasłaniając ją i syna parawanami. Styksowie tymczasem przynieśli krzesła, dywan, stolik i świece. Łukasz Volturi wrócił dosłownie na ostatnią chwilę przed rozpoczęciem uroczystości.

Kwestią protokolarną było ustawienie członków rodziny według hierarchii. Pierwszeństwo mieli przedstawiciele pięciu najważniejszych urzędów Volteru:

• Wielki Mistrz rodu Volturi i władca czarodziejów
• Księżna-małżonka
• Cezar Rzymu i Czarodziejów
• Wielki Sędzia Volteru
• Gubernator Volteru
  

Rozstaw miejsc podczas uroczystości

Rząd	Osoby
I rząd	Ferdynand Volturi, Renata von Habsburg-Lothringen, Abraxas Volturi, Łukasz Volturi, Aro Volturi Młodszy, Izabela Volturi, Janos Koniecpolski
II rząd	Aro Volturi, Cadmus Volturi, Kajfasz Volturi, Agilia Volturi, Katarzyna Volturi, Izabela Volturi Młodsza
III rząd	Adam Volturi, Esme Volturi, Kaliope Merowing, Maria Merowing, Katarzyna Akheina
IV rząd	Ra Volturi, Wilberta Volturi, Kleopatriusz Volturi, Dioklecjan Volturi, Neron Volturi, Esme Volturi Młodsza, Anastazja Lukanos Merowing, Ramzes Neron Volturi
V rząd	Aleksander Tusculum, Adam Diavarosso i inni

Następnie ustawiano mężczyzn zajmujących kolejne miejsca w linii sukcesyjnej, po nich kobiety. Pierwszeństwo miały członkinie rodu z urodzenia, następnie poprzez małżeństwo. Na końcu ustawiano pozostałych według starszeństwa. W praktyce protokół korygowano wyjątkami wynikającymi z żałoby oraz decyzji Ferdynanda Volturi. W pierwszym rzędzie siedzieli Ferdynand Volturi, Renata von Habsburg-Lothringen, Abraxas Volturi i Łukasz Volturi. Po nim powinien być Gubernator Volteru, jednak dokonano zmian, co jest dozwolone w wyjątkowych sytuacjach. Obok Wielkiego Sędziego Volteru stanął Aro Volturi Młodszy – czwarty w linii sukcesyjnej. Aby zapewnić chłopcu większy komfort, po jego lewej stronie była Izabela Volturi. Dopiero na końcu pierwszego rzędu umieszczono Gubernatora Volteru Janosa Koniecpolskiego. W drugim rzędzie siedział Aro Volturi, trzeci w linii sukcesyjnej, a obok niego dzieci Łukasza i Izabeli: Cadmus, piąty w linii sukcesyjnej, Kajfasz – szósty, potem córki. Było to kolejne złamanie protokołu, ale Ferdynand Volturi postanowił zapewnić dzieciom jak największy komfort. Obok Kajfasza siedziała Agilia, najstarsza z dziewczynek, potem Katarzyna i Izabela Młodsza. W trzecim rzędzie siedział Adam Volturi, brat władcy i jedenasty w linii sukcesyjnej, a obok niego córka Esme Volturi – prywatnie małżonka Abraxasa Volturi. Dalej siedziały: Kaliope Merowing, Maria Merowing i Katarzyna Akheina. Ustawienie trzech ostatnich wymienionych kobiet nie było zgodne z protokołem. Kaliope Merowing to pierwsza żona Aro Volturi, zaś Katarzyna Akheina to obecna. Jako trzecia powinna być Maria Merowing, jako małżonka zmarłego w 2004 roku Tobiasza Volturi. Ferdynand Volturi postanowił je zamienić, ponieważ Kaliope i Maria to babcie Fineasa Abraxasa Volturi. Sam Abraxas Volturi uważał za stosowne przesunięcie Renaty von Habsburg-Lothringen w inne miejsce, ponieważ zmarły nie jest jej praprawnukiem, a kuzynem. Władca czarodziejów zlekceważył opinię syna. W ostatnim rzędzie siedzieli przedstawiciele Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi: Aleksander Tusculum jako arcykanclerz (najdłużej urzędujący senior) oraz Adam Diavarosso jako Protokonsul (najstarszy wiekiem senior).

Ferdynand Volturi jako jedyny wygłosił przemówienie na cześć zmarłego:

W dniu dzisiejszym żegnamy księcia Fineasa Abraxasa Volturi. Zgodnie z prawem był przewidziany na Wielkiego Mistrza rodu Volturi, ale jego śmierć z 1 lipca zmieniła bieg historii. Strata jest ogromna, bolesna i nie da się jej wytłumaczyć słowami. Książę spocznie wśród przodków 11 lipca. Cały Volter i świat oddadzą mu hołd. Volturi należą do najpotężniejszych rodów magicznych na świecie. Kreujemy politykę światową poprzez nasze wpływy, technologie, zasoby naturalne i oczywiście pieniądze. Oprócz tego, że jesteśmy czarodziejami tytanami, jesteśmy też śmiertelnymi ludźmi. A każdego człowieka może pokonać dzika natura. Uczcijmy ciszą pamięć księcia Fineasa Abraxasa Volturi.

