Ahmed Drogua Skandenberg VI
| Ahmed Drogua Skandenberg VI | |
| Informacje biograficzne | |
| Data urodzenia | 5 sierpnia 1566 roku w Atenach Imperium Osmańskie |
|---|---|
| Data śmierci | 30 stycznia 1647 roku w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany Imperium Osmańskie |
| Status krwi | Półkrwi |
| Tytuł(y) | Król Czarodziejów w Albanii |
| Pseudonim(y) | Zabijaka |
| Płeć | Mężczyzna |
| Kolor oczu | niebieskie |
| Kolor włosów | Siwe, wcześniej blond |
| Rodzina | Ród Drogua
|
| Różdżka | Cedr 16.5 cm, rdzeń z kropli krwi smoka |
| Zawód | Monarcha |
Ahmed Drogua - (ur. 5 sierpnia 1566 roku w Atenach - zm. 30 stycznia 1647 roku w twierdzy czarodziejów nieopodal Tirany) czarodziej półkrwi, albański polityk i szósty król czarodziejów (od 1611 roku), a także Senior rodu Smoka.
Biografia
[edytuj]Urodził się w Atenach będących pod panowaniem tureckim. Jego rodzicami byli Omar Drogua, późniejszy król Skandenberg V (1535-1611) i Aisza Osmańska (1537-1612). Miał dwoje rodzeństwa - siostrę Eufemię (1577-1622) i brata Skandenberga VII (1559-1650). Dzieciństwo spędził w Albanii. Jako jeden z nielicznych z rodziny potrafił płynnie mówić po albańsku. Uczył się także włoskiego. W wieku jedenastu lat rozpoczął naukę w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Edukację zakończył w 1584 roku. W latach 1585-1590 studiował prawo w Bolonii. Potem został doktorem nauk prawnych (1593). W dniu 30 stycznia 1589 roku ożenił się z Włoszką Italiką Gacchi (1565-1672). Mieli czworo dzieci, w tym przyszłego seniora Zenona (1580-1663) urodzonego w Volterze.
Wraz z bratem od 1598 roku kierował koszarami. On zajmował się kwestiami nauki magii a Konstantyn fechtunkiem. W czasie oblężenia twierdzy na początku XVII wieku czynnie brał udział w walkach. Wbrew pozorom bardzo dobrze walczył wręcz i na różdżki. Nigdy nie zabijał bez konieczności. Wraz z Konstantynem wybierał się na wypady poza murami. Siał postrach nawet wśród janczarów. W grudniu 1607 roku na polecenie ojca wyjechał do Volteru. Miał negocjować z Łukaszem Volturi (1496-1624) warunki przysłania posiłków. Przekazał list od Skandenberga V, w którym władca albańskich czarodziejów błagał o odsiecz styksów. W przeciwnym wypadku będzie musiał użyć straszliwej klątwy zapalającej horyzont. Wielki Mistrz rodu Volturi wysłał posiłki, ponieważ chciał mieć pod kontrolą poczynania twierdzy. Ahmed zdecydowanie chciał, aby armia Volturi po wykonaniu zadania wróciła, tak jak dotychczas, do Volteru. Łukasz Volturi nakazał im pozostanie w Albanii w charakterze obserwatorów. W czasie trzeciego oblężenia w latach 1611-1612 zmarł król Skandenberg V. Niespodziewanie styksowie zakomunikowali Radzie Czystej Krwi Skandenberga, że jeśli szybko nie wybiorą nowego króla to nie udzielą pomocy. Kandydatura Ahmeda została zgłoszona natychmiast po rozpoczęciu elekcji. W dniu 14 grudnia 1611 roku koronowano go na króla.
