Przejdź do zawartości

Karolina Gryfindor

Z Ethenor

Karolina Godryka Ariela Gryfindor – (ur. 16 lipca 1824 roku w Dolinie Godryka, Wielka Brytania-zm. 16 czerwca 1868 roku w Volterze) brytyjska czarodziejka czystej krwi, córka Godryka Gryfindor (1798-1889) i Ludwiki Gryfindor (1801-1866), małżonka Łukasza Volturi (1822-1919).

Biografia

[edytuj]

Urodziła się jako drugie dziecko swoich rodziców. Miała troje rodzeństwo – Estellę Flavius (1822-1910), Joannę Merowing (1825-1871) i Godryka (1833-1909). Od małego dziecka była zakochana w kuzynie Łukaszu Nigellusie Volturi. On również dążył ją mocnym uczuciem. W latach 1835-1842 chodziła do Szkoły Magii i czarodziejstwa w Hogwarcie. Była wychowanką Gryfindoru. Należała do jednych z najlepszych uczniów na roku. Od 1840 ona i Łukasz Nigellus byli parą. Sprzeciwiała się temu Katarzyna Slitherin. Uważała Karolinę za osobę pośledniego pochodzenia i co najważniejsze za członkinię wrogiego jej rodu. Rodzice w pełni wspierali córkę. By pokazać, że matka Łukasza jest w błędzie przedstawiono drzewo genealogiczne potwierdzające odpowiedni status społeczny:

Łukasz Nigellus
Volturi

(1822-1919)
 
 
Karolina Gryfindor
(1824-1868)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nigellus Volturi
(1797-1901)
Katarzyna Slitherin
(1799-1908)
Godryk Gryfindor
(1798-1889)
Ludwika Gryfindor
(1801-1866)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Juliusz Volturi
(1772-1883)
Anna Chigi
(1774-1871)
Rufus Gryfindor
(1766-1812)
Ariela Volturi
(1770-1882)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lucjusz Volturi
(1747-1850)
 
 
Bellatriks Malfoy
(1750-1812)
 

Łukasz Nigellus Volturi przez dwa lata po zakończeniu szkoły mieszkał u Gryfindorów. Długo zajęło Volterowi zrozumienie jego intencji. W tym czasie związek rozkwitł i para nie miała ochotę na rozłąkę. Batalię o małżeństwo prowadził przede wszystkim Łukasz. Karolina bardzo chciała zostać żoną ukochanego, ale wiedziała o wrogim nastawieniu przyszłej teściowej do siebie. Gdy Lucjusz Volturi ostatecznie wyraził zgodę na małżeństwo równocześnie była radosna i smutna. Ślub miał miejsce w dniu 17 czerwca 1842 roku w Volterze. Przez kilka miesięcy po nim jej życie przebiegało bardzo spokojnie. Dano im czas na zaaklimatyzowanie się. Karolina co rusz czuła, że nie pasuje do tego miejsca. Katarzyna Slitherin nie niepokoiła jej, ale nie mogła nie zauważyć brak zainteresowania polityką. Podróże po placówkach dyplomatycznych mieli potraktować jak przebudzenie. Karolina nudziła się wśród dyplomatów i starej italskiej arystokracji. Nie robiła na nikim wrażenia, mimo że była piękną kobietą. Italczycy nie potrafili zrozumieć dlaczego po raz kolejny Volturi związali się z osobą spoza Półwyspu. Karolina w październiku 1844 roku otrzymała zadanie zorganizować bal noworoczny. Wyszedł on koszmarnie. Wszystkiego brakowało. Pomogła w tym oczywiście teściowa. Równocześnie zaczęto naciskać na nią, aby zaszła w ciążę. Lucjusz Volturi bardzo niecierpliwił się kiedy na świat przyjdzie kolejny następca. Dwór w napięciu oczekiwał informacji o stanie błogosławionym. Karolina przez to popadła w głęboką depresję. W dniu 7 marca 1846 roku przerażona całą sytuacją uciekła z Volteru. Dopiero po fakcie powiadomiła rodzinę, że udaje się w odwiedziny do krewnych. Tylko Estella Flavius rozumiała jej problem. Poradziła siostrze by dobrze przemyślała swoją sytuację. Nie powiedziała wprost, ale zasugerowała rozwód. Karolina wróciła do Volteru pod koniec września. Czekała ją przykra niespodzianka – natychmiast została zaatakowana nie tylko przez Katarzynę Slitjerin, ale też przez Łukasza Nigellusa. Siły starczyło by postawić się teściowej. Zarzuciła jej reprezentowanie interesów rodu Slitherin kosztem Volturi. Oskarżyła Katarzynę Slitherin o spowodowanie trudności z zajściem w ciążę poprzez ciągłe nagabywanie i zastraszanie.

Mimo późniejszych starań kobieta dalej nie urodziła następcy. Lucjusz Volturi powoli tracił cierpliwość. Rzymska Rada Arcyczystych Rodów Czystej Krwi w kuluarach huczała od plotek. Ta najpopularniejsza mówiła o rozwodzie Karoliny Gryfindor i Łukasza Nigellusa Volturi. Krążyły one przez kilka lat aż do 1848 roku. Wraz z narodzeniem pierwszego dziecka nabrała więcej pewności siebie. Rozwód stracił jakikolwiek sens. Łukasz i Karolina mieli czworo dzieci:

Życie rodzinne choć układało się dobrze, to napięcia z teściową pozostały. Nie dopuszczała synowej do jakiejkolwiek działalności na dworze. Wtrącała się do wszystkich imprez organizowanych przez Katarzynę, nawet do prywatnych uroczystości urodzinowych wnuków. Na dworze trudno nie było zauważyć, że małżonka Łukasza jako polityczka kompletnie nie istniała. Zajmowała się przede wszystkich wychowaniem dzieci. I tu ciągle napotykały ją problemy. Nie tylko Katarzyna Slitherim wytykała kobiecie błędy. Anna Chigi uważała, że zbytnio wychowuje dzieci w brytyjskim duchu. W 1863 roku zachorowała. Zaczęła tracić moc. Ukrywała ten fakt przed bliskimi. Nawet małżonek nic nie zauważył. Była bardzo zła na siebie, że nigdy nie walczyła o swoje prawa. Choć kochała szczerze Łukasza, to nienawidziła Volturi. Dzieci zauważyli zmiany dopiero w trzy lata po zachorowaniu. Karolina cały czas swoje osłabienie argumentowała to chronicznym zmęczeniem. Popadła w depresję gdy w dniu 21 sierpnia 1866 roku zmarła jej matka. Miała już wszystkiego dosyć. Zrozumiała, że została ze swoimi problemami sama. Znaleziono ją martwą w komnacie w dniu 16 czerwca 1868. Oficjalnie zmarła przez Moria Volentas Magicae. Pogrzeb odbył się jedenaście dni później w krypcie rodu Volturi. W rzeczywistości popełniła samobójstwo. Nie pozostawiła listu. Kilka osób znało prawdę. Dzieci poznały na łożu śmierci Łukasza Nigellusa w 1919 roku.

Zobacz też

[edytuj]