2013 rewolucja Łukasza

2013 rewolucja Łukasza - potoczna nazwa reform przeprowadzonych przez Łukasza Volturi na zlecenie Marcelego Volturi pomiędzy 25 stycznia a 1 września 2013 roku. Realizowano ją, pomimo sprzeciwu wielu członków rodu m.in żony Izabeli Volturi. Rewolucja zmieniła funkcjonowanie wojska, administracji i sądownictwa. Przez część czarodziejów została uznana za konstytucję rodu.

Planowanie reform

Już za Fineasa Volturi planowano zmiany na lepsze w wojsku i sądownictwie. Rodzina bojąc się utraty swojej pozycji w świecie czarodziejskim obalili zamierzenia zmian. Częściowej reformy sądów dokonano pod koniec XIX w Europie i Ameryce. Kajfasz Volturi był przeciwnikiem reformy, dlatego przez 39 lat jego panowania nie było o jakichkolwiek głębszych zmian.

W 2012 roku Marceli Volturi przy otwartym sprzeciwie całej rodziny przekazał sprawę zreformowania systemu praprawnukowi Łukaszowi. Zaproponował on zmiany w trzech wielkich działach:

• Administracja - Odciążenie rodu w sprawach typowo administracyjnych na rzecz nowo utworzonej Rady Volturi.
• Wojsko - Przerwanie rządów Fokusistów i przekazanie władzy wiernym reformie oddziałom. Dozbrojenie i unowocześnienie armii koronnej i polnej do 2015 roku.
• Sądownictwo - Wielki Sąd Volteru będzie działał jako Sąd Najwyższy dla czarodziejów, nastąpi rozwinięcie lokalnych i krajowych struktur sądowniczych przy zachowaniu obecnej hierarchii.

Reformy

Pierwszą zrealizowaną była sądownicza, która zaczęła obowiązywać od 1 maja 2013 roku. Druga wojskowa dnia 13 sierpnia i zakończyła się 31 grudnia 2015 roku. Ostatnia Administracyjna, najbardziej kontrowersyjna przeprowadzono dnia 1 września.

Sądownictwo

Stworzono główny zrąb nowego sądownictwa poprzez ustanowienie połączenia wielkiego sędziego Volteru z Sądem Najwyższym. Z tym, że system wymiaru sprawiedliwości miasta jest równocześnie najwyższą instytucją na świecie. Sędziowie są mianowani przez Sędziego Najwyższego na wniosek Ministerstwa Magii danego państwa. Kandydat musi mieć co najmniej 40 lat i być po szkole prawniczej. W czasie pełnienia urzędu chroni ich List żelazny.

Prawie, że wszystkie państwa świata miały samodzielne struktury sądownicze. Zwykle te małe były "przyklejane" do swoich sąsiadów jak np. Andora do Hiszpanii. Największe państwa były podzielone na dwie instancję. Na przykładzie Federacji Rosyjskiej pierwsza instancja nie była pierwszym szczeblem sądownictwa, a powstaje tak zwana zerowa, która pełni funkcję pomocniczą.

Wojsko

Była to najważniejsza reforma dla Łukasza Volturi, ponieważ usunięcie stronników Fokusa uznał za priorytet. Ameike nie chciał dopuścić do jakichkolwiek zmian, które w jego ocenie miałyby osłabić pozycję dowódcy armii. Próbował negocjować z Ferdynandem Volturi za plecami Łukasza, ale wszyscy odsyłali go z powrotem do autora reform. W końcu uznano, że agitacja zaszła zbyt daleko i Marceli Volturi udzielił dymisji Ameike.

Nowy dowódca armii Camulus był wspólnikiem w obaleniu przeciwników zmian.

Reforma została podzielona na trzy części. Pierwsza dotyczyła sukcesji po dowódcy armii koronnej:

• Dowódca polny jest zastępcą i sukcesorem koronnego.
• Żaden nie może blokować decyzji drugiego.
• Spory kompetencyjne rozwiązuje Wielki Sędzia Volteru w ciągu 12 godzin.
• Dowódcy nie mogą mieć mniej niż 50 lat.

