Wojna Volturi-Niemcy

Wojna Volturi-III Rzesza
Czas	30 stycznia 1940 8/9 maja 1945 (kapitulacja przed aliantami), 20 stycznia 1991
Terytorium	W granicach państwa niemieckiego z 1937 roku
Przyczyna	Porwanie Fokusa Zawłaszczenie majątku w Niemczech i na terytoriach okupowanych
Wynik	Pyrrusowe zwycięstwo Volturi
Strony konfliktu Ród Volturi Espianie III Rzesza Dowódcy Fokus Brak Siły do 10 tysięcy Styksów Nieznane Straty 1000-1500 do 50 tysięcy ludzi

Wojna Volturi-Niemcy - był to konflikt zbrojny rozpoczęty dnia 30 stycznia 1940 roku, a zakończył się de iure z dniem utracenia niezależności przez III Rzeszę. Głównym powodem wybuchu wojny było uwięzienie Fokusa, który razem ze swoją świtą uwięziony w czasie zabezpieczania majątku rodu i poddany torturom. Początkowo działania Volteru w czasie wojny miały charakter dynamiczny, ale zbiegiem czasu straciły na znaczeniu na rzecz ZSRR. Fineas Volturi w swoich pamiętnikach napisał, że Niemcy ostatecznie pogrzebią ród.

1939

Niemcy po tym jak uwięzili Fokusa prowadzili "dziwną dyplomacją" chcąc przekonać Volturi o tym, że dowódca armii koronnej opuścił terytorium III Rzeszy. Natomiast Espianie w przeciągu od grudnia 1939 roku informowali o poszlakach, a następnie o dowodach świadczących o uwięzieniu Fokusa na warszawskim Pawiaku. W dniu 22 stycznia 1940 roku przeprowadzono atak na Pawiak. Osiem dni później Dowódca armii w imieniu Volturi wypowiedział wojnę III Rzeszy.

1940

Volturi od samego początku działań wojennych chcieli pokazać swoją siłę poprzez akcje dywersyjne, ponieważ armia styksów nie dałaby rady z Wermachtem w bezpośrednim starciu. Każda akcja wymierzona we wroga była usprawiedliwiona dobrem dla świata, dlatego też niektóre działania zbrojne zostały wymierzone specjalnie w ludność cywilną. Fineas Volturi wyznawał zasadę, że każdy człowiek może być zagrożeniem, dlatego najlepszym rozwiązanie przyszłego problemu widział w zapobiegnięciu jego powstania. W nocy na 19/20 lutego zorganizowano akcję "Herod", podczas której zabito 1022 niemowląt - przede wszystkim w Hamburgu, Wiedniu i Monachium. Podpalano także sierocińce i okoliczne obozowiska Hitlerjugend.

Smok Volteru

W połowie czerwca Fokus zakazał zbombardować Lipsk. Po raz pierwszy także Luftwaffe przegrała bitwę. Natomiast Volturi po raz ostatni w historii używali smoków na tak ogromną skalę - wzięło ich udział przeszło 5 tysięcy. Ostatnia wielka smocza bitwa przeszła do historii jako pyrrusowe zwycięstwo rodu. Dowództwo niemieckie rozważało możliwość użycia tych stworzeń w ataku na Volter, ale po kilku tygodniach prób zarzucono pomysł, ponieważ Czarodzieje nie byli w stanie kontrolować tak potężnych zwierząt.

W dniu 31 sierpnia władze III Rzeszy zaproponowały traktat pokojowy w zamian za Akt łaski dla państwa niemieckiego. Fineas Volturi nakazał aresztowanie ambasadora Christiana von Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe i spalenie budynku ambasady, bo "psuła mu powietrze". Odpowiedz rodu nie zaskoczyła Adolfa Hitlera, ale za to dostarczyła wody na młyn wojenny dla ludności przeciwko czarodziejom z „Miasta Tytanów”. Fineas Volturi i Fokus postanowili nie przeprowadzać więcej akcji do czasu zmiany sytuacji na frontach.

1941

W roku 1941 III Rzesza zaatakowała ZSRR tym samym zmieniła się sytuacja międzynarodowa w Europie. Volturi podjęli szereg akcji mających na celu utrudnić życie hitlerowcom zarówno w Niemczech, jak i na terytoriach okupowanych - takimi przykładowymi działaniami są: "Mors Hitlerka" - kolportacja magicznych ulotek o Hitlerze i jego malarskich osiągnięciach, radio także zostało objęte w ramach rozprowadzania informacji. Mimo ataku niemieckiego na Związek Radziecki żaden z przedstawicieli Volturi nie traktował tego jako momentu do zakopania rowów nieprzyjaźni, o czym doskonale wiedzieli niemieccy politycy. Volturi nienawidzili komunizmu i nie chcieli nawet rozmawiajać z jego przedstawicielami.

