Ministrowie Magii Finlandii
Ministrowie Magii Finlandii - przywódcy polityczni fińskich czarodziejów. Wybierany jest w wyborach powszechnych na ośmioletnią kadencję z jedną możliwą reelekcją. Kandydat w chwili wyboru musi mieć ukończone co najmniej 30 lat. Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim tym, którzy ukończyli 20 lat. Siedzibą ministerstwa magii jest stolica Finlandii - Helsinki.
Prerogatywy
[edytuj]Minister Magii posiada ogromne uprawnienia wzorowane na rodzie Volturi. Mianuje członków swojego rządu, a także przybocznej Rady Stanu. Każdy z tych ciał nie może składać się z więcej niż 20 osób. Nie wolno zasiadać równocześnie w rządzie i Radzie Stanu. Rada Stanu to ciało uchwałodawcze jest kadencja wynosi sześć lat. Aby prawo obowiązywało pod uchwałą swoje podpisy muszą złożyć minister magii, premier i prezydent. Tylko przywódca czarodziejów ma prawo weta. Stosunki na linii magia-państwo reguluje manifest z listopada 1991 roku. Na jego mocy minister magii zasiada w rządzie jako wicepremier ds. magicznych. Rząd odpowiada za sprawy skarbowe, podatkowe i sprawiedliwość jeśli dotyczy spraw niemagicznych. Czarodzieje posiadają pełną autonomię w zakresie edukacji, stanowienia prawa magicznego będącego zgodnym z niemagicznym, bezpieczeństwa, utrzymania dróg magicznego transportu i kultury. Wspólne aspekty, nad którymi podmioty mają wspólną kontrolę to wojsko, polityka zagraniczna i misje pokojowe.
Historia
[edytuj]Finowie swoje pierwsze ministerstwo magii uzyskali w 1818 roku z nakazu Cadmusa Volturi (1720-1829). Chciał osłabić ogromne wpływy Imperium Romanowów po zwycięstwie nad Napoleonem I Bonaparte nie tylko w Europie, ale i wewnątrz imperium. Głównym inspiratorem uznania minimalnej podmiotowości fińskich czarodziejów był polski książę Sewerus Koniecpolski, zięć Wielkiego Mistrza rodu Volturi. Szczerze on nienawidził Rosjan. Nie chodziło o rozbiory Polski, ale o utratę potężnego majątku na rzecz Petersburga. Ród Volturi narzucił prawo na mocy, którego cesarz Aleksander I mianował według swojego uznania ministra magii. Odpowiadał tylko przed nim. Wszystkie decyzje musiały być potwierdzone przez władcę. Finowie nie mieli nic do powiedzenia w swojej sprawie, ponieważ pierwsza administracja stanowiła przedłużeniem rosyjskiej. Wszyscy urzędnicy byli Rosjanami z ministrem magii na czele[1]. W 1827 roku powołano szkołę dla czarodziejów na dalekiej północy. Od początku swojego istnienia cieszyła się ogromnym powodzeniem mimo języka rosyjskiego jako wykładowego. W czasach cesarza Mikołaja I powszechnie zauważano ciągłe ograniczanie działalności ministerstwa magii. Ambasador Volturi w Moskwie Adam Amnel w lipcu 1833 roku wprost zażądał wycofania wszystkich carskich ukazów będących przeciwko czarodziejom. W celu przyspieszenia pozytywnego rozpatrzenia "prośby" wywiózł znaczną część złota ze skarbca ambasady do Volteru. Pieniądze nie tylko należały do Volturi, ale i rosyjskich arystokratów i też samej rodziny cesarskiej. Mikołaj I nie miał zamiaru ustępować tak samo jak Adam Amnel. Po raz pierwszy Finowie przeciwstawili się Romanowom stając po stronie ambasadora. Wkrótce potem dołączyło do nich wielu rosyjskich