Archibald MacCallister

Archibald Michael John MacCallister - (27 grudnia 1895 w Dublinie - 21 października 2007 w Dublinie) czarodziej czystej krwi, irlandzki polityk i przywódca tamtejszej społeczności magicznej, z wykształcenia dyplomata.

Biografia

Archibald przyszedł na świat w najważniejszym mieście na wyspie Irlandia, kiedy była pod panowaniem brytyjskim. Jego rodzicami byli twórcami irlandzkiej administracji magicznej - Aleksander MacCallister (1866-1954) i Zofia Krescencjusz (1865-1981). Był wychowywany przez guwernantki, a gdy skończył jedenaście lat wysłano go do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. W Italii często używał nazwiska matki. Otwierano mu to drogę do wszelkiej maści bibliotek jakich pragnął. Archibald od małego dziecka pałał zamiłowaniem do książek. Do czasu ukończenia szkoły nie wracał na wakacje do Irlandii. W tym czasie zwiedzał Italię. W 1913 roku zdał egzaminy końcowe na ocenę celującą. Archibald chciał zostać dyplomatą. Marzenie pomógł mu spełnić dziadek Otton Krescencjusz (1807-1919). W 1924 roku ukończył studia z dobrymi wynikami. Ostatecznie po wielu próowach nie został zatrudniony w volterowskiej dyplomacji.

W życiu politycznym zaczął brać czynny udział dosyć wcześnie. W 1917 roku wraz rodzicami sondował volterowską placówkę dyplomatyczną jakie zajmie stanowisko w sprawie nadania Irlandczykom pełnej autonomii magicznej. Fineas Nigellus Black brał pod uwagę rodzinne i brytyjskie interesy pod uwagę, nie mniej sami Volturi uważali, że dopóty nie ma państwa irlandzkiego, to nie ma o czym rozmawiać. Gdy w 1923 roku utworzono rząd czarodziejów już w niepodległej Irlandii Archibald po zakończeniu studiów wrócił do Dublina. Przez pierwsze kilka lat szukał swojego miejsca na arenie politycznej. Ojciec zajmował się przede wszystkim stosunkami z państwem i rodem Volturi pozostawiając wszystkie inne sprawy współpracownikom. Na mocy edyktu z Cork został przewodniczącym prowincji Cork i szefem komisji edukacji. Urząd pełnił do 1939 roku. Archibald w 1932 roku wprowadził język irlandzki jako język dodatkowy w szkolnictwie. Prowadził antybrytyjski kurs w edukacji. Z tego powodu był ciągle w konflikcie z Fineasem Black. W latach 1940-1947 był przedstawicielem rządu przy ambasadzie Volturi w Dublinie. W 1947 roku wystartował w wyborach przeciwko Winstonowi MacMillianowi. Ostatecznie przegrał je zdobywając 48,52% głosów. Archibald przeszedł do opozycji. Prowadził ciągła kampanie punktująca porażki rządu, jednak urzędujący minister magii był zbyt za silny by utrącić jego pozycję. MacCallister próbował przeciwko niemu wykorzystać swoje italskie pochodzenie, jednak nic u Volturi nie wskórał. Dopiero gdy wyszły na jaw absolutystyczne zapędy MacMilliana, to dopiero Volter wycofał swoje poparcie. Archibald i Nicolas Warren-Lanner stanęli naprzeciwko siebie w 1955 roku. Kampania wyborcza była ostra, choć to MacCallister miał cały czas przewagę. Uzyskał 65% głosów. Urząd objął w dniu 10 października.

Jako szef rządu polegał na ambasadzie rodu Volturi. Bez ich wiedzy nie podejmował żadnych decyzji. Jego brak werwy mocno kontrastował z czasów przed II wojną światową. Obecnie stateczny Archibald skupił swoje działania na rozwoju współpracy na poziomie najniższym administracji. Podejmował szereg działań, aby osłabić status placówki edukacyjnej w Hogwarcie. W 1959 roku wprowadził ułatwienia dla uczniów chcących wyjechać do Italii. Gdy próbował zakazać wysłania dzieci do Wielkiej Brytanii w sprawę wmieszała się ambasada. Przeciwnicy polityczni często wypominali mu italskie pochodzenie. Sam fakt, że jest pól-Krescencjuszem dla wielu nacjonalistów było przykładem ingerencji Volturi w sprawy irlandzkie. Archibdald odciął się od środowisk narodowych. W jego opinii należało skupić się na wzmocnieniu gospodarczym czarodziejów, aby nie odstawali majątkiem od niemagicznych współobywateli. Niewielu zauważało ten problem, dlatego gdy wybuchł kryzys zrozumiano postępowanie szefa magicznego rządu. W latach 1961-1962 "minister magii" założył fundusze inwestycyjne dla czarodziejów. Kapitał zainwestowano w wydobycie kamieni elektrycznych. Równocześnie podniósł podatki do poziomu tych krajowych. Równocześnie prawnie obwarował, że nie można ich odwołać aż do 1970 roku. Ten bardzo niepopularny krok spowodował, że Archibald przegrywał w sondażach. W rzeczywistości MacCallister uratował finanse publiczne społeczności magicznej przed bankructwem. Tak jak przewidywano urzędujący szef rządu przegrał w wyborach z bardzo popularnym Nicolasem Warren-Lannerem. Zdobył zaledwie 17,98% głosów.

Archibald przeszedł na polityczną emeryturę. W 1968 roku założył tygodnik "Vigilant eyes" o profili liberalnym. Szybko zdobył popularność dzięki wielowątkowej analizie wydarzeń politycznych w kraju i na świecie. Nie bez mściwej satysfakcji krytykował Warren-Lannera, że prowadzi rozrzutną politykę rozdawania pieniędzy, które zaoszczędził sam MacCallister poświęcając dla dobra ogółu urząd szefa rządu. Na fali krytyki powrócono do mądrego inwestowania. W 1981 roku Archibald sprzedał tygodnik. Na stałe osiadł w domku ojca. Stronił od polityki i światowego życia. Pomimo zaawansowanego wieku dobrze się czuł. Twierdził, że to dzięki genom Krescencjuszy. Po matce odziedziczył okazałą rezydencję w Volterze. Często bywał w niej, ale nigdy nie zamieszkał na stałe. W latach 1985-1990 odbył podróż dookoła świata. Wydał trzy książki obrazujące swoje przeżycia.

W życiu prywatnym był zdecydowanie bardziej ciepłą osoba niż jego rodzice. Jeszcze gdy przebywał w Italii ożenił się ze Szkotką Alice Bowman (1895-1974). Nie władała mocą, dlatego był krytykowany za obrazę majestatu rodu Krescencjuszy. Mogło to zaważyć na niezatrudnieniu w volterowskiej dyplomacji. Para miała tylko jednego syna Liviara (1919-2014), który również został szefem magicznego irlandzkiego rządu. Archibald zmarł w szpitalu w dniu 21 października 2007 roku.

Urzędy

Poprzednik Winston MacMillian

Przewodniczący Narodowego Irlandzkiego Rządu Czarodziejów 1955-1963

Następca Nicolas Warren-Lanner