Na początku sierpnia zorganizowano konkurs Polowanie na nazistów dla Espian – ta osoba, która zabije najwięcej oficerów niemieckich dostanie nagrodę od Fineasa Volturi w wysokości miliona Złotych. „Zabawa” ta pochłonęła życie ponad 1600 ludzi. Wielu szpiegów rodu byli złapani zaraz po usunięciu celu. Przesłuchania nic nie dawały, pomimo bardzo brutalnych tortur, dlatego wykonywano od razu wyroki śmierci przez powieszenie. Akcja zakończyła się klęską, ale nagrodę i tak wypłacono. Fokus tymczasem wysłał 700 Styksów do ZSRR, gdzie mieli ochraniać „skrytkę cara”. Gdy tylko przybyli na miejsce okazało się, że stacjonowały tam wojska niemieckie w sile 6 tysięcy ludzi z kilkoma czołgami. Nie chcąc wyjść na tchórzy postanowili siłą odbić depozyt rodu. Wybuchła kilku godzinna walka, która zakończyła się zdobyciem pozycji wroga. Tereny wokół zostały zabezpieczone poteżnymi zaklęciami tarcz. Przez kilkadziesiąt lat był to teren de facto zarządzany przez dowódcę armii Volturi. W dniu 17 października przeprowadzono jedną z najbardziej krwawych akcji przeciw III Rzeszy - miecz anioła śmierci: wymordowano co trzydziestego mieszkańca Norymbergi, Bonn, Hamburga i Królewca, co dwudziestego w Szczecinie, Monachium i Insbrucku. Dnia 24 grudnia z okazji świąt Bożego Narodzenia Volturi zbombardowali Hamburg za pomocą kul ognia.

Przez wiele lat po wojnie historycy bardzo krytykowali Fineasa za nieudzielenie pomocy ZSRR, a także, że nie wprowadził armię na tereny III Rzeszy. Romantyczna wizja walk z Niemcami nie była na rękę nikomu w Volterze. Jednak podważenie decyzji Volturi nie mogło wpłynąć dobrze na ich wizerunek. Krytyka spadła także na przeprowadzone akcje uznając je za pozbawione znaczenia strategicznego. Jedynym komentarzem do tych zarzutów udzielił Marceli Volturi w 2012 roku – Komunizm był jest i będzie naszym wrogiem.

1942

Na początku lutego zaproponowano trójczęściowy atak na Niemcy, który miał osłabić hitlerowców do tego stopnia, że narody będące pod ich okupacją podniosą bunt pod szyldem Volturi. Wykonanie planu powierzono Mercjuszowi, dowódcy armii polnej, ponieważ Fineas uznał Fokusa za zbyt obciążonego normalnymi obowiązkami. We wrześniu przedstawiono Volturi plan ataku na Niemcy. Jednak negatywny lobbing dowódcy armii koronnej spowodowało odrzucenie propozycji ofensywy. Trzy częściowy Traktat Mercjusza zakładał:

-Walka w Niemczech

• Bezpośredni atak na Berlin - centrum administracyjne III Rzeszy.
• Częściowe niszczenia w infrastrukturze - przede wszystkim drogi i linie kolejowe łączące wschód z zachodem i północ z południem.
• Usunięcie Gauleiterów i zastąpienie ich Styksami.
• Likwidacja obozów koncentracyjnych na terenach przedwojennych.
• Likwidacja NSDAP i Gestapo i zastąpienie ich Espianami.

-Polska

• Wyzwolenie Polski i postawienie na dawnej polskiej wschodniej granicy 4/5 armii koronnej jako bariera dla ewentualnego pochodu Armii Czerwonej.
• Władzę na terenie Polski miałby sprawować dowódca armii polnej do czasu powrotu rządu londyńskiego.

Sowiety zostali uznani za głównych wrogów rodu Volturi zaraz po III Rzeszy. Pozycja Polski w tej części planu została uznana za priorytetową, ponieważ Mercjusz uznał komunizm za największe niebezpieczeństwo dla władzy rodu.

