Przejdź do zawartości

Yves Ambrosius

Z Ethenor

Yves Zygfryd Thor Ambrosius - (12 lipca 1918 w Zurychu) czarodziej czystej krwi, jedyny syn Zygfryda Ambrosiusa i Hiacynty Raul, szwajcarski magiczny polityk, Wielki Sędzia Konfederacji Helweckiej w latach 1956-1969 i czterokrotny Minister Magii w latach 1969-1973, 1985-1989, 1993-1997 i 2013-2016.

W latach 1929-1936 chodził do szkoły dla czarodziejów w Volterze. Następnie podjął studia prawnicze, które ukończył 1943 roku. Pracę magisterską wydrukowano pod specjalnym patronem Łukasza Volturi. W 1949 roku obronił doktorat na Uniwersytecie w Genewie. Następnie Zygfryd Ambrosius mianował go sędzią w sądzie czarodziejskim. Urzędował w Bazylei. W wieku zaledwie 38 lat Hiacynta Raul-Ambrosius mianowała go Wielkim Sędzią Konfederacji Helweckiej. W latach 1962-1963 negocjował z rządem prawo do osądzenia przestępstw podatkowych dotyczących sfery magicznej. Niechętnie władze konfederacji zgodziły się na to. Zawarto 10-letnią umowę, którą obie strony po upłynięciu tego okresu musiały przedłużyć albo unieważnić. W 1966 roku wyjechał do Volteru z wizytą roboczą, odwiedził też Polskę, Wielką Brytanię i Francję.

W 1969 roku podał się do dymisji związku z tym, że wybrano go Ministrem Magii. Pierwsza kadencja należała do bardzo spokojnych. Skupił się przede wszystkim na promowaniu koegzystencji dwóch światów. Uczestniczył w tworzeniu ustaw podatkowych, społecznych. Sprzeciwił się rozszerzenia praw obywatelskich na cudzoziemców mieszkających w kraju powyżej 25 lat. Uważał, że może to spowodować zakłócenie czystości krwi czarodziejów. W 1973 roku po zakończonej kadencji zatrudniono go na Uniwersytecie w Genewie. Zajmował się historią rodu Volturi w Katedrze Historii Prawa. Trzy lata później uzyskał habilitację. Yves nie chciał wracać już do polityki, ale wieloletnie namowy przyniosły pozytywne skutki. Uważał magiczne elity za skostniałe. Centralnymi postaciami od kilkudziesięciu lat były te same osoby. W jego ocenia należało wprowadzić jak najwięcej twarzy by doprowadzić do odmłodzenia struktur władzy. Druga kadencja miała miejsce w latach 1985-1989. Yves w tym czasie propagował przyznanie praw wyborczych kobietom w całym państwie. Podawał przykład czarodziejów jako postępowej grupy obywateli. Przyznano im prawa wyborcze już w 1945 roku. W 1988 roku przeniósł blisko 100 sędziów w stan spoczynku. Mieli oni ponad 100 lat. Yves miał zwyczaj mianowania sędziów pomiędzy 35. a 60. rokiem życia. Sam też w latach 1989-1996 pracował zawodowo w Zurychu. Zdecydowanie odmówił ponownemu mianowaniu go Wielkim Sędzią Konfederacji w 1992 roku. W rozmowie z synem Zygfrydem stwierdził, że Zofia Askańska świetnie daje sobie radę. Wszelkie kontrargumenty zbywał milczeniem.

Po czteroletniej przerwie ponownie wybrano go Ministrem Magii. Równocześnie pracował jako sędzia. Rząd Szwajcarii zażądał wyjaśnień od Kajfasza Volturi czy taka konfiguracja nie jest sprzeczna z prawem. Wielki Sędzia Volturi wydał tzw. Protokół Yvesa Ambrosiusa, w którym zakazał łączenia funkcji sędziego z jakimikolwiek urzędami w Szwajcarii. Dlatego też przeszedł na emeryturę. Zofia Askańska wykreśliła jego nazwisko ze spisów magicznych sędziów. Po zakończeniu trzeciej kadencji zamieszkał w górach. Od jakiegoś czasu męczyła go niezidentyfikowana choroba. Powodowała u niego utratę sił magicznych. Wycofanie się do ciszy traktował jako zasłużony urlop, na który wydał sporą część osobistego majątku. Kilka lat w samotności doprowadziło jego zdrowie na nowe wyżyny możliwości. Po raz kolejny wrócił do polityki, ponieważ Ministrem Magii mógł zostać półkrwi czarodziej. Od początku 2013 roku prowadził w kantonach szeroko zakrojoną kampanię wyborczej, dzięki której 10 VI zaprzysiężono go po raz czwarty na czele czarodziejów.

29 czerwca 2016 roku podał się do dymisji. Jego następcą został Vlad Dracul.

Podobnie jak rodzice Yves traktuje małżeństwo jako coś co musi być. Hołdując tradycji posiadania małżonki czystej krwi specjalnie szukał w Italii. Wybranką została Hedwiga Xan (ur. 1919). Prasa doczekała się dwóch synów - Zygfryda (ur. 1947) i Thora (ur. 1951).

Urzędy

[edytuj]
Źródło: „https://www.ethenor.pl/index.php?title=Yves_Ambrosius&oldid=3177”