Ukracius Septon

Ukracius Septon - (ur. 7 lipca 1891 w Rabat na wyspie Gozo-zm. 31 grudnia 1991 w Valletcie) czarodziej czystej krwi, maltański polityk magiczny, w latach 1943-1957 Komisarz Generalny. Prawnik i pracownik ambasady rodu Volturi.

Biografia

Przyszedł na świat w rodzinie czarodziejów. W 1905 roku jego ojciec zginął w czasie interwencji zbrojnej styksów. w latach 1902-1909 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Po zdaniu egzaminów na ocenę bardzo dobrą pozostał w Volterze. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii italskiej. W 1917 roku wzięty do niewoli austro-węgierskiej. Powrócił do Italii w listopadzie 1918 roku. W latach 1919-1923 studiował prawo w Bolonii. Po ich zakończeniu otrzymał pozwolenie na powrót na Maltę. Tam założył własną praktykę. Reprezentował czarodziejów przed władzami brytyjskimi i rodem Volturi. Ambasador Juliusz Merowing miał o nim bardzo dobre zdanie, dlatego Ukraciusz cieszył się ogromnymi przywilejami. W 1938 roku zaproponował, aby Volturi nadali czarodziejom własną administrację, która byłaby im podporządkowana. Merowing ostrzegał go, aby na razie nie występował z taką propozycją do Fineasa Volturi, ponieważ może być to źle przez niego odczytane. Septon zlekceważył ostrzeżenia i w marcu 1939 roku na specjalnej audiencji zaproponował Wielkiemu Mistrzowi rodu Volturi utworzenie ministerstwa magii Malty. Według świadków Fineas zareagował na to bardzo gwałtownie. Miał wyrzucić go z pałacu. Ukracius założył stowarzyszenie autonomistów. Propagował pokojową koegzystencję z rodem królewskim. Gdy wybuchła druga wojna światowa czarodzieje zachowali wierność Volterowi. Ukracius i jego ludzie raportowali o posunięciach faszystów w basenie Morza Śródziemnego. W grudniu 1942 roku spotkał się ponownie z Fineasem. Tym razem była inna atmosfera audiencji. Maltańczyk cieszył się znacznie większym szacunkiem swojego gospodarza niż ostatnio, jednakże w dalszym ciągu spotykała go negatywna odpowiedź w sprawie utworzenia czarodziejskiej administracji. Potem te stanowisko ulegało złagodzeniu, jednak Fineas nie chciał zrobić kroku wstecz. W tym celu to jego brat i Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945) wydał zarządzenie, na mocy którego powołano urząd Komisarza Generalnego Czarodziejów. W przeprowadzonych wyborach otrzymał 9744 głosów, co dało 32,26%. W dniu 7 września 1943 roku został pierwszą głową czarodziejów. Ukracius do końca wojny prowadził kontrolę magów chcących walczyć na frontach drugiej wojny światowej. W 1947 roku ufundował szkołę. Wzorował ją na tej volterowskiej. Choć nie cieszyła się popularnością wśród Maltańczyków, to u Tunezyjczyków czy Marokańczyków była uznawana za wzór. Dlatego te dwie nacji oblegali szkołę dla czarodziejów. Gdy zostało utworzone NATO Brytyjczycy chcieli, aby to czarodzieje bezpłatnie pełnili straż. Septon przy współpracy z Wilberty Volturi doprowadzili do uznania czarodziejów za w pełni niezależnych od Imperium Brytyjskiego. W 1950 roku po raz drugi wystartował w wyborach na kandydatów na komisarza. Najwięcej głosów zdobył proniepodległościowy polityk Rudolf Lieberman - 8995 (37.48%), a Ukracius 7754 (32.35%). Wielki Sędzia Volteru Kajfasz Volturi (1871-2010) wyznaczył mu wiernego urzędującego komisarza. Oficjalnie w 1952 roku wprowadził obowiązek szkolny dla dzieci czarodziejów pochodzących z mieszanych małżeństw. Do tej pory to rodzice decydowali czy ich pociechy pójdą do zwykłej czy czarodziejskiej placówki edukacyjnej. Ukracius chciał również wprowadzić zakaz zawierania małżeństw mieszanych, ale przeciwko temu wystąpiła Wilberta Volturi. Uważała, że zaszkodzi to kondycji społeczności. W 1957 roku na urzędzie Komisarza po wygaśnięciu kadencji zastąpiła go Irma Rogsa. Ukracius następnie przeszedł na służbę do ambasady rodu Volturi. Do końca urzędowania Wilberty był jej osobistym asystentem. Jej następca Karmenu Bonucci II nie tylko utrzymał go na urzędzie, ale uczył go odpowiedzialnym za stosunki z komisariatem czarodziejów. Okres ten jest nazywany "złotą współpracą". Poszerzono autonomię czarodziejów i Malty. W 1969 roku Ukracius wyjechał do Volteru na konsultacje. Fineas Volturi zakazał mu powrotu do kraju chyba, że zrzeknie się wszystkich pełnionych funkcji. Tak więc dopiero po zmianie na tronie w Volterze Septon wrócił, jednak już jako zwykły obywatel, ponieważ Kajfasz Volturi nie zmienił decyzji ojca. W latach 1971-1985 pracował jako prawnik w swojej kancelarii prawnej. W dniu 1 października 1985 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł w dniu 31 grudnia 1991 roku w Valletcie. Nigdy się nie ożenił, ani nie miał dzieci.

Poprzednik -

Komisarz Generalny Czarodziejów na Malcie 1943-1957

Następca Irma Rogsa