Akt wypowiedzenia wojny Volturi przez Społeczeństwo Republiki Litwy
Akt wypowiedzenia wojny Volturi przez Społeczeństwo Republiki Litwy – został wydany w dniu 16 sierpnia 1996 roku przez protestujących Litwinów w czasie wielkich manifestacji pod ambasadą rodu Volturi jako odpowiedź na politykę Kajfasza Volturi wobec Republiki Litewskiej.
Autorzy
[edytuj]Autorami tekstu aktu byli dwaj Litwini Aleksandras Vysla i Juozapas Garnys, licealiści klasy maturalnej, którzy już we wcześniejszych latach deklarowali, że będą dążyć do wojny z Volturi. Obaj słynęli w Kłajpedzie z antypolskich rozruchów czy protestów przeciwko „panowaniu” Rosji na Litwie jako aktywni uczestnicy. Aleksandras uważał, że czarodzieje są niebezpieczni dla bezpieczeństwa państwa, ponieważ większość z nich to nie-Litwini. Jouzapas widział w rodzie Volturi największego wroga dla całego wolnego świata. Ich poglądy z biegiem czasy wykrystalizowały się do tego stopnia, że jeszcze w 1994 roku napisali społeczną deklarację wojny, a jego treść, pomimo że nie została nigdy opublikowana pozostała w nie zmienionej formie.
Manifestacje przeciwko Volturi w Kłajpedzie
[edytuj]Manifestacje przeciwko rodowi Volturi co raz bardziej nabierały na sile – niejednokrotnie demonstranci wdzierali się na teren ambasady, obrzucano ją koktajlami Mołotowa. Społeczny akt wypowiedzenia wojny stał się bardzo popularny wśród tłumów, do tego stopnia, że wzywano wszystkich do jej oficjalnego poparcia. Już od 11 sierpnia rozpoczęto zbieranie podpisów, dzięki którym Sejmas musiałby zgodzić się na żądania własnych obywateli. W ciągu zaledwie 6 dni zebrano 55 tysięcy podpisów. W dniu 16 sierpnia oficjalnie ogłoszono postulaty, a następnie przedłożono je w parlamencie do uchwalenia. Litewscy politycy dotąd nakręcający spiralę nienawiści do rodu uświadomili sobie swój błąd – musieli teraz zareagować.
Treść Aktu
[edytuj]Akt składał się preambuły i siedmiu artykułów.
‘’’My Litwini, prawdziwy mieszkańcy Litwy, nie możemy pozwolić na to, aby Kajfasz Volturi i jego psy poniewierały naszym narodem tak jak swoimi niewolnikami. Jesteśmy narodem Wielkim i Starym. To my decydujemy co jest dla nas dobre i bronimy tego nawet i pod bronią. Dlatego my zebrani tu wszyscy proklamujemy;
- Deklarację wojny rodu Volturi i ich sojusznikom:
- Obronę terytorium Litwy do ostatniej kropli krwi:
- Śmierć wszystkim członkom rodu Volturi, w szczególności Kajfaszowi Volturi:
- Poparcie dla rządu i prezydenta w sprawie sprawnej powszechnej mobilizacji wojskowej:
- Wybrukujemy ulice Wilno i Kowna koścmi, resztkami broni naszych wrogów:
- Jeśli sytuacja będzie dla Litwy dobra, to przystaniemy na pokój z Volturi w akcie łaski jakiej oni nie potrafiliby udzielić:
- Wielki Sejmas Republiki Litewskiej ma jedną szansę na zatwierdzenie woli narodu, bo więcej prób żadnych nie wolno robić.
Głównym celem była nie sama wojna co wymordowanie wszystkich członków rodu Volturi. Aby osiągnąć ten cel autorzy chcieli poświęcić cały naród bez względu na konsekwencje. Narzucono nakaz ogłoszenia mobilizacji wojskowej, która na pewno spowodowałaby reakcję nie tylko Volturi, ale i Warszawy będącej w tym przypadku sojusznikiem Volteru. Moskwa zajmowała trzecie miejsce wrogów nacjonalistów w czasie wojny. Nie przedstawiono żadnej wizji walk. Śmierć jedynie została zaznaczona w sposób szczególny. Dotyczyło to zarówno wrogów, jak i samych Litwinów. Artykuł 6. miał dać możliwość zawarcia pokoju, ale już uzasadnienie powodów przeczyło logice – wojna totalna, którą obiecywano nie będzie można zatrzymać do czasu aż jeden z przeciwników nie zniszczy drugiego. Zatwierdzenie aktu przez parlament stanowiło ostateczną legitymizację działań Aleksandrasa Vysla i Juozapasa Garnys, tym samym przecząc zasadzie państwa prawa. Autorzy wykazali się sprytem, ponieważ zaznaczyli, iż jeśli Sejmas nie zatwierdzi aktu to już więcej nie będzie mógł to zrobić. Dzięki temu jasno sprecyzowano kto jest „za” a kto jest „przeciw” niepodległości Litwie.
Decyzja Sejmasu
[edytuj]Sejmas po bardzo burzliwej debacie pomiędzy prezydentem, premierem a opozycją podjął bardzo niełatwą decyzję. Pod uwagę wzięto przede wszystkim skutki wypowiedzenia wojny rodu Volturi. Nastroje pogorszył kontrolowany przeciek z Volteru – specjalnie ujawniono, że powstał scenariusz wojny Volturi-Litwa. Podczas przerwy w obradach w dniu 19 sierpnia Aleksandras Vysla rozmawiał z prezydentem Algirdasem Brazauskasem. Był bardzo przygnębiony tym co usłyszał od głowy państwa:
Hańbą nie jest patrzenie na dobro państwa, ale hańbą jest patrzenie na wszystko poprzez swoją nienawiść. Próbowałeś postawić cały parlament przed faktem dokonanym i spowodować wojnę, w której zginęłoby wielu Twoich braci. Ty chcesz sławy nie sprawiedliwości. |
W dniu 20 sierpnia Sejmas jednomyślnie odrzucił Akt wypowiedzenia wojny Volturi przez Społeczeństwo Republiki Litwy.
Dalsze losy aktu
[edytuj]Akt, pomimo swojego negatywnego wydźwięku, do dnia dzisiejszego jest symbolem walki Litwy o niezależność. Pokazuje się to jako akt rozpaczy, który spowodował ulotnienie złych emocji i doprowadził do rozpoczęcia negocjacji, dzięki którym stosunki na linii Wilno-Volter uległy normalizacji.