Adalbert Drogua

Adalbert Drogua - (ur. 1 grudnia 1605 w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany - zm. 16 lutego 1696 roku w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany) albański polityk, znany i szanowany historyk. Od 1663 roku senior rodu Smoka, choć władzę nad rodziną sprawował od lat 50. XVII wieku. zabezpieczył zamek podwyższając mury obronne, wyposażył koszary i szkołę.

Biografia

Adalbert urodził się zamku rodu Smoka. Jego rodzicami byli Zenon Drogua (1580-1663) i Marina Njeriujk (1582-1661). Nie miał rodzeństwa, choć nieprzychylni mu historycy wskazywali, że jest synem nałożnicy. Jednak nie ma na to żadnych dowodów a pisma mówiące o tym traktuje sie jak kalumnie. Poprzez ojca był wnukiem króla albańskich czarodziejów Skandenberga VI, a przez matkę prapraprawnukiem Skandenbrga III. Od małego dziecka płynnie mówił po grecku, arabsku i włosku. Nigdy nie poznał języka albańskiego, ponieważ nawet w późniejszym życiu uważał go za barbarzyński. Adalbert w wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Tak jak zdecydowana większość uczniów tej placówki mieszkał u rodziny, konkretnie w domu rodzinnym babci. W 1623 roku zdał egzaminy końcowe na ocenę bardzo dobrą. W 1617 roku Skandenberg VI wydał dekret, na mocy którego wszystkich czarodziejów obowiązywał obowiązek szkolny. Jednakże nie nakazano mu powrotu do Albanii, ponieważ rozpoczął naukę szkolną zanim dekret zaczął obowiązywać. Tak więc gdy Adalbert wrócił do twierdzy musiał odbyć dwuletnią szkołę wojskową. W latach 1625-1630 studiował nauki historyczne w Volterze. Chciał pozostać w stolicy czarodziejów, jednakże sytuacja rodu powoli stawała się co raz trudniejsza. Smoki traciły na znaczeniu przez nieodpowiedzialnego Zenona Drogua.

Władca w zasadzie nie miał dla niego żadnego zajęcia, a Adalbert nie chciał trwać w nic nierobieniu. W 1631 roku założył archiwum twierdzy. Do jego zadań należało zbieranie dokumentów, spisywanie wydarzeń i kupowanie ksiąg. W tym celu przebudowano nieużywaną od prawie 50 lat stodołę dla arabskich koni. Po powrocie z Italii od razu bez opamiętania zakochał się z Tiannie Alfresco (1607-1681). Kobieta pochodziła z Wenecji. Przyjechała do twierdzy czarodziejów na początku 1629 roku. Utrzymała się jako dama do towarzystwa. Po kilku latach miała opinie taniej prostytutki. Skandeberg VI nie chciał nawet słyszeć o związku jego wnuka i kobiety lekkich obyczajów. Aby odciągnąć go od Tianny wymusił na nim małżeństwo z Servinią Januzaj (1605-1677). Był to mariaż zawarty typowo z przyczyn politycznych. Mieli jedno dziecko - syna Scypiona (1633-1717). Tianna i Adalbert dalej pozostawali nieoficjalnie parą. Mieli ze sobą siedmioro dzieci. Pod koniec 40. XVII wieku Zenon Drogua popadł w szaleńczy alkoholizm. Nikt nie był wstanie tego opanować, dlatego to jego syn przejął wszystkie obowiązki. Adalbert uczestniczył w spotkaniach Rady Czystej Krwi Skandenberga jako de facto senior rodu Smoka. Jednak nigdy nie ogłosił detronizacji ojca. Nie chciał go jeszcze bardziej poniżać, choć istniała mała szansa by zrozumiał co się dzieje wokół niego. Adalbert w latach 1661-1668 pełnił funkcję ambasadora twierdzy w Wenecji. Potem w imieniu Skandenberga VIII załatwiał kredyt u Volturi na budowę piątego pierścienia murów obronnych. W 1670 roku wydał Wielki Almanach Historii Albańskiej Magii, w którym umieścił spis wszystkich rodów i rodzin magicznych. Zawierał także biografie władców i poszczególnych seniorów. Było to dzieło krytykowane, ponieważ nie tylko przedstawiał zwycięstwa, ale i porażki. Choć te ostatnie zbytnio nie eksponował. Dziesięć lat później przeszedł na emeryturę. Skupił się na pałacu rodu. Był on bardzo surowy, pozbawiony wygód. Zamontował we wszystkich oknach szyby. Nałożono tynki i pomalowano zamek w kolorach maskujących. Mury okalające posiadłość zostały podwyższone, a na ich szczycie dodano blanki. Koszary otrzymały nowe wyposażenie do walki wręcz i kukły do trenowania zaklęć. W budynku szkolnym dobudowano piętro i wielką salę. Od 1684 roku nauczał historię zawieszając emeryturę. Adalbert zmarł w dniu 16 lutego 1696 roku w wieku 90 lat.