Sytuacja w Volterze do 3 lipca

Gubernator Volteru Janos Koniecpolski, działając na polecenie władcy czarodziejów, wydał zarządzenie wprowadzające stan wyjątkowy. Miał on trwać do czasu sprowadzenia ciała księcia Fineasa Abraxasa Volturi do domu. W całym mieście zamknięto wszystkie obiekty publiczne, w tym piwiarnie, kawiarnie, restauracje i kina. Na ulicach widziano tysiące styksów, którzy pilnowali przestrzegania przepisów stanu wyjątkowego. Wielu rezydentów Volteru spotkało się z agresywną postawą żołnierzy. Kilkanaście osób wydalono za złamanie prawa, bez możliwości zabrania majątku. Dowiedzieli się również, że jako rezydenci mogą zostać pozbawieni prawa pobytu w Volterze na mocy decyzji administracyjnej. Volteranie bez obywatelstwa podnieśli alarm. Na forach Facebooka próbowano zorganizować protest. Z jednej strony wściekli ludzie pisali o zorganizowaniu buntu, podczas gdy druga strona przypominała im, że Volturi są w żałobie, a przez to mogą być jeszcze bardziej agresywni. Styksowie aresztowali głównych prowodyrów i wydalili ich z miasta. Na Gubernatora Volteru spadła ogromna krytyka; nazywano go pacynką. Janos Koniecpolski musiał bezwzględnie wykonywać polecenia Volturi. Władca czarodziejów mógł go usunąć jednym aktem prawnym.

Granica włosko-volterowska została niemal zupełnie zamknięta. Władze Republiki Włoch zostały powiadomione o wprowadzeniu stanu wyjątkowego oraz o warunkach, na jakich go ustanowiono. Wszystkie osoby wjeżdżające i wyjeżdżające były sprawdzane. Na murach po raz pierwszy od kilkunastu lat widziano tylu żołnierzy pilnujących granicy. Sama granica terenów należących wyłącznie do rodu Volturi została zabezpieczona dodatkowymi siłami. Wzdłuż niej ustawiono prowizoryczne ogrodzenia lub rozstawiono styksów.

3 lipca trumna z Fineasem Abraxasem została przywieziona do miasta za pomocą wcześniej wspomnianego teleportera. O godzinie 16:30 Gubernator Volteru Janos Koniecpolski wydał zarządzenie znoszące stan wyjątkowy. W kolejnym ogłosił czas trwania żałoby narodowej do dnia pogrzebu. Kontroli granicznych zaprzestano w ciągu godziny. Mieszkańcy miasta widzieli, jak styksowie wycofywali się do podziemnych garnizonów. Nakazy zamieniły się w prośby o nieorganizowanie imprez, poza tymi już wcześniej zaplanowanymi. Nałożono na nie ograniczenie generowania hałasu. Dzień pogrzebu ogłoszono dniem wolnym od pracy. Koszty pracodawców ponosi władca czarodziejów.

Trumny i sarkofag

Fineas Abraxas Volturi został pochowany w dwóch trumnach; pierwsza została wykonana z drzewa tekowego i dębu. Po bokach umieszczono złote okucia o łącznej wadzę jednego kilograma. Na dębowym wieku umieszczono osobisty herb księcia. Wykonano go z dwóch kilogramów złota, 200 gramów diamentów i kilograma platyny. Długość trumny wynosi 170 cm i szerokość 50 cm. Grubość każdej ze ścian wynosi 5 cm. Miała kształt prostokąta. Jej koszty wyniósł 5 milionów 814 tysięcy Euro. Drugą trumną zgodnie z tradycją wykonano z cyny. Była większa niż poprzednia: 172 cm długości i 52 cm szerokości. Grubość ścian wyniosła 15 milimetrów a wieka 5 milimetrów. Koszt jej wykonania wyniósł zaledwie 16 tysięcy Euro. Podczas uroczystości pogrzebowej ludzie zobaczą tylko tę pierwszą - reprezentacyjną. Na pokaz publiczny zostanie pokazany sarkofag z głazu, który zabił księcia - dar Stanów Zjednoczonych dla rodu Volturi. Łącznie czas wykonania wynosił cztery dni. Po jednym dniu na trumny, a aż dwa dni zajęło wykonanie sarkofagu.

Przygotowanie do pogrzebu

Od strony technicznej za organizację pogrzebu odpowiadali Gubernator Volteru Janos Koniecpolski oraz Arcykanclerz Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi Aleksander Tusculum. Najbliższych krewnych zmarłego odsunięto od spraw organizacyjnych decyzją władcy czarodziejów. Ferdynand Volturi postanowił uczynić ten czas chwilą zadumy oraz poradzenia sobie z bólem po stracie. Urzędnikom pozostawiono wytyczne dotyczące organizacji. Scenę główną umieszczono na placu głównym przed pałacem. To na niej odbyła się publiczna ceremonia pogrzebowa. W pierwszych rzędach siedzieli zaproszeni goście; listę ustalała kancelaria władcy czarodziejów. Za nimi wyznaczono granicę placu, oddzieloną barierą od części ogólnodostępnej. Volteranie mogli oglądać pogrzeb na dwunastu telebimach.

