Przejdź do zawartości

Michaił Zacharenko (1788-1889)

Z Ethenor

Michaił Aleksandr Zacharenko - (ur. 11 kwietnia 1788 roku w Petersburgu-zm. 4 października 1889 roku w Petersburgu) rosyjski czarodziej nieznanego statusu krwi, fiński i rosyjski polityk. Z nakazu cesarza Aleksandra I Romanowa był pierwszym Ministrem Magii Finlandii.

Biografia

[edytuj]

Michaił przyszedł w szlacheckiej rodzinie czarodziejów, prawdopodobnie spokrewnionej z arystokratyczną magiczną gałęzią rodu. W 1798 roku rodzice wysłali go do wojska. Spędził kolejne 10 lat w koszarach. Uczono go nie tylko magii, ale także fechtunku. W 1808 roku został oficerem. Następnie walczył w czasie wojen napoleońskich. Odznaczył się ogromnym duchem walki. W czasie odwrotu Napoleona spod Moskwy on i jego oddział dokonywali dalekich wypraw łupieżczych przeciwko wrogowi. W latach 1813-1814 przebywał na ziemiach byłego Księstwa Warszawskiego. Zacharenko jako jeden z dowódców koszar postanowił wprowadzić ogromny terror. Czarodziejów z okolicy Łomży. Miasto miało charakter oblężonej twierdzy. Codzienność stanowiły rewizje i przymusowe przesiedlenia. W czasie urlopu jego dowódcy postanowili o jego niepowrocie do Polski. Skierowano go do Finlandii. W lipcu 1815 roku przyjechał do Helsinek. Przewodniczył tamtejszym czarodziejom. Po raz pierwszy ta społeczność uzyskała posłuch. Do tej pory Szwedzi lekceważyli ich postulaty. Nie mniej Rosjanie również nie chcieli dawać im jakichkolwiek nadziei na autonomię. Zacharenko bezwzględnie realizował rozkazy Petersburga. Kilka miesięcy po objęciu władzy zrusyfikowano całą administrację. Michaił równocześnie prowadził akcję propagandową "Ucz się Finie języka rosyjskiego" (Финны учить русский язык). We wrześniu 1816 roku za jego sprawą zaczęła działać główna szkoła dla czarodziejów z rosyjskim wykładowym. Była to pierwsza próba powołania pierwszego magicznego szkolnictwa. Cesarz Aleksander I zakazał mu podejmowania już jakichkolwiek podobnych decyzji, a w marcu 1817 roku odwołano go do Petersburga.

W 1818 roku powołano fińskie Ministerstwo Magii. Aleksander I miał jednak problem z obsadzeniem funkcji samego ministra. Michaił zaproponował swoje usługi. Funkcję miał pełnić tymczasowo do czasu wyłonienia lepszego kandydata. Z urządzeniem administracji wcale nie spieszył się. Najlepszą receptą na utrzymanie się na urzędzie było nic nie robienie. Wprowadzał chaos w życie Finów. W 1825 roku zlikwidował szkołę dla czarodziejów w Helsinkach. Dwa lata później utworzył jednak podobną na Dalekiej Północy. W latach 1830-1834 utworzył sieć bibliotek i małych szkółek. Propagowano w nich nie tylko język rosyjski, ale przemycano też patriotyzm. Pozycja Michaiła Zacharenko uległa wzmocnieniu, po tym jak tron objął Mikołaj I, a w 1831 roku pomógł stłumić polskie powstanie. W styczniu 1835 roku ministerstwo otrzymało gwarancję istnienia na razie na poziomie pomiędzy ambasadą a Rosją. W czerwcu 1835 Michaił został odwołany z funkcji.

W latach 1836-1861 był dyrektorem szkoły dla czarodziejów. Choć nie miał do tego odpowiednich kompetencji to rozwijam poziom edukacji. Placówką rządził twardą ręką. Ministrowie magii nie mieli nic do powiedzenie w tej kwestii. Tak było przez wiele lat. Jednakże były minister uważał, że marnuje się w szkole. Miał do wszystkich pretensje, że upadł tak nisko. Swoje smutki topił w alkoholu. Ostatecznie Baltazar Gliński (1800-1923) wyrzucił go ze szkoły. Na polecenie władz Michaiła zamknięto w zakładzie zamkniętym, gdzie zmarł w dniu 4 października 1889 roku.

Michaił został zapamiętany jako niepokorny rosyjski włodarz fińskich czarodziejów. Jako dyrektor szkoły rygorystycznie pilnował wysoki poziom nauczania, dzieki czemu już w 1860 roku fińska placówka należała do jednych z najlepszych w Imperium rosyjskim.

Poprzednik
-
Minister Magii Finlandii
1818-1835
Następca
Nikita Sobolevski