Ella Johnson

Ella Elżbieta Maria Teresa Johnson - (ur. 25 maja 1899 roku w Waszyngtonie, Stany Zjednoczone-zm. 30 października 1990 roku w Milcove, Kanada) czarodziejka czystej krwi, przedstawicielka rodu Volturi jego morganatycznej linii, doktorka nauk prawnych i filantropka. Propagatorka towarów pochodzących z Wyspy Księcia Edwarda.

Biografia

Ella przyszła na świat jako jedyne dziecko Jana Volturi (1869-1977) i Magdaleny Johnson (1871-1949). Formalnie powinna nosić nazwisko Volturi, ale małżeństwo ich rodziców było morganatyczne. Nigellus Volturi (1797-1901), panujący od 1883 roku, zezwolił kuzynowi na ślub z miłości. Ella przyszła na świat w Waszyngtonie. Jej ojciec musiał opuścić Volter z powodu małżeństwa z Magdaleną Johnson. Nie zmieniło to jednak stosunku rodziny do niego, małżonki czy Elli. Ella w latach 1910-1918 studiowała magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Była bardzo popularna. Wielu chłopaków chciało ją zdobyć. Wszyscy wiedzieli, że jest członkiem rodu Volturi po linii miecza, ale nosi inne nazwisko. Dziewczyna była mądra. Wybrała tę osobę, na której zależało ze wzajemnością. Był to Albert Blythe obiecujący dyplomata. Specjalnie dla niej zrezygnował z kariery. Zanim się pobrali przebyli długą drogę. Najpierw musiała uzyskać pozwolenie seniora. Łukasz Nigellus Volturi (1822-1919) mocno wahał się z wydaniem pozytywnej decyzji. Ella osobiście prosiła kuzyna o pozwolenie na ułożenie sobie życia tak jak chce. W dniu 23 czerwca 1918 roku ostatecznie stanęła z Albertem na ślubnym kobiercu. Tego dnia Łukasz Nigellus Volturi nadał jej tytuł Jej Królewska Wysokość Księżna Volteru. Wraz z mężem musiała wyjechać do Milcove, które znajduje się na Wyspie Księcia Edwarda, w Kanadzie. Była to mała mieścina. Zamieszkiwali ją zarówno czarodzieje, jak i nieczarodzieje. Blyhe'owi dzielili się na dwie linie. Jej mąż należał do magicznej. Miał bardzo negatywny stosunek do niemagicznego ojca. Początkowo Ella chciała bardzo mocno pogodzić obu mężczyzn, ale zauważyła, że Albert Senior Blythe nienawidzi czarodziejów za to kim są. W Milcove nie wiedziano o pochodzeniu Johnson gdy tam przyjechała. Dopiero gdy urodził się jej jedyny syn Gilbert Blythe I (1919-1988) do miasta przyjechała rodzina Elli. Oprócz rodziców byli: dziadek Sewerus Volturi (1840-1972), wuj Michał Volturi (1866-1878 i ciotka Aleksandra Paleolog (1869-1990). Zorganizowano ogromną fetę, na którą zaproszono wszystkich mieszkańców oprócz rodziny Alberta. Niestety przy wychowaniu syna popełniła z mężem wiele błędów. Przede wszystkim stał się to próżnym człowiekiem bez poszanowania dla innych. Ella miała "ważniejsze" rzeczy na głowie jak choćby organizowania życia kulturalnego wyspy. Promowała wyroby mlecze w stolicy kraju. Nosiła rzeczy zrobione tylko z lokalnej wełny. W 1939 roku podczas rozmowy z rodzicami wyraziła żal, ze swojego słabego wykształcenia. Zaproponowali jej, aby wyjechała do Volteru na studia. Pełna obaw wykorzystała ich radę. Dostała się na prawo. Fineas Volturi wyraził zgodę, aby występowała pod dualnym nazwiskiem - Volturi-Blythe. Niestety musiała ponownie porzucić marzenia, kiedy w strasznym wypadku zginęła synowa Anna Shirley (1920-1944). Ella pomagała synowi w opiece nad wnukiem - Gilbertem Blythe II (1942-1944). Była dla niego bardzo surowa i wymagająca. Świadoma błędów jakie popełniła wobec swojego syna nie pozwoliła sobie na czułości względem wnuka. W końcu matka zwróciła jej uwagę, że popełnia katastrofalne błędy wychowawcze. W 1953 roku wróciła do Volteru, po tym jak Gilbert Blythe II wyjechał do szkoły dla czarodziejów. W 1954 roku uzyskała stopień magistra nauk prawnych, a następnie rozpoczęła eksternistyczne studia doktoranckie. W tym czasie bardzo mocno zaprzyjaźniła się z Grzegorzem Volturi, który podobnie jak ona należał do bocznej linii rodu. W sekrecie wyjawiła mu, że na pewien sposób żałuje, że tak szybko założyła rodzinę, ale z drugiej strony bardzo mocno kocha męża. I jest dla niej ważniejszy niż volterowskie regalia. Grzegorz rozumiał to bardzo dobrze, bo sam ożenił się z miłości za przedstawicielkę mieszczaństwa Volteru, pomimo sprzeciwu rodziny. W 1959 roku uzyskała stopień doktorki nauk prawnych. Wróciła do Milcove. Mimo wszystko życie w Volterze było dla niej meczące. Jej mąż podupadał na zdrowiu. Zajęła się opieką nad nim. Tymczasem syn pokazywał nie tylko ojcu pogardę, ale także jej. Nie raz publicznie przypominała mu, że tylko ona należy do Volturi a on tylko do małego nieznanego nikomu rodu. Albert Blythe zmarł w dniu 24 października 1971 roku. Ella planowała wrócić do Waszyngtonu, ale ojciec stwierdził, że nie może złamać postanowienia Łukasza Nigellusa Volturi z 1918 roku. Syn ograniczał jej wydatki jak się tylko dało. Było to powodem ciągłych kłótni pomiędzy nimi. Starsza kobieta używała przeciwko niemu silnych klątw. z bólem serca przyjmowała śmierć kolejnych bliskich - dziadka w 1972 roku i ojca w 1977 roku. Dom w Waszyngtonie stał często pusty, dlatego sprzedała go kanadyjskim Volturi. Gdy zmarł syn w dniu 30 sierpnia 1988 roku była bardzo zadowolona. W liście do Kajfasza Volturi napisała, że odszedł potwór nieprzypominający nikogo z Volturi. I sama starość dopadła Ellę. Zmarła we własnym domu w dniu 30 października 1990 roku. Pogrzeb miał miejsce dziesięć dni później.

Tytulatura

1899-1918: Księżna z Volteru
1918-1919: Jej Królewska Wysokość Księżna Volteru
1919-1971: Jej Królewska Wysokość Księżna Volteru w Wyspy Księcia Edwarda
1971-1988: Jej Królewska Wysokość Księżna Volteru