czarodziejów, bojących się utracić swoje wywiezione złoto, w tym cały ród Rurykowiczów. Mikołaj I w dniu 18 stycznia 1835 roku podpisał porozumienie, na mocy którego Ministerstwo Magii Finlandii zostało prawie zatwierdzone, a w zamian znaczna część wywiezionego złota wróci do Petersburga. Obie strony wiedziały, że umowa dotyczy tylko obu polityków. Volter miał serdecznie dosyć Mikołaja I i dlatego na początku lat 40. XIX wieku zadecydował o rozpoczęciu bardziej agresywnych rozmów. Dotyczyły stałej działalności ministerstwa magii Finlandii z gwarancjami rodu. W 1843 roku zawarto układ. Na jego mocy cesarz Rosji w swoim imieniu i następców przysiągł, że fińscy czarodzieje nie stracą własnej administracji krajowej. Władca w dalszym ciągu mianował ministra magii według własnego uznania z tym, że musi być to osoba władająca magią. Cesarz mógł tworzyć i likwidować departamenty w razie potrzeby. Szkoła Magii na dalekiej północy również została zachowana, ale uzyskała szeroką autonomię, w tym język fiński jako wykładowy i opiekę rodu Volturi. W układzie zawarto groźbę usunięcia cesarza w razie gdyby go złamał. Ogromną liberalizację do podejścia względem Finów przyniosło panowanie Aleksandra II Romanowa. Przegrana Rosji w wojnie krymskiej dało nadzieję wielu narodom na ograniczenie absolutnej władzy cesarza. W 1858 roku Juliusz Volturi (1772-1883) wezwał władcę do kolejnego etapu finlandyzacji ministerstwa magii. Zmiany faktycznie nadchodziły, ale bardzo powoli. Miały one charakter kosmetyczny. W 1875 roku wprowadzono nauczanie religii po fińsku. Natychmiast to wywołało negatywną reakcję najpierw ze strony Joanny Burbońskiej, a potem samego Juliusza Volturi. Ostatecznie przedmiot ten został zlikwidowany. W 1906 roku cesarz Mikołaj II zatwierdził pierwszy gabinet gdzie przewagę mieli Finowie. Dopuścił do gruntownej reformy systemu edukacyjnego.
Zależność od Rosji zerwano w 1917 roku. Ministerstwo Magii zreorganizowano. W 1920 roku przeprowadzono pierwsze wybory. W 1922 roku sami zawarli układ z Volturi. Ustalono, że kadencja ministra wynosi osiem lat bez ograniczeń w jej liczbie. Minister Magii reprezentuje czarodziejów przed rządem i prezydentem kraju. Odpowiada za bezpieczeństwo magiczne, sprawiedliwość, podatki lokalne i edukację. Tworzy prawo będące zgodne z państwowym. W 1944 roku ministerstwo zostało zawieszone przez Sowietów, a władzę przejęli Rosjanie jako przedstawiciele ZSRR. Wznowiło działalność dopiero osiem lat później. Czarodzieje jednak nie wybierali swojego przywódcę w wyborach powszechnych. Wyznaczał go prezydent Finlandii wyznaczał za zgodą ambasadora ZSRR. Stan ten utrzymał się do 1965 roku. Minister magii został wówczas członkiem rządu. W latach 1965-1991 czarodzieje wybierali 99 elektorów, których jedynym zadaniem był wybór ministra magii. Ostatecznie w 1991 roku przywrócono powszechny wybór przywódcy. Ograniczono liczbę sprawowanych kadencji do dwóch. Zawarto manifest będący umową pomiędzy magami a państwem fińskim. Volturi od 1945 roku uznawali układ z 1922 roku za obowiązujący. W latach 2013-2019 prowadzono dyskusję nad powołaniem parlamentu czarodziejów. Jednak nie wyrazili zgodę na to zgody władze państwa, jak również część magicznych polityków. W 2017 roku przyjęto specjalną ustawę mającą za zadanie ochronić uchodźców z krajów islamskich władających magią przed prześladowaniami. Czarodzieje w referendum z dnia 1 czerwca 2019 roku odrzucili pakiet reform. M.in chodziło o powołanie parlamentu czarodziejów i skrócenie kadencji ministra magii do 5 lat)
