Irma Rogsa
Biografia
[edytuj]Nie znamy rodziców Irmy. Gdy miała cztery lata odkryto u niej, że włada magią. Sierocińca nie było stać na wysłanie jej do szkoły dla czarodziejów. W 1915 roku zaadaptowała ją włoska rodzina mieszkająca na wyspie Gozo. W latach 1917-1924 studiowała magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów w Volterze. Po zakończeniu edukacji wróciła do Malty. Przyjęła formalnie nazwisko Rogsa. W styczniu 1926 roku poznała Alfreda Tatouina (1897-2011). Pół roku później wyszła za niego. W 1932 roku znalazła zatrudnienie w volterowskim korpusie urzędniczym. Pracowała w magistracie Valletty w referacie szkolnictwa. Podlegały jej m.in. sierocińce. Wrażliwa na swoją ciężką przeszłość postanowiła założyć fundusz szkolny dla sierot. Rozwijała jedyną szkolę w stolicy jak tylko mogła. Znalazła bardzo dobrego patrona, bo samego Kamrmenu Bonucciego I. W 1937 roku magistrat oddelegował ją do ambasady. Ściśle współpracowała z Juliuszem Merowingiem (1847-1962) ambasadorem rodu Volturi. Przyniosło jej to dość pokaźne profity, ponieważ w Volterze ją rozpoznawano. Troszkę inaczej postrzegali ją sami Maltańczycy. Widziano w niej służalczą czarownicę. W 1940 roku powróciła do magistratu jako kierownik czarodziejskiego korpusu urzędniczego. Irma często przypisywała sobie zasługi, że dzięki jej stałym kontaktom Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi (1849-1945) wydał zarządzenie, na mocy którego utworzono urząd Komisarza Generalnego na Malcie. Sama też kilkakrotnie stawała do rywalizacji o ten urząd. Dwukrotnie udało jej się zwyciężyć elekcję.
| Rok | Ilość głosów | % głosów | Miejsce w rankingu |
| 1943 | 4587 | 15,33% | 3. na 7 możliwych |
| 1950 | 3114 | 12,98% | 4. na 5 możliwych |
| 1957 | 13441 | 51,44% | 1. na 5 możliwych Elekcja |
| 1964 | 12744 | 56,03% | 1. na 5 możliwych Elekcja |
Polityka
[edytuj]Po raz pierwszy wystartowała w 1943 roku jako kandydatka niezależna bazująca na wpływach wysoko postawionego politycznie męża. To z jego funduszy sfinansowała sobie kampanię wyborczą. W zasadzie Volturi mieli już upatrzonego kandydata na "Ministra Magii", ale Irma zwróciła ich uwagę swoim merytorycznym przygotowaniem do dyskusji. Wybory wygrał Ukracius Septon. Irma musiała przełknąć gorycz porażki. Obiecała sobie, że następnym razem wygra. W tym celu budowała swoje zaplecze polityczne z osób bardzo młodych. W 1950 roku poniosła ponownie klęskę, chociaż gdyby wybory miały miejsce trochę później mogłaby powalczyć o całkiem dobre miejsce. Znaczna część jej zwolenników to były osoby niepełnoletnie. W 1954 roku założyła "Font". Skupiał on młodych liberałów. Wzywała do literalnego przestrzegania prawa i umów z czarodziejami przez państwo. Postulowała zniesienie podatków dochodowych, a także wprowadzenie powszechnego dostępu do różnorakich broni. W czasie elekcji w 1957 roku prezentowała się najlepiej ze wszystkich kandydatów. Zdobyła ponad połowę głosów. Volturi niechętnie widzieli jej na tej funkcji, ale z drugiej strony nie chcieli mieć niepokojów przy "spocie ochronnym". Ambasada otrzymała zadanie pilnego obserwowania poczynań pani Komisarz. Gdy obejmowała urząd na rynku w Valletcie zebrało się blisko siedem tysięcy czarodziejów. W kolejnych latach Irma zniosła magiczną część podatku dochodowego. W zamian za to wprowadziła mnóstwo podatków pośrednich przez co ceny artykułów czarodziejskich wzrosły średnio o 10-15%. Rogsa często wykorzystywała brytyjsko-volterowskie napięcia. Dzięki temu w 1955 roku uzyskała prawo do sfinansowania magicznej edukacji sierotom z budżetu Komisariatu i Ministerstwa Edukacji Malty. W 1957 roku uzyskała reelekcję. W tym przypadku również zdobyła ponad połowę głosów. Ambasador Karmenu Bonucci II ostrzegł Rogsę, że Volturi patrzą się jej na ręce. W 1966 roku aresztowano siedmiu wysoko postawionych urzędników za korupcję. Sądzono ich według volterowskiego prawa karnego. Irma Rogsa nie interweniowała, ponieważ istniała groźba, że zostanie za to siłą usunięta. Cała afera negatywnie wpłynęła na wizerunek pani komisarz. Często odbywały się protesty wzywające ją do złożenia rezygnacji. W prasie przedstawiała ich jako "malkontentów". W 1971 roku zakończyła kadencję. Nowym Komisarzem został Fernando Caac. Sama Irma przeszła na emeryturę. Zaszyła się w zaciszu domowym. Rzadko kiedy uczestniczyła w wydarzeniach politycznych. Jedynym wyjątkiem było zaprzysiężenie nowej ambasadorki Marii Al-Radin. Irma w czerwcu 1999 roku przeszła poważny udar mózgu, który ją sparaliżował. Zmarła w dniu 29 czerwca 2001 roku. Pogrzeb miał charakter państwowy.
| Poprzednik Ukracius Septon |
Komisarz Generalna Czarodziejów na Malcie 1957-1971 |
Następca Fernando Caac |