Przewodniczący Narodowego Irlandzkiego Rządu Czarodziejów

Przewodniczący Narodowego Irlandzkiego Rządu Czarodziejów - są to najwyżsi urzędnicy czarodziejów w Irlandii wybieranych w wyborach powszechnych na okres ośmiu lat. Urząd powstał w 1923 roku na mocy aktu łaski Fineasa Volturi. Od 1947 roku przewodniczący jest członkiem rządu w randze wicepremiera i ministra ds. magicznych. W 1954 roku na polecenie Fineasa Volturi ograniczono liczbę kadencji do dwóch.

Sposób wyboru

Datę wyborów na "Ministra Magii Irlandii" wyznacza Wielki Mistrz rodu Volturi na okres pomiędzy 60. a 45. dniem przed końcem kadencji. Musi to zrobić na co najmniej 100 a 85 dni przed wygaśnięciem mandatu. Kandydat w chwili elekcji musi mieć skończone 30 lat, urodzić się na wyspie Irlandia, władać magią i czarodziejem minimalnie 3/4 krwi. Ministrem zostaje osoba, która zdobędzie ponad połowę głosów. Jeśli pierwsza tura nie wyłoni zwycięzcy druga tura odbywa się dwa tygodnie później. Ich ważność stwierdza senior Volturi dekretem. Zaprzysiężenie odbywa się w obecności Ambasadora. W razie śmierci lub rezygnacji ministra wybory muszą odbyć się pomiędzy 30. a 45. dniem od powstania wakatu. Jeśli żaden z kandydatów nie uzyska ponad połowy głosów w pierwszym głosowaniu, to ponowne zostaje przeprowadzone dwa tygodnie później. Zaprzysiężenie odbywa się 10 dni po zatwierdzeniu wyborów przez seniora rodu Volturi.

Historia

Podstawowym problem z jakim spotkała się społeczność magiczna na Irlandii u podstaw tworzenia magicznych instytucji był brak przepisów przejściowych przed wyborem pierwszego ministra magii. Bezpośrednio przed wyborami Aleksander MacCallister, Winston MacMillian i Zofia Krescencjusz podpisali Edykt z Dublinu, na mocy którego ustalili, że trójka najważniejszych czarodziejów będzie pełniła funkcję tymczasowego przewodniczącego rządu czarodziejów do czasu wyboru przywódcy w wyborach. Równocześnie w dokumencie zawarto klauzulę, że nie muszą czekać 30 dniu zanim przeprowadzą wybory, ponieważ jest to sytuacja wyjątkowa - dopiero co urzędy magiczne mają powstać. Elekcję wygrał Aleksander MacCallister. Pierwsze postanowienia nowego przewodniczącego dotyczyły administracji państwowej. W tym celu w dniu 5 lipca 1927 roku wydał edykt, na mocy którego państwo zostało podzielone na trzy prowincje, a te na dziewięć gmin. Na czele prowincji stali przewodniczący rady prowincji mianowani przez ministra magii. Równocześnie pełnią oni funkcję w rządzie ustaloną przez jego przewodniczącego. W 1935 roku wprowadzono zakaz posiadania i używania brytyjskich tytułów szlacheckich. Wszyscy członkowie rządu, w tym minister, przewodniczący rady prowincji i jej członkowie, a nawet przedstawiciele magicznych władz gminy musieli zrzec się tytułów jeśli chcą pełnić swoje funkcje. Owe prawo dotyczyło tylko tych nadanych przez brytyjskich monarchów.

W 1947 roku Winston MacMillian i prezydent Irlandii Seán Thomas O’Kelly zawarli układ, który uporządkował i rozdzielił kompetencje władzy pomiędzy państwową a magiczną. Przewodniczący rządu czarodziejów jest równocześnie wicepremierem i ministrem ds. magicznych. Polityka zagraniczna, obrona, polityka ogólnokrajowa polityka skarbowa pozostaje w gestii państwa, natomiast szkolnictwo, podatki lokalne, siły policyjne pod wspólną kontrolą Irlandii i czarodziejów. W gestii ministerstwa magii pozostaje zarządzanie magicznymi placówkami handlowymi, uniwersytetem, lokalną policją, magiczną administracją.

Ministrowie

Aleksander MacCallister (1866-1954) 10 X 1923-10 X 19 1939
Winston MacMillian (1877-1989) 10 X 1939-10 X 1955
Archibald MacCallister (1895-2007) 10 X 1955-10 X 1963
Nicolas Warren-Lanner (1902-1998) 10 X 1963-10 X 1979
Anna de Vernon (ur. 1929) 10 X 1979-10 X 1995
Ferdynand Caller (ur. 1933) 10 X 1995-10 X 2011
Liviar MacCallister (1919-2014) 10 X 2011-16 V 2014
John O'Malloy (ur. 1970) 5 VII 2014-5 VII 2022
Euzebiusz Engorie (ur. 1971) 5 VII 2022-urzęduje