Ministrowie Magii
[edytuj]| Nr | Imię i nazwisko | Wybory | Okres urzędowania | Rząd | Senior Volturi | Ambasador Volturi w Finlandii | Głowa państwa |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wielkie Księstwo Finlandii (W ramach Imperium Rosyjskiego) |
Cadmus Volturi (1720-1829) Senior: 1808-1829 |
Brak stosunków dyplomatycznych: 1818-1922 |
Wielki Książę Finlandii Cesarz Rosji Aleksander I Romanow (1777-1825) Władca: 1815-1825 | ||||
| 1 | Michał Zacharenko (ur. 11 kwietnia 1788 roku w Petersburgu, Imperium Rosyjskie zm. 4 października 1889 roku w Petersburgu, Imperium Rosyjskie) |
22 sierpnia 1818 | 22 sierpnia 1818 15 czerwca 1835 |
M. Zacharenko I 1818-1825 | |||
| 29 grudnia 1825 | M. Zacharenko II 1825-1835 |
Wielki Książę Finlandii Cesarz Rosji Mikołaj I Romanow (1796-1855) Władca: 1825-1855 | |||||
| Lucjusz Volturi (1747-1850) Senior: 1829-1850 | |||||||
| 2 | Nikita Sobolevski (ur. 7 marca 1790 roku w Moskwie, Imperium Rosyjskie zm. 26 lipca 1849 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie) |
15 czerwca 1835 | 15 czerwca 1835 26 lipca 1849 |
N. Sobolevski 1835-1849 | |||
| 3 | Baltazar Gliński (ur. 22 sierpnia 1800 roku w Pskowie, Imperium Rosyjskie zm. 1 grudnia 1923 roku w Londynie, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii) |
12 sierpnia 1849 | 12 sierpnia 1849 1 sierpnia 1867 |
B. Gliński I 1849-1855 | |||
| Juliusz Volturi (1772-1883) Senior: 1850-1883 | |||||||
| 19 marca 1855 | B. Gliński II 1855-1867 |
Wielki Książę Finlandii Cesarz Rosji Aleksander II Romanow (1818-1881) Władca: 1855-1881 | |||||
| 4 | Teodor Zacharenko[2] (ur. 22 stycznia 1836 roku w Petersburgu, Imperium Rosyjskie zm. 20 lipca 1892 roku w Warszawie, Królestwo Polskie, Imperium Rosyjskie) |
14 sierpnia 1867 | 14 sierpnia 1867 2 kwietnia 1881 |
T. Zacharenko 1867-1881 | |||
| 5 | Ludwik von der Pahlen (ur. 27 czerwca 1810 roku w Petersburgu, Imperium Rosyjskie zm. 3 maja 1941 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
2 kwietnia 1881 | 2 kwietnia 1881 31 marca 1920 (de iure) (11 stycznia 1918 de facto) |
L. von der Pahlen I 1881-1894 |
Wielki Książę Finlandii Cesarz Rosji Aleksander III Romanow (1845-1894) Władca: 1881-1894 | ||
| Nigellus Volturi (1797-1901) Senior: 1883-1901 | |||||||
| 4 listopada 1894 | L. von der Pahlen II 1894-1917 |
Wielki Książę Finlandii Cesarz Rosji Mikołaj II Romanow (1868-1918) Władca: 1894-1917 | |||||
| Łukasz Nigellus Volturi (1822-1919) Senior: 1901-1919 | |||||||
| Pehr Evind Svinhufvud (1861-1944) Regent Królestwa Finlandii: 1917-1918 | |||||||
| Niepodległa Finlandia (1918-1944) | |||||||
| 6 | Minea Tanskalainen (ur. 30 sierpnia 1865 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 6 stycznia 1988 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
