Ustawa Black-Xan
Ustawa Black-Xan - prawo podatkowe złożone z trzech części. Pierwsza dotyczyła wolnej stawki od podatki, druga wprowadziła zerowy podatek na żywność i trzecia podatek bankowy od aktywów w skali roku 4,5 %. Ustawa powstała na mocy współpracy dwóch polityków Daniela Black i Xandora Xan, aby nikt nie mógł tego podważyć. Najbardziej przeciwni trzeciej części były największe banki Italii i Europy. Ustawa weszła w życie w dniu 1 marca 2014 roku.
I Część
[edytuj]- Kwota wolna od podatków dla obywateli wynosi 14 tysięcy Euro:
- Kwota wolna od podatków dla mieszkańców nie posiadających obywatelstwo wynosi 10 tysięcy euro:
- Kwota wolna od podatków dla inwestorów wynosi 25 tysięcy Euro:
II Część
[edytuj]Podatek na żywność wyprodukowaną w mieście w Volterze i w regionie Lacjum został zniesiony. Z pozostałej części Italii wprowadzono podatek w wysokości 0,5%. Pomimo unii celnej z Włochami i tym samym przynależności do Unii Europejskiej Daniel Black przeforsował 3,3% podatek dla produktów importowanych ze Wspólnoty. Z pozostałych państw obowiązywała stara stawka 5,5%.
III Część
[edytuj]Ustawodawców w tej części spotkało najwięcej problemu nie tylko ze strony lobby bankowego, ale i Komisji Europejskiej. Bruksela stwierdziła, że Volter łamie traktaty Unii w punktach dotyczących wolnego przepływu kapitału. Zażądano spotkania Daniela Backa, Abraxasa Volturi i premiera Italii Enrico Letto z szefem KE Jose Manuelem Barosso. Nie doszło do niego, ponieważ w sprawę wkroczyli Ferdynand Volturi i Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi. Uznali, że Bruksela nie ma prawa kontrolować sektora finansowego Volteru, ponieważ nie przewiduje tego umowa monetarna z Italią, a dodatkowo żaden Wielki Mistrz rodu Volturi nie podpisywał aktu akcesji do Unii Europejskiej. Jak przypomniał Ferdynand brukselskim urzędnikom Kajfasz Volturi zdecydowanie odrzucił możliwość stosowania zapisów Traktatu Lizbońskiego względem stolicy czarodziejów.
Lobby bankowe próbowało osłabić złotego Volteru, ale w krótkim czasie zrozumieli, że nie mają takich możliwości we względu na parytet złota. Cena złota pozostała nie ruszona, tym samym system monetarny miasta pozostał stabilny.
Volturi opodatkowali aktywa w wysokości rocznej stopy oprocentowania w wysokości 4,5%. Jedynie bank rodu zwolniono z płacenia na okres 25 lat.