Ciało Fineasa Abraxasa zostało przełożone do drewnianej trumny w dniu pogrzebu, w obecności Wielkiego Sędziego Volteru. Do jej wnętrza włożono zaświadczenie potwierdzające tożsamość pochowanego, wywód przodków do praprapradziadków, a także złoty herb rodu Volturi. Trumnę zapieczętowano zaklęciem zamknięcia, po czym została umieszczona w strzeżonej chłodni. Sarkofag miał lewitować za orszakiem pogrzebowym.

Pogrzeb

Lista gości

Najważniejszymi gośćmi byli przedstawiciele dwóch rodów tytanów:
Lukanosi:

• Wielka Mistrzyni rodu Lukanosów Dorothea Lukanos
• Hieronim Merowing – małżonek Dorothei Lukanos i prapradziadek Fineasa Abraxasa Volturi
• Juliusz Cezar Lukanos-Merowing – dziedzic senioratu Lukanosów
• Vulpecula Cullen – małżonka Juliusza Cezara Lukanos-Merowinga i córka Deukaliona Cullena
• Cezar August Lukanos – najstarszy syn Juliusza Cezara Lukanos-Merowinga
• Nike Lukanos – niedoszła małżonka Fineasa Abraxasa oraz wnuczka Dorothei Lukanos i Hieronima Merowinga
  

Olimpia Lukanos-Merowing, młodsza córka Dorothei Lukanos, otrzymała zakaz przyjazdu na pogrzeb. Jako dyrektor szkoły w Durmstrangu wydała pozwolenie na wyjazd uczniów pod opieką Fokusa Aulele. Ferdynand Volturi nie chciał prowokować Izabeli Volturi; gdyby straciła panowanie nad sobą w czasie pogrzebu, mogłoby dojść do gigantycznego skandalu.
Cullenowie:

• Wielki Mistrz rodu Cullenów Deukalion Cullen
• Ragnhilda Rahl – małżonka Deukaliona Cullena
• Endymion Cullen – najstarszy syn Deukaliona Cullena i Ragnhildy Rahl
• Penelopa Cullen – małżonka i kuzynka Endymiona Cullena, Ministra Magii Wielkiej Brytanii
• Uranos Cullen – wnuk Deukaliona Cullena
• Memnon Cullen – prawnuk Deukaliona Cullena
  

Zarówno Dorothea Lukanos, jak i Deukalion Cullen szli w orszaku pogrzebowym jako przedstawiciele rodów tytanów.

Pozostali goście:

• Arcykanclerz Rzymskiej Rady: Aleksander Tusculum
• Protokonsul Rzymskiej Rady: Adam Diavarosso
• Prezydent Republiki Włoskiej: Sergio Mattarella
• Prezes Rady Ministrów Republiki Włoskiej: Giorgia Meloni
• Przewodniczący Izby Deputowanych: Lorenzo Fontana
• Przewodniczący Senatu: Ignazio La Russa
• Minister Magii Italii Wiktor Silvani
• Prezydent Światowej Konfederacji Czarodziejów Michael Donovan
• Przewodnicząca Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów Amalia Black Młodsza
• Seniorzy rodów Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi

Kondukt pogrzebowy

Od rana tłumy volteran gęstniały na ulicach miasta. Straż miejska odpowiednio kierowała ruchem czarodziejów pod poszczególne telebimy. Bezpieczeństwo uroczystości było najwyższym priorytetem, dlatego służby rodu Volturi wypatrywały potencjalnych zagrożeń. W jednym miejscu zgromadzono jednych z najpotężniejszych i najbardziej wpływowych ludzi w świecie czarodziejów, więc nikogo nie zdziwiło użycie tak dużych sił wojskowych. Im bliżej ktoś znajdował się granicy placu, tym bardziej mógł zostać poddany kontroli. Tereny najbliższe granicy placu dodatkowo otoczono barierkami. Styksowie kontrolowali każdego, kto tam wchodził. Zakazane było posiadanie przedmiotów zwykłych i magicznych, takich jak noże. O godzinie 11:45 dzwony zabiły trzy razy na znak rozpoczęcia przygotowań do wyjścia konduktu pogrzebowego. Punktualnie w południe zabrzmiały dzwony, a na plac pałacu wyszli styksowie w mundurach reprezentacyjnych. Drewnianą trumnę niosło sześciu styksów, a za nią maszerowali Volturi, Cullenowie i Lukanosi według następującego porządku:

• W pierwszym rzędzie: Ferdynand Volturi, Renata von Habsburg-Lothringen, Abraxas Volturi, Aro Volturi, Łukasz Volturi, Izabela Volturi, Aro Volturi Młodszy, Janos Koniecpolski
• W drugim rzędzie: Kaliope Merowing, Cadmus Volturi, Kajfasz Volturi, Agilia Volturi, Katarzyna Volturi, Izabela Volturi Młodsza, Maria Merowing
• W trzecim rzędzie: Adam Volturi, Esme Volturi, Katarzyna Akheina, Deukalion Cullen, Dorothea Lukanos, Ra Volturi, Wilberta Volturi, Eufemia Romanow

W tym przypadku również zastosowano zmiany wynikające z potrzeby sytuacji. Władca czarodziejów w porozumieniu z rodzicami Fineasa Abraxasa postanowił zapewnić jak największy komfort uczestnikom konduktu pogrzebowego. Była to dla nich bardzo ciężka chwila, ponieważ w dalszym ciągu przeżywali śmierć brata, ale w tym momencie nie mogli okazywać uczuć. Dla utrzymania porządku po ich bokach szły obie babcie jako wsparcie moralne. Pierwszy rząd konduktu reprezentował pięć urzędów i równocześnie linię sukcesji. Władca czarodziejów i księżna szli obok siebie w szatach monarszych. Abraxas reprezentował urząd Cezara Rzymu i Czarodziejów, a także był następcą tronu; obok niego szedł syn Aro Volturi jako drugi w kolejności do tronu. Łukasz Volturi reprezentował urząd Wielkiego Sędziego Volteru, a także zajmował trzecie miejsce w kolejności po swoim ojcu. Aro Volturi szedł obok Łukasza Volturi jako czwarty w kolejności do tronu. Pierwszy rząd zamykał Gubernator Volteru Janos Koniecpolski. W trzecim rzędzie szły osoby będące dalej w linii sukcesyjnej rodu Volturi, a także przedstawiciele pozostałych dwóch rodów tytanów. Pomysł umieszczenia Cullenów i Lukanosów w kondukcie wyszedł od Abraxasa Volturi. Uważał za stosowne, aby pokazać rangę śmierci Fineasa Abraxasa. Służyło to także zamanifestowaniu jedności, pomimo sprzeciwu mocarstw wobec sojuszu Volturi z pozostałą dwójką. Miejsce Adama i Esme Volturi wynikało ze stopnia pokrewieństwa z władcą czarodziejów: brat i bratanica, ale też równocześnie synowa. Najwięcej kontrowersji było wokół Katarzyny Akheiny, drugiej małżonki Aro Volturi. W prywatnej rozmowie z Ferdynandem Volturi wyraziła chęć uczestnictwa wśród gości, bez przemarszu w kondukcie pogrzebowym. Władca czarodziejów odmówił, argumentując, że jako członkini rodu Volturi nie ma wyboru i musi brać udział w takich wydarzeniach. Dodał, że wiedziała, w co się „pcha”, poprzez swoje wcześniejsze czyny. Według późniejszej relacji Dorothei Lukanos doszło również do kłótni pomiędzy Katarzyną a Aro. Małżonek kazał kobiecie wynosić się z pogrzebu, twierdząc, że nie jest członkiem rodziny. Władca czarodziejów uciszył go i kazał zachować powagę sytuacji. Obok Katarzyny szli Deukalion i Dorothea. Oboje starali się okazać kobiecie publiczny szacunek, tak aby widziały to zgromadzone tłumy i Aro. Na samym końcu szli Ra Volturi jako dwunasty w linii sukcesyjnej. Wilberta Volturi stanowiła zaś podporę rządów Ferdynanda Volturi, a jej dziadkiem jest Łukasz Nigellus Volturi, panujący w latach 1901–1919. Jako ostatnia szła małżonka Fineasa Abraxasa. Eufemia Romanow bardzo nie chciała brać udziału w uroczystości ze względu na przemoc, jakiej zaznała od małżonka. Ferdynand Volturi stał twardo na swoim stanowisku. Zezwolił jej natomiast, aby szła jako ostatnia.

W kondukcie nie brali udziału najmłodsi członkowie rodziny: synowie Aro i Kaliope – Tobiasz i Fineas Albus mający po dwa lata, synowie Aro i Katarzyny: Agamemnon i Grzegorz, urodzeni w maju 2025 roku, a także córki Fineasa Abraxasa i Eufemii Romanow: Hestia i Eufemia.