Jako liderka ruchu antyrosyjskiego | 11 stycznia 1918 16 kwietnia 1938 |
M. Tanskalainen I 1918-1920 | |||
| Carl Gustaf Mannerheim (1867-1951) Regent Królestwa Finlandii: 1918-1919 | |||||||
| Fineas Volturi (1848-1971) Senior: 1919-1971 |
Kaarlo Juho Ståhlberg (1865-1952) 1919-1925 | ||||||
| 22 maja 1920 | M. Tanskalainen II Ministra Magii: 1920-1928 | ||||||
| Ludwik von der Pahlen (1810-1941) Ambasador: 1922-1926 | |||||||
| Lauri Kristian Relander (1883-1942) Prezydent: 1925-1931 | |||||||
| Franciszek Chigi (1872-1983) Ambasador: 1926-1938 | |||||||
| 22 maja 1928 | M. Tanskalainen III Ministra Magii: 1928-1936 | ||||||
| Pehr Evind Svinhufvud (1861-1944) Prezydent: 1931-1937 | |||||||
| 21 maja 1936 | M. Tanskalainen IV Ministra Magii: 1936-1938 | ||||||
| Kyösti Kallio (1873-1940) Prezydent: 1937-1940 | |||||||
| 7 | Väinö Mustall (ur. 28 sierpnia 1879 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 11 czerwca 1991 roku w Archangielsku, Związek Radziecki) |
10 maja 1938 | 22 maja 1938 30 września 1944 (Od 10 czerwca 1944 roku zawieszony w pełnionych obowiązkach) |
V. Mustall Minister Magii: 1938-1944 |
Izydor Xarius (ur. 1906) 1938-1945 | ||
| Risto Ryti (1889-1956) Prezydent: 1940-1944 | |||||||
| Carl Gustaf Emil Mannerheim (1867-1951) Prezydent: 1944-1946 | |||||||
| W latach 1944-1952 Ministerstwo Magii nie istniało na mocy rozejmu moskiewskiego zawartego pomiędzy Związkiem Radzieckim i Wielką Brytanią a Republiką Finlandii. Czarodziejami kierował komisarz wyznaczany przez radzieckiego ambasadora, który według dzisiejszej historiografii nie jest uznawany za ministra magii. | |||||||
| (8) | Aleksandr Wyszyński (ur. 11 listopada 1876 roku w Permie, Imperium Rosyjskie zm. 19 października 1948 roku w Lahti, Republika Finlandii) |
10 czerwca 1944 | 10 czerwca 1944 19 października 1948 |
Brak | |||
| 1945-1957: Brak stosunków dyplomatycznych na mocy porozumienia fińsko-volterowskiego pod naciskiem Sowietów | |||||||
| Juho Kusti Paasikivi (1870-1956) Prezydent: 1946-1956 | |||||||
| (9) | Walery Rodionovicz (ur. 22 stycznia 1899 roku w Warszawie, Królestwo Polskie, Imperium Rosyjskie zm. 30 sierpnia 2021 roku w Moskwie, Federacja Rosyjska) |
22 listopada 1948 | 22 listopada 1948 16 maja 1952 | ||||
| W latach 1952-1965 ministra magii mianuje prezydent kraju. | |||||||
| 8 (10) | Henrik Virtanen (ur. 1 marca 1910 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 23 marca 1993 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
14 maja 1952 | 16 maja 1952 22 sierpnia 1956 (Zrezygnował) |
H. Virtanen Minister Magii: 1952-1956 | |||
| 6 (11) | Minea Tanskalainen (ur. 30 sierpnia 1865 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 6 stycznia 1988 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) (2 raz) |
25 sierpnia 1956 | 27 sierpnia 1956 11 listopada 1957 (Zrezygnowała) |
M. Tanskalainen V Ministra Magii Finlandii: 1956-1957 |
Urho Kekkonen (1900-1986) Prezydent: 1956-1982 | ||
| 9 (12) | Alexander Viiriäinen (ur. 6 października 1918 roku w Turku, Wielkie Księstwo Finlandii zm. 10 października 2015 roku w Turku, Republika Finlandii) |
13 listopada 1957 | 13 listopada 1957 4 września 1965 |
A. Viiriäinen I Minister Magii: 1957-1965 |