-Francja i Norwegia

• Trzecią częścią planu było wyzwolenie Francji i Norwegii, jako punktów strategicznych do ataku na Wielką Brytanię gdyby ta odmówiła pomocy militarnej. Władzę Paryżu miał sprawować dowódca armii koronnej, a w Norwegii monarcha. Planowano osądzić wszystkich kolaborantów w sposób sprawiedliwy i adekwatny do ich czynów. Mercjusz zdecydowanie uważał, że należałoby przywrócić monarchię we Francji, ale pod warunkiem wyrażenia zgody przez Francuzów. Nowa konstytucja miała być jeszcze bardziej charakter demokratyczny – wzorowana na konstytucji Stanów Zjednoczonych.

Po bardzo burzliwej kłótni plan został odrzucony zarówno przez Fineasa, jak i Fokusa. Jego wykonanie miałoby kosztować skarb rodu blisko 6200 milionów Złotych. Traktat opiewał na trzyletnie działania co i tak wydawało się nierealne w realizacji. Fineas sugerował przedłużenie misji do nawet siedmiu lat. Odrzucenie planu było zaskoczeniem przeciwników fokusitów. Natomiast Fokus nie stworzył zapasowego planu działań, przez co w tym roku nie zorganizowano żadnej akcji zbrojnej przeciwko III Rzeszy.

Inicjatywę przejęła za to strona niemiecka. Dnia 19 września kilkunastu członków Hitlerjugend dokonało bardzo zuchwałego propagandowego ataku na Volter, który przeszedł do historii miasta jako Offensio Gentis Volturi - wypisali na murach pałacu: Tertia Rex vinceret" i "Volturi Opperirit". Podpalono tez kilkanaście budynków użyteczności publicznej. Do tej pory Styksowie byli obojętni na to kto przekracza granicę miasta w wycieczkach, dlatego potem wzmożono kontrolne.

1943

Do tej pory to ród Volturi rozpoczynał ofensywy, natomiast Berlin odpowiadał na nie, ale tym razem sytuacja uległa zmianie. III Rzesza zaczęła prowadzić ofensywę, pomimo ponoszonych strat na frontach. Włochy zezwalały na niemieckie wypady w okolice Volteru udając, że nic nie dzieje się. Nastąpił ogromny pat na linii Fineas Volturi-Fokus. Żałowano odrzucenie ofensywy zaproponowanej przez Mercjusza, a w ówczesnej sytuacji realizacja traktatu okazałyby się ratunkiem dla upadającej pozycji rodu w świecie czarodziejskim, ale równocześnie koszty jego wykonania były ponad dziesięciokrotnie większe niż w latach ubiegłych. Po raz kolejny nie udało się zaakceptować spójnych działań.

Dnia 22 stycznia Ferdynand Volturi został zaskoczony przez Wermacht w Mediolanie, kiedy to Ostrzelali kościół San Barnaba e Paolo. W swojej obronie książę Volteru użył Doppium bouclier, aby zasłonić budynek. Styksów będących na zewnątrz natomiast wyrżnięto w pień. Jednak nie to było powodem wstydu dla całej rodziny, a ucieczka Ferdynanda z Mediolanu. W prasie włoskiej, niemieckiej czy też amerykańskiej publikowano zdjęcia jak Volturi próbuje wydostać się z oblężenie bez użycia magii, co wyglądało bardzo komicznie. Komentarze wszystkich stron było prześmiewcze, a Fineas nie mógł ukarać autorów tekstów. Wybuchnął kilkudniowy kryzys patrialny zakończony zamieceniem sprawy pod dywan.

Dnia 19 lutego Volturi porwali Friedricha Olbrichta, którego na torturach zmuszono, aby razem z innymi nazistami przeprowadził zamach na Adolfa Hitlera. Plan spalił na panewce, ponieważ wódz Rzeszy wyszedł z tego cało, natomiast winowajców Sąd Ludowy skazał na śmierć. Volter uznał to przedsięwzięcie za totalną porażkę i próbował o tym zapomnieć. W czerwcu Fokus i Mercjusz Zbombardowali Monachium na wyraźny rozkaz swojego suzerena, aby pokazać jakiekolwiek działania przed aliantami. Niemcy w odpowiedzi zamordowali Ambasadora rodu w Danii rezydującego w Kopenhadze. Po raz kolejny nieudany atak spowodował jeszcze większe utarczki pomiędzy dowódcami armii koronnej a armii polnej. W dniu 54. urodzin Fuhrera spalono żywcem 88. niemieckich żołnierzy na rynku w Turynie, których internowano na podstawie rozkazu Fokusa. Oficjalnie to przedstawiano jako prezent dla Adolfa Hitlera. Berlin długo nie czekał na odpowiedź i dnia 29 maja Bernanrd von Linz podpalił dawny budynek ambasady Volturi w Polsce, za co został zabity przez Espianów.

