Pollukss Melnss
| Pollukss Melnss | |
| Informacje biograficzne | |
| Data urodzenia | 11 stycznia 1935 Ryga, Łotwa |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Status krwi | Brak informacji |
| Tytuł(y) | I Minister Magii Łotwy |
| Pseudonim(y) | Królik |
| Płeć | Mężczyzna |
| Kolor oczu | Niebieskie |
| Kolor włosów | Siwe, wcześniej białe |
| Rodzina |
|
| Różdżka | 17,1 cm długości z mahonia |
| Zawód | Ministerstwo Magii Republiki Łotwy |
Pollukss Melnss - (ur. 11 stycznia 1935 w Rydze, Łotwa) Czarodziej, łotewski polityk emigracyjny i Minister Magii Łotwy w latach 1992-2002. Z zawodu lekarz.
Wczesne życie
[edytuj]Urodził się w wielodzietnej rodzinie. Jego rodzicami byli Adrian Melnss (1893-1944) i Bernadetta Klose (1895-1955). Miał siedmioro rodzeństwa. Po zajęciu kraju przez Armię Czerwoną cała rodzina została wywieziona na Syberię. Tam zginął jego ojciec, a potem matka. Władze komunistyczne uznawały ich za niepewny element i woleli trzymać ich pod kluczem. Taką klasyfikację otrzymali, ponieważ ojciec pracował w przedwojennej administracji państwowej. Pollukss potajemnie uczył się magii. Przejął różdżkę ojca z mahonia, która miała już wtedy 150 lat. Pierwszym jej właścicielem był Areotus Bogotowsky. Chłopak miał ogromną smykałkę do czarów. Potrafił zwieść pilnujących ich strażników. Postanowił sam uciec, ponieważ miał większe szanse na przeżycie. Do podjęcia tak ciężkiej decyzji popchnęła go zasłyszana informacja o planowanym rozstrzelaniu jego rodziny zanim władze centralne wydadzą nakaz wypuszczenia czarodziejów. Ucieczka miała miejsce w dniu 22 grudnia 1954 roku. W tym celu wywołał gigantyczną burzę śnieżną. Pieszo przebył blisko trzy tysiące kilometrów w ciągu 17 miesięcy. Wspominał to wiele lat później:
Tak się bałem śmierci, że wolałem umrzeć z zimna. Wiedziałem jak można wywołać zamieć, ale to co stworzyłem przechodziło wszelkie moje wyobrażania. Burza ta stawała się co raz większa i silniejsza, a ja byłem w jej oku. Stanowiło to dla mnie wielką ochronę, ale nie wiedziałem jak mam nawet zdobyć jedzenie. Każdorazowo gdy budziłem się nie poznawałem okolicy. Dzisiaj wiem, że to była teleportacja. Robiłem to sam z siebie. Gdy dotarłem do Rygi pomyślałem "Zwyciężyłem cholernych komunistów". |
Polluks na statku towarowym uciekł ze Związku Radzieckiego. Trafił do Niemiec Zachodnich, a potem do Wielkiej Brytanii. Zdobył wykształcenie. Matura pozwoliła mu pójść na studia medyczne. W 1968 roku ukończył specjalizację pediatrii.
Emigracja
[edytuj]Oprócz pracy w szpitalu poświęcił się narodowej sprawie Łotyszy. Nawiązał współpracę z emigracją w Londynie. Była ona już w czasie agonalnym, dlatego niewiele później wraz z kilkoma innymi czarodziejami powołał Łotewski Komitet Czarodziejów na rzecz Niepodległości (Latvijas Neatkarības burvju komisija). Celem organizacji było powołanie niezależnego od ZSRR Republiki Łotwy rządzonej w sposób demokratyczny, gdzie zwykli ludzie i czarodzieje żyliby w zgodzie. Gwarantem takiej sytuacji zostałby ród Volturi. Plany niewielkiej grupy emigrantów przez lata pozostawały nikomu nieznane. W latach 1974-1977 ze Związku Radzieckiego uciekło ponad 40 tysięcy czarodziejów. Pollukss natychmiast zaktywizował swoje środowisko, aby ich zjednoczyć pod swoim sztandarem. Tak wzmocniony mógł teraz rozpoczął rozmowy z Kajfaszem Volturi. Senior Volturi przyjął go na audiencji w dniu 19 stycznia 1990 roku. Usłyszał od Pollukssa zapewnienie, że łotewscy czarodzieje wrócą do swojego kraju gdy ten odzyska niepodległość. Bardzo ważnym argumentem by Volter udzielił mu poparcie jest stosunek procentowy czarodziejów do pozostałych mieszkańców Łotwy. Wynosił już wówczas blisko 10% licząc w to emigrację. Kajfasz obiecał, że sytuacja w Rydze będzie obserwowana.
