Krwawa Sobota (1955)
Krwawa sobota – była to akcja Volturi zorganizowana w Berlinie w dniu 7 maja 1955 roku w przeddzień 10. rocznicy bezwarunkowej kapitulacji III Rzeszy przez dowódcę armii Volturi Fokusa. Głównym celem ataku były pozycje radzieckie, amerykańskie i francuskie. Brytyjską strefę nie objęto w planach ze względu na to, że nie dawno wypłacono Londynowi odszkodowanie w wysokości 19000 złotych.
Krwawą Sobotę rozpoczęto przygotowywać na początku roku ’55, kiedy to pozycja Fokusa była zagrożona przez innego Styksa Edgara. Ich konflikt uwidocznił się po akcji z 1952 roku. Problemem było również to, że Volturi nie zawarli traktatu pokojowego z Niemcami, a państwa alianckie zlekceważyły wszelkie propozycje zakończenia konfliktu. Dlatego też Kajfasz Volturi zaproponował przeprowadzenie akcji zbrojnej w Berlinie, aby przypomnieć o istnieniu także rodu Volturi i jego pretensjach. Głównymi celami ataków byli żołnierze i dawni nazistowscy działacze. Plan został zatwierdzony dnia 19 marca 1955 roku.
Według planu w realizacji militarnego rozwiązania pod dowództwem Fokusa zaplanowano użyć przynajmniej 200 Styksów i 120 Espianów. Fineas Volturi wyznaczył datę na dzień 7 maja jako czas ataku na Berlin.
O godzinie 6 rano wyznaczonym dniu najpierw zaatakowano Amerykanów, którzy zostali rozbici w ciągu 10 minut. Zdobyto i spalono zaklęciami zapalającymi siedzibę wojsk amerykańskich. Fokus nakazał pozbawić pamięci wszystkie osoby, które mogły widzieć całe zdarzenie. Zadanie to powierzono Espianom. Jak się potem okazało ominęli kilku nastolatków, którym udało się dobiec bezpiecznie do głównego dowództwa. W Walce po stronie Amerykanów zginęło 115 żołnierzy, a 15 zostało rannych. Volturi stracili 9 styksów, a 7 było rannych.
O godzinie 7:30 zaatakowano Francuzów, którzy poddali się bez walki[1]. Zabito 15 dawnych działaczy nazistowskich takich jak Helmut von Junge[2]
O godzinie 9 zaatakowano wojska radzieckie, które zostały uprzedzone przez Amerykanów o akcji Volturi. W pierwszej części walki zginęło 88 żołnierzy Volteru. Styksowie wycofywali się w kierunku Poczdamu, kiedy to dołączyli do nich uciekający Espianie. Zastawiono pułapkę na wojska Sowieckie, które podążały za nimi niedaleko kopca Hindenburga. Wszyscy 85 żołnierzy radzieckich zginęło w płomieniach, a armia koronna bezpiecznie opuściła terytorium okupowanych Niemiec.
Atak spowodował nie tylko wielkie napięcia Volturi z państwami alianckimi, ale także pomiędzy okupantami Niemiec. Francja chciała zbombardować Volter, ale Wielka Brytania kategorycznie sprzeciwiła się takiemu rozwiązaniu. ZSRR otrzymał jako jedyne państwo odszkodowanie.