Pod koniec roku Fineas Volturi przejął inicjatywę – pierwsze co chciał zrobić to osłabić pozycję Włoch jeszcze bardziej poprzez zniszczenie niemieckich oddziałów. Fokus jak nigdy dotąd był bardzo aktywny. Wyznaczył cele, które miały zostać zniszczone bez względu na straty w ludności cywilnej. Najbardziej krwawą akcją było Bombardowanie Aosty przez Styksów w dniach 24-29 listopada za udzielanie pomocy Niemcom. Większość miasta została zrównana z ziemią. Według powojennych danych zginęło 65 % mieszkańców Aosty.

1944

Rok 1944 zaczął się dla Volturi bardzo źle ze względu na to, że Armia Czerwona posuwała się na zachód ku Berlinowi. Działania zbrojne, które były do pory były uciążliwe dla nazistów teraz praktycznie ustały. Fokus dostał za to Noir Carte - oficjalne ostrzeżenie, które zlekceważył. Według niepotwierdzonych informacji Ermena Volturi wstawiła się za nim u męża i tak otrzymał ostatnią szansę. Dnia 20 lipca dokonano nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera. Gestapo dowiedziało się, że zostało to zlecone przez Volturi. Gdyby nie ciężka sytuacja na półwyspie apenińskim zbombardowano by pałac Volturi łamiąc przy tym zaklęcia obronne. Fineas zdał sobie sprawę po raz kolejny, że nie wcielenie planu Mercjusza okazało się nieodwracalnym błędem. Na naradzie dnia 25 sierpnia stwierdził, że wojna jest już dla rodu przegrana. Do końca tego roku armia koronna przeprowadziła ponad 2500 ataków na III Rzeszą, które nie miały jakiekolwiek znaczenia strategicznego.

Ich głównym zadaniem było pokazanie, że jeszcze coś robią.

1945

Od początku tego roku działania Fokusa miały jedynie charakter doraźny. Główny ciężar kierowania działaniami wojennymi spadły na barki Mercjusza. Zaplanował on zabić Fuhrera tuż pod nosem Sowietów. Akcja była niezwykle ryzykowna, dlatego wybrano do niej zaprawionych w bojach Styksów. Dnia 30 kwietnia dokonano zamachu na Adolfa Hitler, który się udał. Ogłoszono, że zginął razem swoimi żołnierzami. Nie chciano przekazać obywatelom prawdy by nie załamać ich woli walki. W czasie, kiedy Amia Czerwona była zaledwie dzień walki od bunkra Hitlera Styksowie zaatakowali cel dostając się do środka ze wszystkich możliwych stron. Zaskoczony Adolf Hitler próbował negocjować, ale został zabity przez Mercjusza. Starano się, aby nie zabijać bez potrzeby innych ludzi - wyraźny rozkaz Fokusa - byłoby więcej świadków tego wydarzenia, a tego chciano uniknąć. Po akcji wielu wyczyszczono pamięć.

Z 8/9 maja III Rzesza skapitulowała przed mocarstwami. Chciano zakończyć wojnę z Volturi bezwarunkową kapitulacją, ale emisariusze zostali aresztowani w Rzymie przez władze włoskie na prośbę mocarstw. W dniach 10-15 grudnia przeprowadzono na terenie całych przedwojennych Niemiec czystkę znaną jako czyszczenie krwi - styksowie zabili 30000 czarodziejów, którzy kolaborowali z III Rzeszą. Spotkało to się z oficjalnymi protestami Stanów Zjednoczonych. Dnia 21 grudnia poinformowano przebywającego w amerykańskiej strefie okupacyjnej Mercjusza, że Niemcy przestały istnieć. W tym przypadku zawieszono wszelkie działania wojenne przeciwko III Rzeszy w związku z upadkiem państwa.

Dziedzictwo wojny

W roku 1947 Volturi wielokrotnie zwracali się do państw okupacyjnych w sprawie pokonanej III Rzeszy. Volturi jako, że to czyli z nimi wojnę chciały by ja oficjalnie zakończyć. ZSRR najwcześniej odmówiło rozmów, dlatego też wypowiedziano im wojnę. Kiedy kolejne państwa odmawiały to samo zrobili z Francją, Stanami Zjednoczonymi i Wielką Brytanią.