Minister magii
[edytuj]W dniu 21 sierpnia 1991 roku Łotwa ogłosiła niepodległość. Polluks wezwał swoich rodaków na emigracji, aby natychmiast rozpoczęli powrót do ojczyzny. W swojej przemowie wskazał, że państwu grozi niebezpieczeństwo ze strony Sowietów i każdy ma obowiązek bronić kraju przed napaścią.
Łotwa, nasz ukochany kraj, po ponad półwieczu radzieckiej okupacji oswobodził się z oków niewoli. Bracia i siostry wracajmy do kraju, aby uchronić go przed „bratnią” pomocą ze strony Moskwy. Niech żyje niepodległa i demokratyczna Łotwa[1]. |
Sam Polluks powrócił do kraju na Boże Narodzenie 1991 roku. W tym czasie władze państwa i ród Volturi prowadzili negocjacje. Przewodniczący Rady Najwyższej Anatolijs Gorbunovs poprosił go, aby wraz z Lūcijsem Dimants reprezentował kraj przed przedstawicielami Volteru. Obaj panowie niezbyt darzyli siebie szacunkiem. Różniło ich dosłownie wszystko. Lūcijs wychowywał się w radzieckiej Łotwie. Należał do partii komunistycznej, pełnił w niej funkcje i w aparacie państwowym. Był gotów do pogodzenia się z komunistami, aby zachować równowagę, a zmiany przeprowadzać w sposób spokojny. Pollukss nienawidził Związek Radziecki i wszystko co ma z nim wspólnego. Nigdy nie zapomniał, że jego rodzina ucierpiała przez wyimaginowanie zagrożenie dla państwa. Układ zawarto w dniu 9 lutego 1992 roku. Ministerstwo Magii zaczęło działalność tydzień później. Zręby magicznej administracji działały już wcześniej, a teraz uległy formalizacji.
Pollukss i Lūcijs Dimants zostali wyznaczeni na pełniących obowiązki ministra magii. Było jasne, że obaj będą kandydować na ministra magii. Przewodniczący Rady Najwyższej ogłosił dzień wyborów na 8 marca. W elekcji wzięło udział 148 tysięcy Czarodziejów. Frekwencja wyniosła 69,56%. Wystarczyła jedna tura, ponieważ było dwóch kandydatów. Za Pollukssem Melnss zagłosowało 83 114 (56,16%) uprawnionych do głosowania, natomiast na Lūcijsa Dimants 64 148 (43,34%). Zaprzysiężenie Polluksa miało miejsce w dniu 22 marca. Uczestniczyli w nim najważniejsi politycy w kraju i czarodziejów jak przewodniczący Rady Najwyższej Anatolijs Gorbunovs (1990-1993), premier Ivars Godmanis (1990-1993), minister spraw zagranicznych Jānis Jurkāns (1990-1992), minister ds. magicznych Jānis Dinevičs (1991-1993), minister spraw wewnętrznych Ziedonis Čevers (1991-1993), Minister Magii Polski Zygmunt August Jagiellończyk (1989-2001), Ambasador Volturi na Litwie Annuziata von Falkenberg-Hohenzollern-Sigmaringen-Hohenlohe (1985-1994), Minister Magii Italii Abraxas Volturi (ur. 1944) i Gubernator Volteru Emma Karoling (1904-2024).
