Przejdź do zawartości

Gubernatorzy Volturi-en-Cholet

Z Ethenor
Okręg Cholet

Gubernatorzy Volturi-en-Cholet - główni cywilni zarządcy volterowskiego okręgu. Urząd powstał w 1847 roku. Początkowo pełnili je Francuzi, ale po przegranej wojnie prusko-francuskiej Volturi wyznaczali swojego przedstawiciela. Gubernator stoi na czele zarządu okręgu. Odpowiada za sprawy polityczno-gospodarcze Volturi-en-Cholet. Wyznacza go Senior rodu Volturi.

Okręg utworzono wokół miasteczka Cholet w 1298 roku na mocy układu z Fontainebleau jako konsekwencję porozumienia pomiędzy rodem Volturi a królem Francji. Od tamtego czasu posiada pełną autonomię wewnętrzną. Jednak nominalnie pozostaje częścią Francji, ale nie podlega władzom centralnym. Za gospodarkę, sprawy zagraniczne, obronność i sprawy wewnętrzne odpowiadają Volturi za pośrednictwem przedstawiciela w terenie. Przez większość czasu okręg nie posiadał administracji cywilnej. Aż do 1847 roku Styksowie stali na czele Volturi-en-Cholet. W 1663 roku król Ludwik XIV przejął uprawnienia dotyczące mianowania ministra magii Francji. Volturi w ramach odszkodowania otrzymali wówczas samo miasteczko Cholet. Na stałe stacjonowało tam 2-3 tysiące żołnierzy. Do 1871 roku urząd gubernatora pełnili francuscy ministrowie magii. Znajdowała się też w latach 1818-1895 ich siedziba. Współcześnie okręg jest słabo rozwinięty przemysłowo. Przede wszystkim pozostaje garnizonem wojskowym. W latach 60. XX wieku został włączony w system francuskiej gospodarki, mimo trwającej wojny. Z tego powodu wycofano złotego Volteru i zastąpiono frankiem (1963). Gubernatorzy de facto od 1962 do 1990 pełnili funkcję ambasadora. W 1998 roku Cholet wizytował prezydent Jacques Chirac. Zapewnił tamtejszych Francuzów, że rząd o nich nie zapomni. Za czasów prezydentury Nicolasa Sarkoziego Paryż próbował doprowadzić do likwidacji garnizonu, a także w odległej przyszłości przejęcie całego okręgu. Ferdynand Volturi wizytując Cholet zapewnił, że Volturi pozostaną tam na wieczność. Mieszkańcy podczas demonstracji żądali powrotu do Francji i demokratyzacji. Senior Volturi odmówił i zwiększył garnizon do 5 tysięcy żołnierzy. W 2017 roku wydano prawo na mocy, którego mieszkaniec opuszczający Cholet musi raz na 3 lata powrócić do miasteczka na trzy dni. W innym przypadku nie zostanie wpuszczony do okręgu przez kolejne 5 lat. A w związku z próbą fali imigracji na jego teren otoczono je drutem kolczastym. Poczyniono jednak reformy, dzięki którym mieszkańcy mieli prawo zarówno do francuskich, jak i volterowskich emerytów. W 2019 roku wydano zarządzenie na mocy, którego Volturi mogli mianować tylko Francuzów na urzędy cywilne. Była to część umowy z prezydentem Emmanuelem Macronem. Gubernator pozostał na swoim urzędzie. Ferdynand Volturi jasno podkreślił, że mianowanie jego następcy należy tylko i wyłącznie do jego kompetencji. Według francuskiego raportu opublikowanego w grudniu 2020 roku w Volturi-en-Cholet stacjonuje na stałe 5,5 tysiąca styksów i kolejne tysiąc rotacyjnie. W 2021 roku zbudowano nowy garnizon mogący pomieścić maksymalnie 10 tysięcy ludzi. Wraz ze wzrostem zagrożeniem rosyjskiej agresji na Ukrainie garnizon został w pełni zapełniony, pomimo protestów z Paryża. Do końca stycznia 2022 roku postawiono siedem generatorów tarcz energetycznych. Militaryzacja miasta spowodowała masową ucieczkę z niego. Część z nich sprzedała swoje nieruchomości. Od 31 stycznia styksowie spisują osoby przekraczającego granice gubernatoratu. Gospodarczo miasto nie ucierpiało. Dzięki zwiększonej ilości korpusu wojskowego mieszkańcy otrzymali dodatkowe miejsca pracy. Gubernator postanowił, że stawki płacowe muszą być wyższe niż w Nantes.

Gubernatorzy

[edytuj]

Przypisy

[edytuj]
  1. Syn Rudolfa Farnese (1803-1933) i Kazimiery Estorian (1803-1945)
  2. Córka Karola Tusculum (1815-1940) i Genowefy Estorian (1818-1941), siostra-bliźniaczka Jana Tusculum (1842-1970)
  3. W latach 1926-1940 Ambasador Volturi we Francji
  4. W latach 1965-1977 Minister Magii Francji