Pierwszym jego zadaniem było złamanie oblężenia. W tym celu użył 6 tysięcy dobrze wyszkolonych czarodziejów. Pozycje tureckie zostały zbombardowane zaklęciami zapalającymi. Styksowie używali potężnych dział miotających kulami energii. Na Boże Narodzenie główny trzon armii oblężniczej złamano. Doszło do walnej bitwy, która zakończyła się remisem. Po trzech kolejnych miesiącach Turcy dalej byli przed murami twierdzy. Tym razem zasypywali głęboką fosę. I tego własnie nie zauważył Konstantyn Drogua, który atakował największe zgrupowanie po drugiej stronie. Przez to niedopatrzenie w dniu 11 marca 1612 roku wysadzono fragment muru obronnego na odcinku 90 metrów. 2.5 tysiąca tureckich żołnierzy wdarło się do gaju oliwnego. Spowodowali ogromny pożar i wycieli w pień napotkanych Albańczyków. Skandenberg VI natychmiast ruszył im z pomocą, jednakże jego ludzie nie dawali rady. Zdesperowany Ahmed podpalił horyzont. Potężny ogień spopielił Turków znajdujących poza murami. Część umocnień również uległa zniszczeniu aż do fundamentów. Ci którzy przeżyli uciekli w stronę Grecji. Teraz pozostał poważny problem - należało naprawić umocnienia i to przed kolejnym atakiem. Styksowie pomogli w odgruzowaniu i w pięć miesięcy wspólnie odbudowano mury. Skandenberg VI wpadł na pomysł szaleńczej modernizacji terenu - stworzone sztucznego wzniesienia, a na jej szczycie będzie twierdza. Szacunkowo koszty takiej operacji wyniosły by 1 milion złotych Volteru. Volturi nie wyrazili zgodę na udzielenie takiej pożyczki w obawie przed niewypłacalnością Albańczyków. Król wymyślił więc, że będzie jedna droga do twierdzy, a sam teren zostanie na tyle przekształcony, że żadne zaciężne wojsko nie będzie wstanie na nim operować. Na drodze aż 15 kilometrów od miasta budowano bramy warowne. Stawiano je co kilometr. Ich budowę zakończono w 1623 roku. Na szczęście dla czarodziejów Turcja toczyła wojny z Polską i Wenecją, więc niezbyt mocno zaprzątali sobie głowę sprawami albańskimi.
Ahmed w lipcu 1617 roku wydał dekret, na mocy którego wszyscy czarodzieje muszą się uczyć w szkole magii pomiędzy 8 a 16 rokiem życia, potem przechodzą do szkoły wojskowej trwającej dwa lata. Prawo edukacyjne obowiązywało zarówno chłopców, jak i dziewczynki. Równocześnie za złamanie przepisów dotyczących edukacji groziła wysoka grzywna. Ratusz twierdzy w ciągu pierwszych 15 lat panowania Skadenberga VI zaobserwował, że liczba mieszkańców wzrastała w sposób niekontrolowany do tej pory. Za murami już nie było zbytnio miejsca dlatego w promieniu kilometra od czwartego pierścienia powstawały osady warowne na sztucznych wzgórzach. Dla ich ochrony powołano milicje wiejskie.
Atak turecki nastąpił znacznie później niż wszyscy się go spodziewali. W kwietniu 1628 roku rozpoczęli zdobywanie bram warownych. Ewakuacja wszystkich czarodziejów za murami trwała do połowy maja. Powołano pod broń 40 tysięcy mężczyzn i kobiet. Przed brama twierdzy stanęło 13 tysięcy Turków. Władca czarodziejów postanowił wydać napastnikom walną bitwę. Takiego ruchu nie spodziewał się na pewno dowódca Turków Pasza Mustafa, z pochodzenia Albańczyk. Nie mógł wygrać tej bitwy bo czarodzieje używali od razu zaklęć zapalających gdy tylko stanęli na przeciwko nich. Zdobyli sporo niemagicznej broni, w tym działa artyleryjskie. Skandenberg postanowił nie używać ich do obrony, a przetopić i sprzedać surowiec. Kupili go wenecjanie. W zamian za to nabyli tarcze zasilane mocą czarodziejów. Turcy ponownie zaatakowali Albańczyków na początku lipca 1630 roku. Jednakże tym razem nie powtórzono poprzedniego scenariusza. Nie chodziło o dysproporcję sił bo dalej twierdza miała znaczną przewagę nad Osmanami, ale pospólstwo zbuntowało się przeciwko zbyt wysokim obciążeniom finansowym. Ahmed i Rada Czystej Krwi Skandenberga postanowili nadać im prawa osobiste, a także wprowadzono podatek uzależniony od obrotów. Uzyskawszy wszystko na piśmie rozpoczęli wykonywanie rozkazu tworzenia obrony. W tydzień odblokowali miasta. W dniu 3 sierpnia 1630 roku przybyli im na pomoc wenecjanie. Armia wenecko-albańska rozbiła wszystkie jednostki. Skandenberg VI na granicach swojej strefy wpływów postawił bariery niepozwalające przekroczyć jej żołnierzom służącym sułtanowi. To rozwiązanie wystarczyło do końca jego panowania.
W 1645 roku zaproponował powołanie dynastii Smoka. Rada odrzuciła jego propozycję, a poszczególni jej członkowie przysięgli, że nie wybiorą jego syna na króla. Skonfliktowany władca na stare lata skupiał swoją energię na ciągłych kłótniach i dalekosiężnych planach utworzenia królestwa czarodziejów. Zmarł w dniu 30 stycznia 1647 roku w twierdzy czarodziejów. Pochowano go 11 dni później obok poprzednich królów.
| Poprzednik Omar Drogua Skandenberg V |
Władca Albańskich Czarodziejów 1611-1647 |
Następca Konstantyn Drogua Skandenberg VII |