Drugi rząd Esme Volturi

Drugi rząd Esme Volturi - został powołany w dniu 8 grudnia 2002 roku po wyborach pod kierownictwem księżniczki Esme Volturi (ur. 1945). Najważniejszą uchwaloną ustawą była Inkorporacja Sycylii do Ministerstwa Magii Italii z 2004 roku. Gabinet Esme Volturi został zastąpiony w dniu 8 grudnia 2008 roku przez Aro Volturi.

Skład Gabinetu

Imię i Nazwisko	Funkcja	Okres urzędowania
Esme Volturi (ur. 1945)	Ministra Magii Italii	8 grudnia 2002 - 8 grudnia 2008
Brak	Wiceminister magii	8 grudnia 2002 - 1 marca 2004
Abraxas Volturi (ur. 1944)		1 marca 2004 - 8 grudnia 2008
Abraxas Volturi (ur. 1944)	Departament Spraw Wewnętrznych	8 grudnia 2002-1 marca 2004
Maria von Schwarzenberg (ur. 1937)		1 marca 2004 - 8 grudnia 2008
Kajfasz Volturi (1871-2010)	Departament Sprawiedliwości	8 grudnia 2002 - 8 grudnia 2008
Leopoldyna di Parma (ur. 1939)	Departament Kultury i Sportu	8 grudnia 2002 - 8 grudnia 2008
Paweł Monteferrat (ur. 1958)	Departament Transportu	8 grudnia 2002 - 8 grudnia 2008
Leopold Volturi (1873-2011)	Departament Kontroli Bezpieczeństwa Magicznego	8 grudnia 2002 - 8 grudnia 2008
Cadmus Cresco (ur. 1948)	Departament Rasy Czarodziejów i Kontaktów ze Starożytnymi Rodami	8 grudnia 2002 - 30 czerwca 2008
Ministra Magii Esme Volturi		30 czerwca 2008 - 8 grudnia 2008

Działalność rządu

Rząd Esme Volturi był skupiony na dwóch punktach - uspokojenie stosunków na linii państwo-czarodzieje, a także ujednolicenie administracji czarodziejów. Już w kilka dni po zaprzysiężeniu ministra magii spotkała się z premierem Italii Silvio Berlusconim. Rozmawiali wówczas na temat naprawy obopólnych relacji. Jednakże żadna ze stron nie chciała wykonać pierwszego kroku. Esme uczestniczyła w posiedzeniach rządu jako aktywna uczestniczka. To m.in. podczas nich nakłaniała ministrów do sprzeciwu wobec nieugiętej postawy premiera. Kajfasz Volturi początkowo był w cieniu. Dał ministrze spore pole do działania. Esme w grudniu 2002 roku postanowiła o przeniesieniu części urzędów z Volteru do Rzymu. Miało to służyć lepszej kontroli nad poczynaniami premiera. Rozgorzała afera - media wręcz krzyczały o inwigilacji czarodziejów nad rządem państwa. Dyrektorzy departamentów wykorzystywali swoje uprawnienia by wymienić z ministrami poglądy na temat tworzenia konkretnych ustaw i nie było w tym nic złego. Esme Volturi w dniu 22 lipca 2003 roku wygłosiła przemówienie z Senacie dotyczące wizji współpracy z rządem:

Rząd i ministerstwo magii powinni współpracować jak równi sobie partnerzy polityczni. Zapewni to również dobrą współpracę z rodem Volturi. Sprawy magiczne częściowo podlegają państwu, ponieważ takie jest prawo, jednakże czarodzieje chcą mieć i należy im się prawo do głosu i do samostanowienia.

— Przemowa Esme Volturi w Senacie Republiki Włoskiej, 22 lipca 2003 Rzym

Premier Silvio Berlusconi próbował zwalczać ministrę magii, ale tym bardziej podejmował kolejne kroki tym bardziej osłabiał swoją pozycję. Esme Volturi zarządziła, aby od 2004 roku zmniejszyć przekazywana kwotę rządowi z tytułu podatku VAT za sprzęt do tworzenia tarcz energetycznych. Było to o 944 miliony euro. Rząd próbował wymusić zwrot pieniędzy przed sądami powszechnymi, ale za każdym razem kierowano go do Wielkiego Sądu Volteru. Kajfasz Volturi uznawał, że decyzja ministry jest w pełni poprawna, co kończyło sprawę. Ta pierwsza porażka Berlusconiego przystopowała jego działania przeciwko magicznemu rządowi. Esme Volturi zachowywała spokój. Musiała gasić jeszcze inne mniejsze konflikty. W Wenecji ciągle odżywał spór pomiędzy burmistrzem Wenecji Paolo Costą a Barnabą de Spoleto o długi miasta względem rodu Spoleto. Senior wezwał do zwrotu 110 milionów euro w terminie 30 dni. Burmistrz odmówił, ponieważ oznaczało by to niemal bankructwo miasta. Łączny dług wynosił 214 milionów euro. Za sprawą Esme Volturi doszło do spotkania pomiędzy zwaśnionymi stronami. Ustalono plan spłaty - w ciągu dwudziestu lat całość ma być spłacona, z tymże Barnaba de Spoleto rezygnuje z zaległych odsetek (19 milionów euro). Mimo początkowego sprzeciwu stron ministra zagroziła oddaniem sprawy do Wielkiego Sądu Volteru jeśli nie zaakceptują zaproponowanego rozwiązania. Paolo Costa i Senior rodu de Spoleto zawarli odpowiednią umowę. Podobne konflikty miały miejsca w Mediolanie i Rzymie.