Leon Monteferrat IX (1900-2014) Ambasador: 1957-1974 | ||
| Od 1965 roku powszechny wybór ministra magii | |||||||
| 10 (13) | Alexander Viiriäinen (ur. 6 października 1918 roku w Turku, Wielkie Księstwo Finlandii zm. 10 października 2015 roku w Turku, Republika Finlandii) 2 raz |
22 sierpnia 1965 | 4 września 1965 31 marca 1970 (Zrezygnował) |
A. Viiriäinen II Minister ds. magicznych: 1965-1970 | |||
| 11 (14) | Mattias Sukselainen (ur. 1 maja 1925 roku w Jyväskylä, Republika Finlandii) |
22 kwietnia 1970 1 maja 1970 |
3 maja 1970 31 sierpnia 1972 (Zrezygnował) |
M. Sukselainen Minister ds. magicznych: 1970-1972 | |||
| Kajfasz Volturi (1871-2010) Senior: 1971-2010 | |||||||
| 6 (15) | Minea Tanskalainen (ur. 30 sierpnia 1865 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 6 stycznia 1988 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) 3 raz |
12 września 1972 22 września 1972 |
25 września 1972 1 lipca 1975 (Zrezygnowała) |
M. Tanskalainen VI Ministra ds. magicznych: 1972-1975 | |||
| Maciej Terentius (ur. 1919) Ambasador: 1974-1989 | |||||||
| 12 (16) | Teodor Zacharenko (ur. 31 stycznia 1890 roku w Helsinkach, Imperium Rosyjskie zm. 22 maja 2014 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
27 lipca 1975 | 1 sierpnia 1975 1 sierpnia 1991 |
T. Zacharenko I Minister ds. magicznych: 1975-1983 | |||
| Mauno Koivisto (1923-2017) Prezydent: 1982-1994 | |||||||
| 26 lipca 1983 | T. Zacharenko II Minister ds. Magicznych: 1983-1991 | ||||||
| Renata Volturi (ur. 1941) Ambasador: 1989-2005 | |||||||
| 13 (17) | Mattias Puolas (ur. 27 października 1955 roku w Lahti, Republika Finlandii) |
22 lipca 1991 | 1 sierpnia 1991 1 sierpnia 2007 |
M. Puolas I Minister ds. magicznych: 1991 Minister Magii: 1991-1999 | |||
| Martti Ahtisaari (ur. 1937) Prezydent: 1994-2000 | |||||||
| 20 czerwca 1999 | M. Puolas II Minister Magii: 1999-2007 | ||||||
| Tarja Halonen (ur. 1943) Prezydent: 2000-2012 | |||||||
| Urszula di Parma (ur. 1956) Prezydent: 2005-2016 | |||||||
| 14 (18) | Minea Tanskalainen (ur. 22 października 1899 roku na Dalekiej Laponii, Imperium Rosyjskie zm. 31 sierpnia 2016 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
24 czerwca 2007 8 lipca 2007 |
1 sierpnia 2007 1 sierpnia 2015 |
M. Tanskalainen Ministra Magii: 2007-2015 | |||
| Marceli Volturi (1898-2016) Senior: 2010-2016 | |||||||
| Sauli Niinistö (ur. 1948) Prezydent: 2012-2024 | |||||||
| 15 (19) | Jane Harre (ur. 2 kwietnia 1960 roku w Helsinkach, Republika Finlandii) |
28 czerwca 2015 | 1 sierpnia 2015 1 sierpnia 2023 |
J. Harre Minister Magii 2015-2023 | |||
| Ferdynand Volturi (ur. 1918) Senior: Od 2016 |
Mateusz Diavarosso (ur. 1972) Ambasador: Od 2016 | ||||||
16 (20) |
Aleksander Maanencheim (ur. 27 lipca 1948 roku w Tallinie, Estońska SRR, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich) |
24 czerwca 2023 | 1 sierpnia 2023 1 sierpnia 2031 |
A. Maanencheim Minister Magii: od 2016 | |||
| Alexander Stubb (ur. 1968) Prezydent: 2024-2030 | |||||||
Zobacz też
[edytuj]Przypisy
[edytuj]- ↑ Należy zauważyć, że rosyjscy czarodzieje nie posiadali własnej administracji magicznej
- ↑ Minister Magii Polski (1881-1892)