Ultimatum Kajfasza Volturi wobec Republiki Litewskiej
Ultimatum Kajfasza Volturi wobec Republiki Litewskiej - dokument wydany w dniu 12 sierpnia 1996 roku przez Seniora rodu Kajfasza Volturi do Republiki Litewskiej jako ostatnia szansa na zawarcie porozumienia z Volterem. Wydanie dokumentu można uznać za moralne zwycięstwo Litwinów, którzy zyskali u Volturi lepsze notowania.
Sytuacja polityczna pogarszała się z każdym dniem po zerwaniu rozmów delegacji Litwy i Volturi. Prezydent Algirdas Brazauskas za pośrednictwem Ambasadora rodu w Moskwie Fiodora von der Pahlena powiadomił Kajfasza Volturi, że jeśli rozmowy nie zostaną wznowione, to Sejmas ogłosi stan wojny. Tak śmiała deklaracja kosztowała go bardzo dużo - m.in środowiska nacjonalistyczne chciały natychmiastowego ogłoszenia powszechnej mobilizacji wojskowej, a opozycja groziła mu usunięciem z urzędu. Kajfasz Volturi wiedział, że jest to sygnał do wznowienia rozmów, ale nie chciał nikomu tej sprawy przekazać, ponieważ reprezentanci wyraźnie zawiedli go poprzednim razem. Postanowił przejąc inicjatywę i równocześnie zamknąć wątek litewski. Nowy dokument nosił nazwę ultimatum, ale w rzeczywistości były to punkty, które żądali Litwini w czasie negocjacji. Zamieszczono w nich małe poprawki na korzyść Volteru dotyczące mianowania ambasadora. Aby przekonać Wilno do swoich racji Kajfasz wysłał plan wojny z Litwą. Efekt był natychmiastowy, ponieważ Sejmas przyjął ultimatum tego samego dnia i zatwierdził projekt konwencji wileńskiej. Ciekawostką jest to, iż przyjęte teksty brzmiały niemal identycznie.
Treść Ultimatum
[edytuj]Ultimatum przekazano poprzez ambasadora Niemiec w Wilnie w dwóch egzemplarzach – po łacinie i po litewsku. Obie zostały zabezpieczone w sposób magiczny, dzięki czemu tylko litewscy dyplomaci mogli je otworzyć. Dokument składał się z następujących żądań:
Ja książę Kajfasz Zeus Arystoteles Volturi Wielki Mistrz rodu Volturi, syn Fineasa Volturi i Anny Burbońskej, odpowiedzialny za sprawy zewnętrzne rodu Volturi i w jego imieniu żądam:
- Zgodę na powrót Tadeusza Amnel do Kłajpedy:
- Potem będzie możliwa renegocjacji Konwencji Wileńskiej zawartej w 1985 roku w Wilnie:
- Wysłanie litewskiego przedstawiciela do Volteru przy tronie senior:a
- Wzięcie naszego ultimatum do serc, ponieważ za odrzucenie poleje się z nich wasze życie.