Druga część dotyczyła uzbrojenia i organizacji armii; Styksowie będą mogli dysponować Bransoletami Ra, kopiami Włóczni Zygmunta Starego, ale oprócz tego niemagiczną bronią jak maszynowa z tytanowymi-diamentowymi kulami zdolną przebić 200 centymetrowy pancerz. Każdy żołnierz ma posiadać osobistą tarczę energetyczną. Podzielono jednostki na setki i tysiące, którymi dowodzili osoby wyznaczone przez dowódców, a nie jak do tej pory przez Volturi.

Trzecia część skupiła się na szkolnictwie. Od tej pory wszyscy styksowie pomiędzy 11 a 20 rokiem życia mają obowiązek szkolny. Program nauczania obejmował matematykę, historię, biologię i sztuki wojenne.

Administracja

Reforma administracyjna miała najbardziej uderzyć w wszechwładzę rodu w mieście. Nawet sam Marceli Volturi chciał, aby miała ona jedynie charakter kosmetyczny. Zmiany, mimo że wydawały się ogromne, to tylko uporządkowały bałagan administracyjny, jaki wytworzył się w czasie kilku wieków. Przez wiele miesięcy Wielki Sędzia Volteru był świadkiem starć dwóch koncepcji pomiędzy sobą; pierwsza chciała utworzenia rady miejskiej, która zarządzała miastem bez udziału Volturi, natomiast druga chciała utworzenia dwuizbowego parlamentu, gdzie mieszkańcy mieliby głos doradczy przy Seniorze Voturi. Ostatecznie Łukasz Volturi zdecydował, że wprowadzi w życie kompromisowe rozwiązanie

Powstał samorząd miasta odpowiedzialny za codzienne funkcjonowanie urzędów Volteru. W szczególnych przypadkach jak wojna mają obowiązek organizacji cywilnej obrony podległej armii polnej. Naczelnym organem samorządu jest Rada Volteru - częściowo wybieralna przez Volteran. Jej kadencja trwa 4 lata, nie można jej skrócić, a radni-mieszkańcy miasta mają Akt łaski i List żelazny chroniące ich przed Volturi. W skład rady wchodzą:

• Wszyscy dorośli członkowie rodu mieszkający w mieście.
• Rada Styksów.
• 25 mieszkańców miasta wybieranych w czteroprzymiotnikowych wyborach.

Rada z pośród siebie wybiera przewodniczącego Rady Miasta, a jako że Volter jest autonomiczny w ramach Republiki Włoch to przewodniczący tegoż zgromadzenia jest równocześnie "premierem miasta". Powstały klauzule wyłączające dostępności do poszczególnych stanowisk - Styksowie nie mogą pełnić żadnych funkcji. Urząd przewodniczącego nie wolno łączyć z Wielkim Sędzią Volteru,

W 2023 roku przeprowadzono kolejną reformę na mocy Układu z Volteru, który usuwał z Rady Volteru Radę Styksów, liczbę posłów zwiększono do 50 Ministrem Magii Italii.

Reakcje na reformy

Najbardziej pozytywnie na nie zareagowali mieszkańcy Volteru, od prawie 700 lat domagali się utworzenia samorządu. W wyborach do Rady Volteru 17 miejsc zdobyła opozycja do rodu, przewodniczącym został Abraxas Volturi. Pozostałe reformy mieszkańcy uznali za dobre.

Reforma administracyjna najbardziej zaskoczyła Włochów, którzy wielokrotnie porównywali swój regionalizm z centralizmem polityki rodu. Zmiany w sądownictwie najlepiej została oceniona w Stanach Zjednoczonych, gdzie dopuszczono do powstania zerowej instancji. Negatywnie zareagowały ChRL, które chciały mieć dwie instancje.

Reforma wojskowa została potępiona przez prawie wszystkie państwa świata, Unię Europejską i ONZ. Jedynie Polska i Włochy zachowały neutralne stanowisko.