Przemowy

Przemowy wygłosiły trzy osoby – Władca czarodziejów, Wielki Sędzia Volteru oraz Aro Volturi Młodszy. Każda z nich miała inny charakter, lecz łączyło je jedno: ból na wielu poziomach. Jako pierwszy głos zabrał Ferdynand Volturi:

Wersja Polska	Wersja Włoska	Wersja Angielska
Dzisiaj żegnamy Fineasa Abraxasa Volturi. Zginął za młodo, w wieku piętnastu lat. W przyszłości miał zostać następcą po mnie, Abraxasie, Aro i Łukaszu. Umarł zdecydowanie za młodo. W takich chwilach zadajemy pytania: dlaczego tak młodo? Czemu nie ja? Czy zostaną tylko starsi ludzie? Dlaczego magia go nie ochroniła? Tylko Ethenor zna odpowiedź. My możemy jedynie domniemywać. Każdy władca jest ukontentowany, gdy jego linia dziedziczenia jest zabezpieczona kilkoma pokoleniami wprzód. Ten spokój łatwo zniszczyć, gdy jeden z elementów niespodziewanie wypada. Fineasa Abraxasa nie ma już wśród nas. Teraz jego dusza obserwuje nas. I co widzi? Smutnych ludzi, a jego doczesne szczątki czekają na pochówek w drewnianej trumnie. Popatrzcie. Każdego z nas czeka taki los – powrót materii w obieg środowiska. To jest dług, który musimy spłacić; jedni zrobią to wcześniej, jak nasz kochany Fineas Abraxas. Nie zapomnimy uśmiechu chłopca, którego okrutny żywioł nam odebrał. Fineasie Abraxasie, gdziekolwiek jesteś, wiedz, że kochamy Ciebie.	Oggi salutiamo Fineo Abraxas Volturi. È morto troppo giovane, all’età di quindici anni. In futuro avrebbe dovuto diventare il successore dopo di me, Abraxas, Aro e Luca. È morto decisamente troppo giovane. In momenti come questo ci poniamo domande: perché così presto? Perché non io? Rimarranno solo gli anziani? Perché la magia non lo ha protetto? Solo Ethenor conosce la risposta. Noi possiamo soltanto supporre. Ogni sovrano è rassicurato quando la propria linea di successione è assicurata per diverse generazioni avanti. Questa pace può essere distrutta facilmente quando uno degli elementi viene meno all’improvviso. Fineo Abraxas non è più tra noi. Ora la sua anima ci osserva. E che cosa vede? Persone addolorate, mentre i suoi resti terreni attendono la sepoltura in una bara di legno. Guardate. Tutti noi siamo destinati a questo stesso destino: il ritorno della materia nel ciclo della natura. È un debito che dobbiamo saldare; alcuni lo fanno prima, come il nostro amato Fineo Abraxas. Non dimenticheremo il sorriso del ragazzo che un elemento crudele ci ha portato via. Fineo Abraxas, ovunque tu sia, sappi che ti amiamo.	Today we bid farewell to Phineas Abraxas Volturi. He died far too young, at the age of fifteen. In the future he was meant to become the successor after me, Abraxas, Aro, and Luke. He died far too young. In moments like this we ask ourselves: why so young? Why not me? Will only the elderly remain? Why did magic not protect him? Only Ethenor knows the answer. We can only speculate. Every ruler finds peace when their line of succession is secured for several generations ahead. That peace is easily shattered when one element suddenly falls away. Phineas Abraxas is no longer among us. Now his soul watches us. And what does it see? Grieving people, while his earthly remains await burial in a wooden coffin. Look. Each of us is destined for the same fate—the return of matter to the cycle of nature. It is a debt we must all repay; some do so sooner, like our beloved Phineas Abraxas. We will not forget the smile of the boy taken from us by a cruel force of nature. Phineas Abraxas, wherever you are, know that we love you.

Jego przemówienie nie miało charakteru czysto politycznego. Słuchacze mogli wyczuć ból w jego głosie, gdy wypowiadał każde słowo. Wydawało się, że w kilku momentach musiał zapanować nad sobą, zwłaszcza gdy mówił o śmierci w bardzo młodym wieku. Zadawał pytania powszechne w takich sytuacjach: dlaczego umierają młodzi, a starzy wciąż żyją. Wielu rezydentów mieszkających w Volterze po raz pierwszy widziało tylu przedstawicieli domu panującego jednocześnie. Na dodatek w „ludzkiej odsłonie”. Jako drugi głos zabrał Łukasz, Wielki Sędzia Volteru i ojciec Fineasa Abraxasa.

