Przejdź do zawartości

Ordynacja wyborcza do elekcji Ministra Magii Italii z 1952

Z Ethenor

Ordynacja wyborcza do elekcji Ministra Magii Italii - została oktrojowana w dniu 30 kwietnia 1952 roku w Volterze przez ówczesnego Ministrowie Magii Italii Marcelego Volturi związku ze zmianami ustrojowymi państwa italskiego zaszłymi po 1946 roku. Określa sposób wyboru elektorów, a także w jak przebiega elekcja Ministra Magii. Ustawa zniosła poprzednią ordynację napisaną po zjednoczeniu Włoch w 1866 roku. Wprowadziła większą reprezentację Regionów i największych czarodziejskich miast, tym samym znacznie obniżając znaczenie elektorów ze starych rodów.

Podmioty wyborcze

[edytuj]

Ustawa wprowadziła pięć podmiotów głosujących na elektorów. Każda z nich ma swoje wewnętrzne zasady co sposobu wyłonienia. Wprowadzono też ograniczenia dla samego rodu Volturi, ponieważ Wielki Mistrz rodu Volturi został ujęty w ramy prawne, co wielu polityków odebrało jako afront ze strony Ministra Magii do Fineasa Volturi, ówczesnego seniora rodu. Ordynacja również nakazała wybierać tylko czarodziejów, ale w różnym wieku w zależności od grupy. Ciało elektorskie liczy 155 posłów. Podmiotami wyborczymi są:

  • Ród Volturi - wybiera 15 elektorów mających co najmniej w dniu wyborów ukończone 18 lat:
  • Miasto Volter - wybiera 15 elektorów mających co najmniej w dniu wyborów ukończone 21 lat:
  • Najstarsze 10 rodów - każdy wybiera swojego przedstawiciela mającego co najmniej w dniu wyborów ukończone 18 lat:
  • Największe trzy miasta, gdzie odsetek czarodziejów jest najwyższy - wybierają co najmniej 15 elektorów mających co najmniej ukończone 21 lat:
  • 20 regionów - wybierają łącznie 100 elektorów. Każdy region ma równą ilość przedstawicieli. Elektorowie muszą mieć ukończone co najmniej 25 lat w dniu wyborów:

Wybór Ministra Magii

[edytuj]

Senior rodu Volturi zwołuje elektorów do zamku rodowego na wybory nie wcześniej niż 45 dni i nie później niż 30 dni przed końcem kadencji Ministra Magii. W wyborach musi wziąć udział co najmniej trzech kandydatów popartych przez dziesięciu elektorów z trzech podmiotów. Aby zostać wybranym należy otrzymać 3/5 głosów przy udziale przynajmniej 116 elektorów. Jeśli dany kandydat nie zostanie wybrany w trzech turach to jego kandydatura zostaje skreślona. Cztery głosowania składają się na turę. W razie nie wybrania żadnego kandydata w przewidzianym terminie wówczas elektorzy mogą wyłonić Ministra Magii poprzez losowanie lub Senior rodu Volturi zaproponuje "kandydaturę rozjemczą", która jest zatwierdzana większością bezwzględną. Losowanie odbywa się poprzez wyciągnięcia z urny magicznie zabezpieczonej wizytówki z imieniem i nazwiskiem kandydata.

Obowiązywanie

[edytuj]

Ustawa rozpoczęła swój bieg prawny w dniu 23 maja 1952 roku po jej opublikowaniu. Obejmowała natychmiast Regiony i nawiększe miasta, gdzie odsetek czarodziejów jest najwyższy. Gubernator Volteru Celius Cresco podpisał ordynację dopiero 7 listopada. Natomiast najstarsze rody w wspólnym dokumencie z początkiem 1953 roku. Fineas Volturi podpisał ustawę w dniu 7 września 1953 roku.