Francois de Gaulle
Francois Ludwig Edmound de Gaulle – urodzony dnia 23 lutego 1889 roku w Bordeaux. czarodziej czystej krwi, francuski prawnik i ekspert od rodu Volturi. Jego rodzicami byli Leonard de Gaullle i Irmina Pasquier . Zginął w dniu 29 kwietnia 1966 roku w Monachium.
Lata szkolne
[edytuj]Francois w latach 1900-1908 studiował w Akademii Magii Beauxbatons. Był świetnym uczniem, zwłaszcza w dziedzinie historii magii. Rok w rok otrzymywał nagrody za najlepsze wyniki w nauce i konkursy. W nagrodę, jako siedemnastolatek odbył staż we francuskim Ministerstwie Magii. Szefostwo oceniło go na celująco; spodobała im się jego pracowitość, dokładność i wysoka kultura osobista. Bezpośrednio po zakończeniu szkoły został tam zatrudniony i wysłany do Volteru. Podczas tej misji trwającej 20 lat zapoznał się tajnikami dyplomacji od mistrzów intrygi, wyszlifował kilka języków obcych, a także poznał wiele ważnych osobistości jak Marceli Volturi.
Praca w dyplomacji
[edytuj]W 1930 roku został przeniesiony do Polski, gdzie przebywał aż do ataku III Rzeszy. Do jego zadań należało pilnowanie francuskich interesów gospodarczych i politycznych. Nie znosił Józefa Piłsudskiego, którego uważał za antydemokratę. Wielokrotnie pozwalał sobie na nie przyjemne uwagi pod adresem rządu i prezydenta Ignacego Mościckiego. Nie był lubiany przez obu Ambasadorów Volturi Piotra Koniecpolskiego (1918-1932) i Samona Black (1932-1952), co przekreśliło jego szansę na zatrudnienie przez Volter w swojej dyplomacji. Po ataku Niemiec na Polskę został ewakuowany razem z nieczarodziejską częścią korpusu dyplomatycznego. W latach 1939-47 był przedstawicielem swojego Ministerstwa Magii w Meksyku. Pracę na tej placówce traktował, jako zasłużone wakacje. Sytuacja zmieniła się 2 lata po zakończeniu II wojny światowej. Został odwołany w wyniku wybuchu wojny z rodu z Francją, która zgodnie z starymi zasadami dziedziczyła wojnę niemiecko-volturi. Mianowano go nominalnym przywódcą wojsk francuskich przy otwartym sprzeciwie Charlesa de Gaulle.
Wojna z Volturi
[edytuj]Francois nie był chętny do prowadzenia jakichkolwiek działań wojennych przeciwko rodu, ponieważ miał świadomość, że nikt nie pokona obrony miasta. Czarodzieje we Francji również nie kwapili się do udzielenia pomocy. Jedynie wojna medialna mogła częściowo zadowolić rząd, który naciskał na podjęcie działań militarnych. Dzięki aktywnemu sprzeciwu nie podejmowano żadnych akcji zbrojnych, ale zdarzały się incydenty.
W grudniu 1947 roku Francuzi zestrzelili lecących Styksów do Dublinu z misją dyplomatyczną. Francois był temu przeciwny i w rozmowie z prezydentem Vincentem Auriolem skrytykował tę akcję, jako casus belli dla Volturi do kontrataków. Zlekceważono jego ostrzeżenia twierdząc, że jakiekolwiek próby zemsty rodu zostaną wyśledzone przez wywiad. Pierwsza kontrakcja została przeprowadzona już w marcu 1948 roku, kiedy to wydalono wszystkich Francuzów z Volteru. Pozostawiony przez nich majątek znacjonalizowano, odebrano im obywatelstwo miasta i skazano na infamię. W dniu 31 marca 1949 roku Francois zaproponował zawarcie rozejmu, ale Marceli Volturi reprezentujący Fineasa Volturi odrzucił tę propozycję określając ją jako kuriozalną.
Mimo ogromnej sympatii do Francois de Gaulle nie mogę przyjąć propozycji zawarcia rozejmu skoro tego chce tylko przywódca wojskowy, ale nie państwo Francuskie. Wojna nadal trwa. |
W latach 1950-65 przeprowadzono 347 akcji na terenie Francji. Podczas nich zginęło 1600 Niemców i 123 Francuzów. Straty materialne wyniosły 80 milionów franków - 9 milionów Złotych. Władze Ministerstwa Magii uznając, że konflikt zaczyna wygasać, więc wysłały go do Bawarii, jako konsultanta. Styksowie otrzymali rozkaz zlikwidowania Francois.
Śmierć
[edytuj]W dniu 28 kwietnia 1966 roku podczas targu eliksirami został trafiony klątwą Cruciatus. Siła rażenia zaklęcia była tak silna, że objęła aż 15 osób. Razem ze wszystkimi trafił do szpitala, gdzie zmarł na następny dzień na zawał serca. Został pochowany w dniu 5 maja w Bordeaux.
