Wojna Volturi z Austro-Węgrami

Wojna Volturi z Austro-Węgrami - był to konflikt zbrojny toczący się od 10 stycznia do 11 listopada 1918 roku pomiędzy Cesarstwem Austrii i Królestwem Węgier a rodem Volturi.

Minister Spraw zagranicznych Austro-Węgier Ottokar Czernin argumentował, że Volturi wycofując ambasadora w Austrii Tobiasza Visconti w 1916 roku na konsultacje, a także w roku następnym odwołując ambasadora w Berlinie Tomasza Cezariona niejako pokazali swoje wrogie zamiary wobec państw centralnych. Za namową cesarza Wilhelma II i ministra spraw zagranicznych Rzeszy Richarda von Kühlmann Austro-Węgry wypowiedziały wojnę Łukaszowi Nigellusowi Volturi. Hohenzollern zdawał sobie sprawę, że Volter nie podejmie bezpośrednich działań zbrojnych przeciwko Wiedniowi przez stosunek do nich i ogromne powiązania polityczne. W dniu 30 stycznia Minister Magii Italii Dorea Volturi wydała specjalną ustawę. Ministerstwo Magii postawione przed faktami dokonanymi zezwoliło na uczestniczenie czarodziejów w walkach tylko w szeregach armii włoskiej. Bardzo często walczyli właśnie przeciwko wojskom austrowęgierskim. Na początku kwietnia Łukasz Nigellus Volturi powoli zaczął wycofywać prawo antyaustriackie. W dniu 23 maja spotkał się z przedstawicielem ministra spraw zagranicznych Zalitawii. Wówczas to doszło do porozumienia, że w razie rozpadu państwa to Węgry nie odziedziczą wojny po Austrii. Dorea Volturi odwołała ustawę z dnia 30 stycznia dokładnie po siedmiu miesiącach obowiązywania.

Zawieszenie broni z Aliantami de facto zakończyło walki zbrojne z Austriakami. W dniu 15 listopada 1918 roku Łukasz Nigellus Volturi obwieścił, że Volter nie podpisze wspólny traktat pokojowy z Ententą. Węgry aktem z grudnia uznały wojnę za niebyłą. Senior Volturi wyraził na to zgodę, jednak odrzucił podobną propozycję Wiednia. Zażądał od władz austriackich traktatu pokojowego. Wraz z nim równocześnie zostaną nawiązanie stosunki dyplomatyczne. Negocjacje trwały od października 1919 roku. W dniu 20 stycznia 1920 roku podpisano traktat pokojowy w Wiedniu. Sygnatariuszami byli Fineas Volturi i kanclerz Karl Renner.