Annuziata von Falkenberg-Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe

Annuziata von Falkenberg-Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe - (ur. 17 stycznia 1939 roku w Volterze) czarodziejka czystej krwi, volterowska dyplomatka i polityczna niemieckiego pochodzenia. Bliska współpracownica Kajfasza, Marcelego i Ferdynanda Volturi.

W latach 1950-1957 studiowała magię w rodzinnym mieście. Od małego dziecka przejawiała ogromne zdolności do języków obcych. Gdy rozpoczęła magiczną edukację mówiła bardzo dobrze oprócz włoskiego, także po niemiecku i angielsku. W szkole, dzięki pomocy nauczycielom, poznała francuski i rosyjski. Egzaminy końcowe zdała w 1957 roku. Jej wyniki jak się okazało nie były zbyt dobre. Fineas Volturi zrobił wszystko, aby dostała się na wymarzone studia dyplomatyczne. W 1964 roku uzyskała stopień magistry z wyróżnieniem. Zajmowała się tematyką wschodnią. Przede wszystkim litewską. W 1963 roku zdała egzamin końcowy z litewskiego. Po studiach odbywała praktyki pod okiem Vladislovasa Raudonasa. Gdy wróciła do Volteru rozpoczęła kolejny etap rozwoju akademickiego. W wieku 30 lat uzyskała stopień doktorki nauk dyplomatycznych. W latach 1969-1972 pracowała w ambasadzie rodu w Leningradzie. Niestety w dniu 30 lipca 1972 roku miało miejsce straszne wydarzenie. Annuziatę zaatakowało dwóch czarodziejów. Kobieta została brutalnie zgwałcona. Napastnicy wycieli swoje imiona na jej piersiach, a potem bili i używali klątwy Cruciatus. Do szpitala trafiła w stanie krytycznym. Lekarze nie dawali jej zbyt dużych szans na przeżycie. Specjalny zespół sprowadzony z Volteru przeprowadził ciężką operację. Gdy tylko to było możliwe Annunziatę przewieziono do rodzinnego miasta. Rekonwalescencja trwała dłużej niż wszyscy myśleli. Przede wszystkim, dlatego, że kobieta całkowicie załamała się psychicznie. Dla swojego dobra trafiła do szpitala psychiatrycznego. Dla swojego dobra nosiła Łuk Obsydianowy. Było to tylko rozwiązanie chwilowe. Annuziata kompletnie nie kontrolowała mocy. W lutym 1972 roku w podziemiach Volteru pozwolono na wybuch energii magii. Wyładowanie nadmiaru siły spowodowało, że natychmiast uspokoiła się. Dziesięć miesięcy po gwałcie zaczynała bardzo powoli rozmawiać z otoczeniem. Doceniała każdą życzliwą osobę. Wielogodzinne rozmowy terapeutyczne pozwoliły na częściowy powrót do normalnego życia. Proces sprawców przypomniał jej wszystkie okropne rzeczy. Choć była pełna nienawiści do nich wybaczyła im. Kajfasz Volturi już nie był taki skory do łagodnego potraktowania gwałcicieli. Obu skazał na 20-letnie więzienie. Annuziata długo jeszcze wracała do pełnego zdrowia psychicznego. W latach 1979-82 wykładała język litewski na uniwersytecie w Volterze. Potem była osobistą asystentką Kajfasza. Ten długo namawiał by powróciła do dyplomacji. Zgodziła się dopiero za bardzo duże odszkodowanie za gwałt. Została zastępczynią dalekiego kuzyna Johana von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe Nadzwyczajnego przedstawiciela rodu przy Litewskiej SRR. Zaledwie po 15 miesiącach zastąpiła go na urzędzie. Gdy Litwa ogłosiła niepodległość w dniu 11 marca 1990 roku pozostała bierna. Nie chciała się angażować nie wiedząc dokładnie jak zareaguje Związek Radziecki. Litwini byli bardzo niezadowoleni z decyzji ambasadorki. Annuziata bardzo często po roku 1991 brała udział w pracach Sejmasu. Pomagała reformować system sądownictwa. Uważała, że powinien jak najbardziej przypominać zachodnioeuropejski. Próbowała przemycić zapisy o ustanowieniu Volteru jako najwyższej instancji dla czarodziejów. Zostało to dostrzeżone i ograniczone. W 1993 roku brała udział w zaprzysiężeniu prezydenta Algirdasa Brazauskasa. W następnym roku wróciła do Volteru. Zastąpił ją Tadeusz Amnel.
Annuziata opiekowała się swoim kuzynem przez kilka lat. Gdy zmarł wróciła do polityki. W latach 2002-2005 była wicedyrektorem departamentu sprawiedliwości, a potem 2005-2008 dyrektorką departamentu Kontroli Bezpieczeństwa Magicznego w rządzie Esme Volturi. W rządzie Aro Volturi pozostawiono ją na urzędzie. Prowadziła silną politykę względem wampirów, mimo to wpadła w furię gdy przez działania Silvio Berlusconiego doprowadziły do zamieszek w Wiecznym Mieście (2011). Uważała, że w ciągu kolejnych dziesięcioleci społeczność ta znowu wystąpi przeciwko czarodziejom. Niespodziewanie w 2013 roku Marceli Volturi mianował ją ambasadorką w Wiedniu. Zastąpiła Pawła Thor. Po roku wróciła do nowo utworzonego rządu Scypiona Koniecpolskiego jako dyrektorka departamentu Kontroli Bezpieczeństwa Magicznego. W dniu 6 stycznia 2020 roku podała się do dymisji ze względu na zdrowie.

Annuziata nigdy nie wyszła za mąż.