Wersja Polska	Wersja Włoska	Wersja Angielska
Dzisiaj muszę wystąpić przed wami w trzech rolach, a każda jest trudniejsza od poprzedniej. Po pierwsze przemawiam jako trzecia osoba w linii sukcesyjnej, po drugie jako Wielki Sędzia Volteru, a po trzecie — i najważniejsze — jako ojciec zmarłego Fineasa Abraxasa. Teraz mówię jako rodzic. Z jednej strony musimy być publicznie zawsze „bez wosku” w takich sytuacjach, jednak… człowieczeństwo nie stoi z tym w sprzeczności. Według planu Ethenoru po Ferdynandzie Wielkim Mistrzem ma zostać Abraxas, potem Aro, a dalej Łukasz. Fineas Abraxas został przywołany do siebie przez kosmologiczny świat. Nie chciałem tego. Nikt tego nie chciał. Rodzic nie chce przeżyć swojego dziecka — nigdy nie chce. To nasi potomkowie mają nas chować; taka jest kolej rzeczy. Dramat tej sytuacji polega na tym, że Fineasa Abraxasa żegna nie tylko Volter, nie tylko świat czarodziejów. Są tutaj jego rodzice, dziadkowie, pradziadkowie i prapradziadek — władca czarodziejów. Pozostaje mi prosić naszych przodków: zaopiekujcie się moim kochanym chłopcem, bo myśmy nie dali rady.	Oggi devo stanziarmi davanti a voi in tre ruoli, e ciascuno è più difficile del precedente. Primo: parlo come terza persona nella linea di successione; secondo: come Grande Giudice di Volter; terzo — e soprattutto — come padre del defunto Fineas Abraxas. Ora parlo da genitore. Da un lato, in momenti come questo, ci si aspetta che in pubblico restiamo sempre schietti, senza abbellimenti; eppure… l’umanità non è in contraddizione con ciò. Secondo il disegno di Ethenor, dopo Ferdinando il Grande Maestro dovrebbe essere Abraxas, poi Aro e infine Luca. Fineas Abraxas è stato richiamato dal cosmo, dal mondo cosmologico. Non lo volevo. Nessuno lo voleva. Un genitore non vuole sopravvivere al proprio figlio — mai. Sono i nostri figli che dovrebbero seppellirci; questo è l’ordine delle cose. Il dramma di questa situazione sta nel fatto che Fineas Abraxas non viene salutato soltanto da Volter, né soltanto dal mondo dei maghi. Sono qui i suoi genitori, i nonni, i bisnonni e il suo trisavolo — il sovrano dei maghi. Mi resta solo chiedere ai nostri antenati: prendetevi cura del mio caro ragazzo, perché noi non ce l’abbiamo fatta.	Today I must stand before you in three roles, and each is harder than the last. First, I speak as the third person in the line of succession; second, as the Great Judge of Volter; and third—and most importantly—as the father of the deceased Phineas Abraxas. Now I speak as a parent. On the one hand, in moments like this, we are expected to be publicly unvarnished—without embellishment; yet… humanity is not in contradiction with that. According to the design of Ethenor, after Ferdinand the Great Master is to be Abraxas, then Aro, and then Luke. Phineas Abraxas was called back by the cosmos, by the cosmological world. I did not want this. No one wanted this. A parent does not want to outlive their child—never. It is our children who are meant to bury us; that is the order of things. The tragedy of this moment is that Phineas Abraxas is being bid farewell not only by Volter, not only by the world of Sorcerers. Here stand his parents, his grandparents, his great-grandparents, and his great-great-grandfather—the ruler of Sorcerers. All that remains for me is to ask our ancestors: take care of my beloved boy, because we could not.

Przemowę Wielkiego Sędziego Volteru przyjęto bardzo dobrze. Pokazał się jako człowiek cierpiący. Komentatorzy zwrócili uwagę na jeden, kluczowy fakt — powiedział, że zawiódł w roli rodzica. Odebrano to jako publiczne przyznanie się do winy ojcowskiej. Całą mowę interpretowano jako lament rodzica nad ciałem dziecka. To dziecko miało go pochować, a nie odwrotnie. Najbliższa rodzina również sprawiała wrażenie zaskoczonej. Nie tego się spodziewali, a już na pewno nie wyznania porażki wychowawczej. Jednak jeszcze większym szokiem okazała się przemowa księcia Aro Volturi Młodszego. Wiedzieli o niej jedynie władca czarodziejów oraz Wielki Sędzia Volteru.

Aro Volturi Młodszy dołączył do ojca, gdy ten odwrócił się w jego stronę. Chłopiec przystanął, gdy mijał trumnę brata. Skinął głową na znak szacunku, a potem wykonał ten sam gest w stronę Ferdynanda. W oddali dało się słyszeć oklaski aprobaty. Według planu Wielki Sędzia Volteru miał wrócić na miejsce, jednak Aro Młodszy złapał go za rękę, prosząc, by został przy nim. To był tak ludzki gest, na który Volturi nie pozwalali sobie publicznie. Łukasz Volturi pozostał przy synu. Objął go delikatnie ramieniem. Ponownie można było usłyszeć oklaski, tym razem znacznie głośniejsze. Tego zachowania absolutnie nie wyreżyserowano. Chwila ludzkiej czułości dodała ciepła ludziom uważanym za zimnych. Aro nabrał powietrza i stanął naprzeciw setek wpatrzonych w niego oczu. Odłożył przygotowaną dla niego kartę z przemówieniem. Ojciec zrozumiał, że będzie to mowa niekontrolowana. Pierwsza w historii przyszłego władcy czarodziejów.

