Zygfryd Ambrosius

Zygfryd Ambrosius - (30 kwietnia 1871 w Zurychu-14 lutego 1980 w Bernie) szwajcarski Czarodziej czystej krwi, polityk i prawnik. Jeden z twórców helweckiego ministerstwa magii i sądownictwa magicznego. Był w latach 1949-1953, 1961-1965 i 1973-1977 Związkowym Ministrem Magii Konfederacji Helweckiej i 1969-1973 Wielkim Sędzią Konfederacji. Bliski współpracownik krewnych szwagra Thora Raul i i małżonki Hiacynty Raul-Ambrosius.

Zygfryd urodził się w rodzinie czarodziejów pochodzenia włosko-francuskiego. Ze strony ojca jest potomkiem takich rodów jak Medyceuszy, Sforzów czy Koniecpolskich. Rodzina prowadziła skromne życie w duchu protestantyzmu. Kładli ogromny nacisk na edukację. Nie wyobrażali sobie, że Zygfryd będzie posiadał tylko wiedzę i umiejętności związane z magią. Pierwszą edukację rozpoczął mając pięć lat. Pod okiem nauczycieli uczył się matematyki, biologii, francuskiego, włoskiego i historii. W latach 1882-1889 studiował magię w Volterze. Tam też pozostał, aby uzyskać doktorski stopień naukowy. Uzyskał go w 1894 roku. Zaproponowano mu funkcję nauczyciela prawa helweckiego na katedrze praw rzymskich w randze asystenta. Trzy lata później został samodzielnym pracownikiem. Będąc na uniwersytecie w Volterze pomagał reformować sądownictwo poprzez przygotowanie tez do dekretu o sądownictwie w obu Amerykach z 1898 roku. Dzięki temu sukcesowi zatrudniono go również w Wielkim Sądzie Volteru. W latach 1903-1916 był również sędzią z mianowania Łukasza Volturi.

W 1916 roku wrócił do rodzinnego Zurychu. Powodem było marzenie utworzenia samodzielnej jednostki ministerstwa magii dla Szwajcarów. Na tym polu miał ogromne wsparcie ze strony Thora Raula. Prowadził z nim polemikę na temat wyglądu i charakteru jednostki centralnej. Uważał, że tak powinno mieć luźny charakter, aby nie odróżniało się od państwa i nie wywoływało negatywnych emocji. W porównaniu ze swoimi kolegami działał politycznie propagując magię. Zasiadał w Radzie Narodu przez blisko 30 lat. Po raz pierwszy wybrano go w 1919 roku z listy Radykalno-Demokratycznej Partii Szwajcarii. Poddczas kolejnych wyborów otrzymywał co raz większą liczbę głosów. Stanowił tubę swojej społeczności w parlamencie, dlatego wielokrotnie atakowano go za to. Kiedy wybrano go do Rady Związkowej zbudziło to powszechne oburzenie społeczne radykałów. Próbowali protestować przeciwko niemu, jednak decyzja parlamentu była ostateczna. W latach 1930-1934 pełnił funkcję ministra komunikacji, 1934-1937 ministra gospodarki krajowej, a od 1937 ministra obrony. W 1943 roku odszedł, ponieważ wraz z żoną i szwagrem rozpoczęli starania o utworzenie ministerstwa magii. Dopiero w listopadzie 1944 zawarto Kompromis Genewski, na mocy którego czarodzieje otrzymali niezależne Ministerstwo Magii. Thor Raul został ministrem, a on jego zastępcą. W 1953 roku zastąpił go. W czasie swojego urzędowania miał bardzo dobre kontakty z Radą Narodu. W 1955 roku popadł w konflikt ze Światowym Kongresem Żydów, kiedy zarzucili mu działalność pronazistowską w czasie wojny. Minister Magii odrzucił oskarżenia. Wydał krótkie oświadczenie, że do jego obowiązków nie należało doprowadzenie do wojny, ponieważ jego obywatele nie zostali zaatakowani. W latach 1953-1961 pełnił funkcję szefa policji. Po ponownym wyborze na Ministra Magii zmierzył się z kryzysem powstałym po wykryciu ogromnych defraudacji pieniędzy. Urzędnicy przywłaszczyli blisko 185 milionów franków bez zgody przełożonych. Zygfryd widząc ogrom skali złodziejstwa posłużył się pomocą swoich kolegów z Rady Narodu. Za jednym zamachem zwolnił i aresztował wszystkich oskarżonych. Za karę ich majątki skonfiskowano. Odzyskano 212 milionów. Wszelkie apelacje oddalano z góry. Po rewolucji zatrudniono nowych, bardzo dobrze wykształconych urzędników, którzy starali się doprowadzić do unowocześnienia Ministerstwa.

Po zakończeniu kadencji przeszedł na emeryturę. Krótko na niej wytrzymał. Koledzy z dawnej Radykalno-Demokratycznej Partii Szwajcarii zaproponowali mu start do Rady Narodu. Zasiadał w niej tylko dwa lata (1967-1969), ponieważ Hiacynta Raul-Ambrosius mianowała go Wielkim Sędzią Konfederacji Helweckiej. Szwajcarzy cieszyli się, że ich sprawy załatwiane są bardzo sprawnie. Zygfryd dla przyspieszenia spraw zezwolił na komputeryzację akt. Rozwijał współpracę z sądami w kantonach i z policją. Zwiększyła się wykrywalność i ukaranie łamiących prawo. W 1973 roku powrócił na urząd ministra. Rok po rozpoczęciu kadencji odwiedził Volter. Kajfasz Volturi pogratulował Szwajcarii tak świetnego rozwoju wolności czarodziejów przy zachowaniu równowagi ze światem niemagicznym. Po zakończeniu kadencji odszedł na emeryturę.

Zmarł w dniu 14 lutego 1980 roku w Bernie.

Urzędy

Poprzednik Thor Raul

Minister Magii Szwajcarii 1949-1953

Następca Hiacynta Raul-Ambrosius

Poprzednik Thor Raul

Minister Magii Szwajcarii 1961-1965

Następca Hiacynta Raul-Ambrosius

Poprzednik Yves Ambrosius

Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej 1969-1973

Następca Zofia Askańska

Poprzednik Yves Ambrosius

Minister Magii Szwajcarii 1973-1977

Następca Hiacynta Raul-Ambrosius