Na przełomie 2003 i 2004 roku zlikwidowano urzędy ds. repatriacji polskich i węgierskich uchodźców. Choć ustawy ministerstwa zostały unieważnione w 1991 roku to nadal pozostawiono wówczas działające agendy na wypadek gdyby Polacy i Węgrzy chcieli wrócić do swojej ojczyzny po upadku rządów komunistycznych. Esme słusznie założyła, że po dekadzie od demokratyzacji państw dawnego Bloku Wschodniego czarodzieje ci co chcieli to wyjechali z Italii. Likwidacja urzędów posłużyła do propagandowego okazania, że ministra magii trafnie szuka oszczędności. Trzeba zaznaczyć, iż jedynie Węgrzy protestowali, ale ich głos został zagłuszony przez zwolenników postanowienia szefowej magicznego rządu. W samym 2004 roku napięcia z rządem państwa uległy zmniejszeniu do czasu inkorporacji Sycylii w obręb ministerstwa Magii Italii. Sycylia w październiku 1944 roku najpierw została wyłączona spod władzy ministra magii na czas operacji wojsk alianckich, a następnie układ z 1946 roku przekazał wyspę pod opiekę rodu Volturi. Następnie ustanowiono Magiczny Zarząd Sycylii. Emse Volturi jeszcze w 2001 roku zwróciła się do Kajfasza Volturi o rozwiązanie kurateli rodu nad Sycylią. Była to jej jedna z obietnic wyborczych, którą spełniała od początku urzędowania drugiego rządu. Ustawa o inkorporacji została przygotowana przez Ministerstwo Magii jeszcze w styczniu 2003 roku. Zakładała, że Magiczny Zarząd zostanie zlikwidowany. Dotychczasowi urzędnicy przechodzą na służbę ministerstwa magii. Równocześnie zostają zniesione przywileje nadane przez magiczny zarząd. W pełni ma obowiązywać italskie ustawodawstwo magiczne do tej pory uchwalone. Sycylijczycy niechętnie odnosili się do proponowanych zmian. Próbowali negocjować z rodem Volturi, ale ten uznawał, że nie musi nimi w ogóle rozmawiać. Silvio Berlusconi próbował to wykorzystać do osłabienia Esme Volturi. Nowy konflikt na linii rząd-ministra magii wybuchł dopiero kiedy ustawa weszła w życia, czyli 14 lipca 2004 roku. Sycylijska Partia Narodowa protestowała przed murami Volteru. Wraz z nimi był premier Włoch. Gdy protestujący obrzucili straż graniczną miasta granatami ręcznymi doszło do rozpędzenia tłumów. Silvio Berlusconi został pojmany, ale natychmiast go wypuszczono. Doszło do rozmowy jego z Kajfaszem Volturi i Esme Volturi. Choć obiecał nieeskalowanie problemu Sycylii nie dotrzymał słowa i niedługo potem w parlamencie wzywał do ochrony samodzielności wyspy. Ministra magii postanowiła, że od czerwca 2005 roku czarodzieje będą wybierać nowe rady gmin. Odwiedziła wówczas Palermo. Zapewniła wówczas magów, iż są częścią italskiej społeczności czarodziejskiej.

Po dymisji Berlusconiego sytuacja znacznie uspokoiła się. Premier Romano Prodi nie podważał prawa Esme do uczestnictwa w posiedzeniach rządu. Tak więc ostatnie dwa lata jej urzędowania przyniosły poprawę sytuacji zwłaszcza w kwestii relacji finansowych - Esme zniosła reperkusje finansowe dotyczące przekazywania VATu. W latach 2006-2008 ministerstwo uczestniczyło w renowacji koloseum. Wzmocniono zabezpieczenia starych zaklęć. Zainstalowano generatory tarcz, ale ze względu na ich wysoką energochłonność są włączane jedynie w czasie zagrożenia.

Esme Volturi w maju 2008 roku ogłosiła, że nie będzie kandydować na trzecią kadencję.

Przypisy

Poprzednik I Rząd Esme Volturi

Rząd Magiczny Italii 2002-2008

Następca Rząd Aro Volturi