Wersja Polska	Wersja Włoska	Wersja Angielska
Ja...cię przepraszam braciszku...bardzo tęsknię za Tobą...Nie mam słów...Zawsze chciałem, abyś ty został królem...Ale ty odszedłeś...Mam nie płakać, ale nie potrafię.Fini, mama płacze..tata płacze...my płaczemy wszyscy...to nie jest sprawiedliwe...Jeśli masz możliwość to daj znam znać....że teraz jesteś bezpieczny.Kocham cię bardzo.	Io... scusami fratellino... mi manchi tanto... tanto... non ho parole...Ho sempre voluto che fossi tu il re... ma te ne sei andato...Dicono che non devo piangere... ma non ci riesco.Fini, la mamma piange.. il papà piange... piangiamo tutti...non è giusto...Se puoi... fammi sapere.... che adesso sei al sicuro.Ti voglio tanto bene.	I... I’m sorry little brother... I miss you so much... so much... I have no words...I always wanted you to be the king... but you’re gone...They say I shouldn’t cry... but I can’t.Fini, mom is crying.. dad is crying... we’re all crying...it’s not fair...If you can... let me know.... that you’re safe now.I love you so much.

Nie dokończył nawet zdanie gdy głos kompletnie mu się załamał. Nie potrafił ukryć płaczu, ani jak bardzo jest przytłoczony. Chciał przestać być widoczny i ukrył się wtulając do ojca. Łukasz Volturi przytulił go mocno wyraźnie coś szepcąc do ucha. Dodawał mu otuchy jaki był dzielny. Podeszła do nich Izabela Volturi i również ich przytuliła. Volter aż ucichł wpatrzony w tę scenę. Cisza wręcz krzyczała. Każdy zaniemówił. Łukasz Volturi odwrócił się wraz z rodziną i odszedł od pulpitu. Aro Volturi Młodszy dalej płakał. Kolejnym zaskoczeniem dla wszystkich było gdy przytulił trumnę brata. W tej chwili nie liczył się protokół. Emocje dziecka musiały znaleźć ujście. Pozostałe rodzeństwo również nie wytrzymało. Najstarsza z sióstr Agilia przytuliła się do Aro, po czym przed nim dygnęła. Trwało to trochę czasu zanim wszyscy uspokoili emocje. Warto zwrócić uwagę na reakcje członków rodziny królewskiej. Potem stało się to przedmiotem wielu dyskusji i plotek. Władca czarodziejów ukrył oczy pod chusteczką. Początkowo próbował przestrzegać protokołu, jednak przegrał sam ze sobą. Łzy pokryły całą twarz. Abraxas i Esme wtulili się do siebie. To był bardzo rzadki widok zważywszy na wzajemne stosunki małżeńskie. Esme jest zakochana w rosyjskim prezydencie Władimirze Putinie i jest oskarżana o sprzyjanie Rosji kosztem Volturi. Abraxas z kolei odmawia jakichkolwiek interakcji z małżonką poza tymi wymaganymi przez protokół. Aro Volturi patrzył ze smutkiem i na wnuki i byłą małżonkę. Za to posyłał Katarzynie Akheinie spojrzenia pełne wrogości. To przez nią małżeństwo Aro i Kaliope rozpadło się. Uwiodła go za pomocą magii. W wyniku romansu spłodził dzieci, których los byłby przesądzony gdyby nie przepowiednia mówiąca o narodzinach bliźniaków podbijających wszechświat. Małżonka Fineasa Abraxasa wydawała się być smutna. Widziała ból i stratę, ale jednak ona czuła też ulgę. Jej kat nie żyje, córki nie poznają ojca, ale będą bezpiecznie. Postawa księżnej-małżonki wzbudziła niemałe kontrowersje. Ona jako jedyna nie okazywała oznak smutku. Wręcz była zażenowana tym co widzi. Według relacji chciała potem zwrócić uwagę Aro Volturi Młodszemu, że nie powinien tak się zachowywać. Spowodował rysę na wizerunku rodziny. Wybuchła ostra kłótnia pomiędzy nią a Łukaszem Volturi. Wielki Sędzia Voltery stanął w obronie syna. Kazał jej się nie wtrącać do sfery emocjonalnej Aro. Renata von Habsburg-Lothringen ripostowała, że król nie może się mazać. Usłyszała kilka gorzkich słów, jednak najmocniejszymi były o tym, aby pilnowała swoje praprawnuki. Łukasz Volturi powiedział, że krytyka Natalii Malfoy miała by dla niego większe znaczenie. Zaś ta od księżnej-małżonki ma znaczenie tylko urzędowe, ale rodzinnie nie ma żadnej mocy. Nie miała jej, bo jest tylko małżonką władcy czarodziejów a nie przodkinią Aro Volturi Młodszego.

Złożenie do grobowca

Znakiem końca uroczystości było równoczesne powstanie Ferdynanda Volturi i Janosa Koniecpolskiego. Władca czarodziejów uniósł wysoko rękę i wystrzelił z różdżki snop czarno-złotego światła. Wysoko, ponad głowami zgromadzonych, wybuchło ono, tworząc gigantyczny herb rodu Volturi. Rodzina królewska wstała. Zeszli ze sceny, idąc za trumną. Najpierw szli w stronę granicy placu, po czym skręcili. Maszerowali wzdłuż aż do pałacu. Pozostała część uroczystości została wyłączona spod widoku publiczności. Pozwolono jedynie na relację fotograficzną dalszych wydarzeń.W sali przygotowawczej drewnianą trumnę włożono do cynowej. Zapieczętowano ją, wlewając roztopioną cynę w kanaliki pomiędzy ścianami a wiekiem. Procesja ruszyła korytarzami zamku w stronę grobowców. Sarkofag już tam czekał. Przetransportowano go na miejsce, gdy tylko rodzina zeszła ze sceny. Ustawiono go w odpowiednim miejscu.