Jednym z pierwszych problemów jakie należało rozwiązać to powrót czarodziejów z emigracji. Oczywiście nie chcieli chętnie powracać do biednego państwa, dlatego starał się ich zachęcić benefitami jak zwolnienia z podatków. Ostatecznie plan sprowadzenia bogatych imigrantów spełzł na niczym. Za to to ciągle musiał walczyć z przywódcą opozycji Lūcijsa Dimants. W latach 1995-1996 przeprowadził derusyfikację wszystkich urzędów i szkół. Wymagano by wszyscy mówili po łotewsku. Sfinansowano kurs językowy. Od września 1997 roku młodzi adepci magii nie musieli wyjeżdżać do Petersburga czy do sąsiednich państw, ponieważ rozpoczęła działalność Prymarna Szkoła dla Czarodziejów (Burvju sākumskola). W wyniku tej decyzji wzrosła świadomość narodowa pokolenia wchodzącego w dorosłość po 2013 roku.
W 1997 roku przypadały wybory. Kadencja wygasała w dniu 22 marca. Prezydent Guntis Ulmanis wyznaczył datę elekcji na 20 lutego. Polluks zmierzył się z wiceprzewodniczącym opozycji Vladomirem Dombrowskisem i kandydatem niezależnym Hermizonem Jakku. Nowego ministra magii wybierano w dwóch turach, ponieważ pierwsza nie wyłoniła kandydata, który by zdobył powyżej połowy głosów. W pierwszym głosowaniu wzięło udział 178 tysięcy czarodziejów. Frekwencja wyniosła 83,58%. Dziesięć dni później do urn poszło 175 tysięcy. Wyniki ukształtowały się w następujący sposób:
| Imię i nazwisko | I głosowanie | II głosowanie |
|---|---|---|
| Polluks Melnss | 76145 (43,76%) |
89789 (50.41%) |
| Vladomir Dombrowski | 65889 (37.87%) |
81123 (45.54%) |
| Hermizon Jakku | 35117 (20.18%) |
- |
W czasie drugiej kadencji minister magii opowiedział się za przynależnością Łotwy w Unii Europejskiej i NATO. W latach 1999-2001 dostosowywał prawo magiczne do prawa unijnego. W jego opinii czarodzieje powinni się zunifikować z resztą kraju. Spotkała go za to ogromna krytyka ze strony opozycji i rządu państwa. Wiele z jego ustaw zostało unieważnionych. W dniu 10 lipca 2000 roku wycofano prawo o przyszłej walucie czarodziejów jako niezgodną z konstytucją Łotwy. Pollukss odniósł sukces w dziedzinie edukacji - szkoła dla czarodziejów w Rydze obejmowała 97% młodych adeptów magii. Wymagania wobec nauczycieli były jedne z najwyższych na świecie. Wzorował się na rodzie Volturi. W czasie swojego urzędowania trzykrotnie odwiedził Volturi. Pierwszy raz we wrześniu 1992 roku. Kajfasz Volturi pogratulował mu, że Łotwa weszła na drogę demokracji[2]. Ponowne spotkanie miało miejsce gdy wygrał wybory na drugą kadencję. Ostatni raz w dniach 10-13 lutego 2002 roku. Sam Kajfasz Volturi nigdy nie przyjechał do Łotwy.
W życiu prywatnym pozostał tragiczną postacią. Jako dorosły człowiek dowiedział się, że cała jego rodzina nie żyje. Z własnej woli pozostał osobą samotną. Nigdy na jego twarzy nie gościł uśmiech.
Urzędy
[edytuj]| Poprzednik Brak |
Minister Magii Republiki Łotwy 1992-2002 |
Następca Lūcijs Dimants |
Przypisy
[edytuj]- ↑ Napisał ten tekst również po niemiecku, ponieważ wielu czarodziejów słabo znało język narodowy, a także po włosku specjalnie dla Volturi. Niemiecka wersja brzmiała: Lettland, unser geliebtes Land, hat sich nach mehr als einem halben Jahrhundert sowjetischer Besatzung aus der Gefangenschaft befreit. Lasst uns Brüder und Schwestern ins Land zurückkehren, um es vor "brüderlicher" Hilfe aus Moskau zu schützen. Es lebe ein unabhängiges und demokratisches Lettland. A włoska: La Lettonia, il nostro amato paese, dopo oltre mezzo secolo di occupazione sovietica, si è liberata dalla morsa della prigionia. Ritorniamo fratelli e sorelle nel Paese per proteggerlo dall'aiuto "fraterno" di Mosca. Lunga vita a una Lettonia indipendente e democratica.
- ↑ Mi congratulo con i maghi lettoni per aver imboccato la strada della democrazia. La magia e lo Stato sono una cosa.