I Ministerium Patryka Mikke

Pierwsze ministerium Patryka Mikke - urzędowało od 15 lutego 1946 roku do 23 marca 1950 roku, najpierw w Krakowie (1946-1948), potem Legnicy (1948-1950). Zasiadali w nim zarówno czarodzieje, jak i zwykli ludzie. Głównym miernikiem wyboru kandydatów była uległość wobec komunistów i Związku Radzieckiego. Ministerium uchwaliło wiele ustaw będących niezgodnych z wcześniejszymi prawami. Wprowadzono w polski porządek komunistyczne zarządzenia kolektywizacji, przymusowych przesiedleń, ograniczenia wolności prasy i poruszania się po świecie.

Działalność

Pierwsze decyzje nowego Ministra Magii budziły ogromny sprzeciw wśród polskich czarodziejów. Do tej pory istniała niepisana zasada, że ludzie pozbawieni magii nie mieszają się do spraw magicznych i na odwrót z czarodziejami wobec spraw niemagicznych. Wprowadzenie parytetów uznano za "lewicowe bzdury". W ciągu zaledwie trzech miesięcy od wydania ustawy czarodzieje stanowili tylko 45% urzędników Ministerstwa Magii. Sprawy magiczne powierzano osobom nie będących wstanie zrozumieć niektórych jej aspektów. Popełniano błędy, za które obwiniano czarodziejów-asystentów. W 1948 roku Maciej Petru i Lech Cimoszewicz uwolnili smoka wawelskiego uwięzionego pod koniec X wieku w grotach wawelskich. Po nieudanej akcji militarnej wojska polskiego, a potem radzieckiego na pomoc przyszła armia koronna styksów pod wodzą Mercjusza. Pokonanie smoka zajęło wiele dni. Volturi stracili wielu żołnierzy, aby ocalić Kraków. Komuniści nazwali to "Cudem nad Wawelem". Wdzięczność szybko znikła, a Patryk Mikke wespół z Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR i Urzędem Bezpieczeństwa Polski rozpoczęli proces weryfikacji poszczególnych rodzin i byłych urzędników Ministerstwa Magii. Główna bronią przeciwko czarodziejskiej arystokracji była dyskredytacja. Sprawa księcia Arystotelesa Amnel pokazała, jednak zgoła co innego niż chciały polskie władze. Zostali ośmieszeni, ponieważ oskarżony wymusił na Warszawie za pośrednictwem Samona Blacka uczestnictwo Volturi w procesie. Do innych działań rozpracowujących arystokrację należało rozbijanie zabezpieczeń rezydencji. Specjalizowała się w tym dwunasta specgrupa armii sowieckiej stacjonująca w Legnicy. Rezultaty podobnie jak w przypadku procesów pokazowych były niezadowalające.

Od początku 1948 roku część dyrektorów departamentu byli pod ciągłą kontrolą ze strony Urzędu Bezpieczeństwa. Patryk Mikke chciał usunąć wszystkich czarodziejów jako, że w opinii sowieckich służb specjalnych stanowili podporę "starej burżuazji". Podobne zdanie miał prezydent Polski Bolesław Bierut. Do nieudanych projektów przeszedł do historii pomysł Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i Departamentu ds. Bezpieczeństwa Ministerstwa Magii połączenia Ministerstwa Magii z Rządem Rzeczypospolitej. Pomimo ogromnego wsparcia propagandowego nie wyraził zgody na to sam Józef Stalin. Oficjalnie argumentował to, że czarodzieje nie mieli króla, tylko wybieralnego przywódcę, co nie powinno być zmieniane. W rzeczywistości po rozmowie Piotra Koniecpolskiego z sowieckimi włodarzami musiano zrezygnować z planów. Koniecpolscy występowali jako przedstawiciele Volturi, którzy zagrozili oficjalnym wsparciem ewentualnego powstania czarodziejów w Polsce. Ministerium nie zostało powiadomiono o spotkaniu na Kremlu, dlatego Patryk Mikke szedł w zaparte z reformą. Dopiero groźba usunięcia go z urzędu przywróciła mu wyczucie sytuacji.

