Przewodniczący Czarodziejskiej Rady Narodowej Serbii
Przewodniczący Czarodziejskiej Rady Narodowej Serbii - jest to najwyższy urząd w kraju reprezentujący społeczność czarodziejów liczącą 441 tysięcy ludzi (6,21% ogółu). Urząd powstał w 1885 roku na mocy układu Nigellusa Volturi i króla Milana I. Zlikwidowano go uchwałą parlamentu z 1914 roku, po tym jak ministerstwo opowiedziało się za wszelkimi warunkami postawionymi przez rząd Austro-Węgier po zabójstwie austrowęgierskiego następcę tronu w Sarajewie. Reaktywowano je dla całych Bałkanów pod rządami Królestwo Serbów, Chorwatów, Słoweńców, potem Jugosławii na mocy porozumienia króla Aleksandra I Karadziordziewicia i Seniora rodu Volturi Fineasa Volturi (1848-1971). Jednakże Ministerstwo Magii Jugosławii nie jest traktowane przez Serbów jako kontynuacją Ministerstwa Magii Serbii. Obecny urząd reaktywowano w związku z ostateczną likwidacją Jugosławii. Kajfasz Volturi w październiku 2003 roku podpisał zarządzenie, które umożliwiło bardzo szybkie wznowienie działalności czarodziejów osobno w Serbii i Czarnogórze w ramach jednego organizmu państwowego. Od 2006 roku są to dwa niepodległe państwa.
Historia
[edytuj]W 1885 roku roku zakończyły się negocjacje strony volterowskiej i serbskiej w sprawie zawarcia stosunków dyplomatycznych i utworzenia magicznej administracji. Ustalono, że kadencja ministra wynosi sześć lat. Ta sama osoba może być wybrana dwukrotnie. Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim czarodziejom po ukończeniu 21 lat, a bierne 30. Od początku władze pełnili narodowcy. Doprowadzili do wygnania greckich i albańskich czarodziejów z kraju. Od innych nacjonalistów odróżniał ich pozytywny stosunek do Austro-Węgier. Czarodzieje byli dosyć mocno związani z węgierskimi magami poprzez linie krwi i związki gospodarcze. W czasie urzędowania Łukasza Nigellusa Volturi ambasada cały czas prowadziła politykę dziel i rządź pomiędzy Radą Narodową Serbii a rządem i królem. Robiono tak w ten sposób, ponieważ Volturi liczyli na profity gospodarcze wynikłe z tym, że obie strony będą chciały mieć ich po swojej stronie.
28 czerwca 1914 roku w Sarajewie został zabity następca tronu austrowęgierskiego Franciszek Ferdynand Habsburg. Po tym wydarzeniu Wiedeń wystosował ultimatum do rządu serbskiego. Zostało przez Belgrad odrzucone, ale czarodzieje oficjalnie poparli punkt przekazania Habsburgom Gawriło Principia. Stanowisko to spowodowało ogromny kryzys polityczny. W kraju wybuchły zamieszki antymagiczne. Tłumy żądały ukarania "zdrajców". W dniu 1 października parlament wydał nakaz aresztowania wszystkich urzędników Czarodziejskiej Rady Narodowej i jej likwidację. Zostali oni skazani na śmierć i część wyroków wykonano. Volturi w zamian za milczenie otrzymali cały zapas złota zdeponowany w bankach dla czarodziejów jako należny zwrot oprocentowania udzielonych kredytów. Było to 3,2 tony złota, które wywieziono zanim ostatecznie wkroczyły wojska państw centralnych.
Po I wojnie światowej ministerstwo magii zostało reaktywowano, jednak Serbowie nie uznawali jej za ciągłość poprzedniej administracji, ponieważ obejmowali także inne narody powstałego państwa SHS.
W 2003 roku Serbowie i Czarnogórcy doszli do porozumienia i utworzono dwa osobne urzędy - w Czarnogórze magowie zostali członkami rządu w randze wicepremiera, a w Serbii powołano nową Czarodziejską Radą Narodową Serbii. I to ona jest uważana za kontynuatorkę administracji zlikwidowanej w 1914 roku. Zarządzenie Kajfasza Volturi przewidywało powszechny wybór przewodniczącego na okres siedmiu lat bez prawa ponownego wyboru. Czynne prawo wyborcze przysługiwało po ukończeniu 18 lat, a biernie 36. Termin wyborów wyznacza ambasador na pomiędzy 60. a 50. dniem przed końcem kadencji lub na pomiędzy 33. a 40. dniem od nastania wakatu.
Przewodniczący Czarodziejskiej Rady Narodowej Serbii reprezentuje czarodziejów przed rządem i parlamentem, opiniuje ustawy i ma prawo weta zawieszającego wobec nich, kreuje prawo miejscowe, w tym oświatowe dla społeczności. W 2021 roku pozwolono kandydować przewodniczącym na drugą kadencję na fali ogromnej popularności Katicy Varszavianki.
Lista
[edytuj]- Artem Orao (Артем Орао) (1840-1914): 1885-1897
- Hera Bijelisokol (Хера Бијелисокол) (1847-1950): 1897-1909
- Andrev Grnčar (Андрев Грнчар) (1866-1914): 1909-1914
- Karlo Božansko (Карло Божанско) (ur. 1959): 2003-2010
- Elena Shimshiri (Eленa Шимшири) (ur. 1961) 2010-2017
- Katica Varszavianka (Катица Bарсзавианка) (ur. 1958) 2017-2031