Akt Sprzeciwu

Akt Sprzeciwu – wydany przez włoskie rody arystokratyczne w dniu 24 lipca 1965 roku w Neapolu. W ten sposób wyrazili swój sprzeciw wobec polityki dyskryminacji rodzin, które straciły status czystej krwi w opinii Volteru.

Wstęp

Zamysłem twórców Dekretu o Czystości Krwi była ochrona statusu majątkowego i społecznego najstarszych rodów czarodziejskich na Półwyspie Apenińskim i w Europie Zachodniej. Zabezpieczenie „racji stanu” najważniejszych rodzin uznano również za priorytet rodu Volturi, którego określano mianem podatnego na wygaśniecie w przeciągu najbliższych dwustu lat. Podczas tworzenia aktu prawnego brano pod uwagę wiele możliwych wariantów do wyboru, ale starcia pomiędzy fakcjami w Italii nie pozwoliły na odpowiednie dopasowanie przepisów do panującej sytuacji. W preambule dekretu zwrócono uwagę na fakt braku wsparcia „wielkich” przy pisaniu ustawodawstwa. Z drugiej strony Wielki Sędzia Volteru został wyłączony, przez swojego ojca, spod odpowiedzialności za ewentualne szkody powstałe po wejściu w życie statutów czystej krwi. Potwierdzało to zdanie oponentów o celowym działaniu na niekorzyść konkurentów.

Wydanie dekretu spowodowało, że w przeciągu paru tygodni doszło do wzrostu niezadowolenia poszczególnych rodzin. Protestowały przeciwko zapisom, które mogły je "skazać" na powolne wyginięcie, poprzez eksponowanie małżeństw kojarzonych w ramach istniejących już ram bez możliwości poszerzenia puli krwi. Prasa przewidywała otwarte walki przeciwko Volturi, jednak okazały się błędne, bo do żadnych zajść nie doszło. Poszczególni przedstawiciele arystokratów próbowali rozmawiać z Volterem, ale wszelkie próby negocjacji nie przynosiły skutku. W ostatnich trzech miesiącach poprzedzających wydanie Aktu Sprzeciwu ¾ rodzin ogłosiło Vox separatum do Dekretu o Czystości Krwi, tym samym unieważniając go wobec siebie. Fineas Volturi potępił to, a następnie uznał rody te za zdrajców krwi i odebrał tytuł „rodu czystej krwi”.

Wydanie dokumentu

Walczący o zmianę definicji równości społecznej nazwali siebie Assasinowcami. Wiele osób chciało poprzestać na tym etapie, ale najbogatsi postanowili wydać międzynarodowy akt, któremu nadali nazwę „Akt Sprzeciwu wobec niesprawiedliwości”, a tym samym pokazując światu o co walczą. Głównym sygnatariuszem tego dokumentu był Wilhelm Axel di Parma, ponieważ nie miał zbyt silnej pozycji na arenie politycznej Italii. najważniejsi notable w razie zmiany sytuacji na ich niekorzyść mogliby zmienić front: rody do dzisiaj są konformistyczne i pragmatyczne - nie chciano zamykać sobie ewentualnej drogi ucieczki przed interwencją zbrojną.

Wielki Sędzia Volteru Kajfasz Volturi ogłosił Parmeńczyka banitą, a następnie oskarżył go o naruszenie dekretu o czystości krwi. W krótkim procesie został on skazany na sześć lat pozbawienia więźnia.

Skutki

Po procesie Assasinowcy pozostali dalej aktywni - nie zrezygnowano z żądań uwolnienia przywódcy stronnictwa. Przez wiele lat pisano listy, wnioski do Kajfasza Volturi. Wielokrotne apele machinalnie odrzucano ze względu na "błędy proceduralne". W 1969 roku zgodzono się wypuścić Wilhelma Parmeńskiego, po tym jak złożył pisemne zobowiązanie przestrzegania zapisów dekretu. Minister Magii Italii Ferdynand Volturi wydał Akt łaski, ale nie wymazało to „win” skazanego. Jego kartoteka zostałaby oczyszczona po okresie 10-letniej dobrej służbie Volturi. Wiele lat później na światło dzienne wyszła informacja, że także Lukanosi mieli objąć pod swoim patronem rody czystej krwi, a Volter nie miałby sił na odparcie tego. Wilhelm di Parma swoimi działaniami przeszkodził zamianę władzy.

Parmeńczyk chcąc także skorzystać ze swojej popularności wydał książkę pt. „Czystość w czystości krwi”, która rzucała wyzwanie Fineasowi Volturi poddając pod wątpliwość przestrzeganie dekretu przez jego najbliższych krewnych jak np. potomków Łukasza Volturi. Na reakcję długo nie czekano, bo w dniu 17 stycznia 1970 roku Wilhelm został aresztowany i skazany na śmierć. Wyrok został zawieszony, a di Parma pozostał w areszcie domowym do końca życia. W dniu 14 września nowy przewodniczący rodu Volturi wycofał akt banicji sprzed pięciu lat.

16 listopada 2013 roku Marceli Volturi i Łukasz Volturi wydali Dekret o zachowaniu czystości krwi, który zmienił całkowicie definicję równości w grupach społecznych czarodziei na korzyść starych rodów.