Od 1949 roku Minister Magii rozpoczął wdrążanie proces komunizacji czarodziejów. Przejawiało się to indoktrynacją czarodziejów od najmłodszych lat na wszystkich etapach edukacyjnych. Włodzimierz Lenin, Józef Stalin i w znacznie mniejszym stopniu Bolesław Bierut zostali okrzyknięci magicznymi bohaterami polskiego czarodziejstwa. Próbowano udowodnić, że stworzyli wiele magicznych rozwiązań nie będąc czarodziejami. Czyniło to ich łączników obu światów. Równocześnie właśnie tym argumentowano wprowadzenie parytetów. W dniu 29 września rozdano pierwsze nagrody zdobyczy socjalistycznych. Laureatami zostali prezydent Polski Bolesław Bierut i przywódca ZSRR Józef Stalin. Patryk Mikke zlekceważył wszelkie ostrzeżenia czarodziejów swojego ministerium wobec otwartego podporządkowania Miniserstwa Magii rządowi. Nawet oni mieli świadomość, że polska magiczna społeczność nie zaakceptuje pełnej podległości we wszystkich płaszczyznach.

Skład Ministerium

Imię i Nazwisko	Lata życia	Resort	Lata urzędowania	Partia
Patryk Mikke	1897-1980	Minister Magii Polski	15 II 1946-23 III 1950	Polska Partia Robotnicza
Aleksiej Koniewski	1888-1973	Dyrektor Departamentu ds. Bezpieczeństwa	15 II 1946-23 III 1950	Polska Partia Robotnicza
Krzysztof Gadoszka	1900-2000	Dyrektor Departamentu ds. Sprawiedliwości	15 II 1946-23 III 1950	Bezpartyjny
Wanda Kiernov	1911-1998	Dyrektorka Departamentu ds. Migracji wewnętrznej	15 II 1946-23 III 1950	Polska Partia Socjalistyczna
Aldona Kiereszyńska	1892-1981	Dyrektorka Departamentu ds. Własności	15 II 1946-23 III 1950	Polska Partia Robotnicza
Ozjasz Szechter	1879-1949	Dyrektor Departamentu ds. Wolności prasy i druku	15 II 1946-9 XII 1949	Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Aleksander Stolzman	1918-2004		20 I 1950-23 III 1950	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Jan Paweł Wojtczuk	1888-1975	Dyrektor Departamentu ds. Kultury i kontaktów ze Związkiem Radzieckim	15 II 1946-23 III 1950	Bezpartyjny
Franciszka Anna Potocka	1902-1980	Dyrektor Departamentu ds. Kontaktów z czarodziejami	15 II 1946-23 III 1950	Bezpartyjna
Włodzimierz Ghoris	1900-1996	Dyrektor Departamentu ds. Zdrowia	15 II 1946-23 III 1950	Bezpartyjny
Aleksander Sapieski	1903-1989	Dyrektor Departamentu ds. Komunikacji	15 II 1946-23 III 1950	Bezpartyjny

Najważniejsze ustawy

• Ustawa o nacjonalizacji majątków wrogów ojczyzny (19 II 1946) - prawo wydane, aby przejąć majątki rodzin czarodziejskich uznanych przez władze za niewygodne:
• Ustawa o parytecie w Ministerstwie Magii Polski (20 XI 1946) - w Ministerstwie Magii Polski połowa urzędów musi być pełniona przez zwykłych ludzi:
• Święte przymierze czarodziejów (Polska-ZSRR) (25 II 1947) - Polscy i Radzieccy czarodzieje w ramach współpracy pomiędzy państwa będą ze sobą współpracowali:
• Ustawa rejestracyjna (29 VI 1949) - każdy czarodziej musi mieć przydzielony numer identyfikacyjny. W 1979 roku wprowadzono dla zwykłych ludzi PESEL.