Fineasa Abraxasa złożono obok prawuja i brata dziadka, Łukasza Volturi (ur. i zm. 1966), a także dziadka Tobiasza (1968–2004). Łukasz Volturi, pierwotnie przewidziany na władcę czarodziejów, został zamordowany przez Albusa Cullena, a dziadek zginął wraz z nim w bitwie w 2004 roku. Trumnę złożono w sarkofagu i za pomocą magii usunięto szew, tworząc jednolitą bryłę.

Tablice nagrobne

Głowna tablica zawierała podstawowe informacje jak imiona i nazwisko, daty urodzenia i śmierci, imiona rodziców. Druga tablica zawierała dedykację dla Fineasa.

Wersja Polska	Wersja Włoska	Wersja Łacińska
Fineas Abraxas Łukasz Volturi * 19 sierpnia 2009 † 1 lipca 2025 Syn Łukasza i Izabeli	Finea Abraxas Luca Volturi * 19 Agosto 2009 † 1º luglio 2025 Figlio di Luca e Isabella	Fineas Abraxas Lucas Volturi * die XIX mensis Augusti MMIX † die I mensis Iulii MMXXV Filius Lucae et Isabellae

Tablicę z dedykacją umieszczono w niszy. Aby ją zobaczyć, należało wejść do wnętrza grobowca. Miała być widoczna wyłącznie dla osób postronnych. O jej szczególnej wadze świadczył fakt, że dodatkowo okrywała ją kotara. Na tablicy napisano:

„Tu spoczywa Książę Volteru Fineas Abraxas Łukasz Volturi, pierworodny syn Łukasza, wnuk Aro, prawnuk Abraxasa, praprawnuk władcy czarodziejów Ferdynanda i prapraprawnuk władcy czarodziejów Marcelego. Zmarł tragicznie w dniu 1 lipca 2025 roku w Train Wreck na rzece Nenana. Niechaj jego dusza zazna pokoju w Ethenorze.”

Skutki śmierci

Skutki śmierci Fineasa Abraxasa Volturi:

1. Zmiana w linii sukcesyjnej rodu Volturi: Fineas Abraxas wypadł z porządku dziedziczenia zgodnego z prawem salickim, a kolejnym męskim następcą po Łukaszu stał się Aro Volturi Młodszy. W dniu 31 lipca zaktualizowano oficjalną linię sukcesji na rok 2025. 2. Reorganizacja planów edukacyjnych następcy: po zmianie sytuacji sukcesyjnej zrezygnowano z Durmstrangu na rzecz Hogwartu w przypadku Aro Volturi Młodszego (decyzja Łukasza i Izabeli). 3. Głębokie konsekwencje dla Durmstrangu: styksowie zabezpieczyli/odebrali pozostawione rzeczy po wyprawie, a nauczycieli uczestniczących w wyprawie polecono zwolnić dyscyplinarnie; dyrektorka Olimpia Lukanos-Merowing została zmuszona do dymisji (spotkanie 20 lipca), a jej następcą narzucono brata władcy czarodziejów Adama, który objął funkcję 26 lipca. 4. Roszady na urzędach i w dyplomacji: Ferdynand Volturi zarządził szerokie zmiany personalne niemal we wszystkich obszarach władzy, uzasadniając je wzmocnieniem władzy królewskiej i potrzebą lepszej koordynacji polityki międzynarodowej (m.in. Abraxas jako Gubernator Volteru od 31 lipca; Aro jako ambasador w Italii od 1 sierpnia; przeniesienia Esme, Kaliope i innych). 5. Działania stabilizujące po kryzysach wewnętrznych: roszady miały również odwrócić uwagę i wygenerować inne ważne wydarzenia po śmierci samobójczej Katarzyny Akheiny, aby łagodzić napięcia w państwie. 6. Utrzymanie sojuszu z Lukanosami mimo odpowiedzialności za wyprawę: Ferdynand Volturi i Dorothea Lukanos uzgodnili wspólną linię ochrony sojuszu trzech rodów tytanów przed ingerencją obcych potęg; zrezygnowano z pokazowego procesu i nie wysunięto oskarżeń wobec Olimpii, by nie ryzykować wojny czarodziejów. 7. Korekty planów mariażowych i polityki dynastycznej: anulowano plan mariażu Nike Lukanos z którymś z synów Łukasza Volturi (oficjalnie: zbyt bliskie pokrewieństwo; faktycznie: sprzeciw Izabeli), utrzymując natomiast plan mariażu Cezara Augusta Lukanos z Izabelą Volturi Młodszą z możliwością anulowania ze względów bezpieczeństwa genetycznego.