Unia Rady Generalnej Bułgarskiej Izby Magii i Ministerstwa Magii Bułgarii na uchodźstwie

Unia Rady Generalnej Bułgarskiej Izby Magii i Ministerstwa Magii Bułgarii na uchodźstwie - została zawarta w dniu 17 marca 1991 roku w Tyrnowie pomiędzy przedstawicielami dwóch bułgarskich ośrodków magicznej władzy. Ministerstwo Magii na uchodźstwie przystąpiło do krajowych struktur. W wyniku unii powstało Rada Generalna Bułgarskiej Izby Magii i Czarodziejstwa.

Droga do zjednoczenia

Pod koniec lat 80. XX wieku miały miejsca przy równych okazjach spotkania obu bułgarskich władz. Żadna ze stron nieuznawała się wzajemnie, ale mimo to uzupełniały swoje działania na arenie międzynarodowej. Władze na uchodźstwie miały świadomość, że pomimo swojego poparcia na emigracji to przeczuwali, iż Volturi zmuszą ich do ułożenia stosunków z władzami w kraju na warunkach Kajfasza Volturi, po tym jak komuniści stracą kontrolę nad czarodziejami. Po protestach w 1987 roku Boris Nemski zaproponował Anastasowi Vulk, aby spotkali się na neutralnym gruncie. Obaj panowie w Atenach doszli do porozumienia, że należy zapewnić niezależność czarodziejów przed Volturi w czasie i po upadku systemu komunistycznego. Bułgaria przeszła na drogę demokracji znacznie szybciej niż obaj panowie myśleli, dlatego na początku sierpnia 1990 roku powstała Inicjatywa. Regularnie co trzy miesiące negocjowano kolejne obszary współpracy. Ostatecznie podpisanie aktów miało miejsce w miejscu symbolicznym dla bułgarskich czarodziejów. W dawnym pałacu konsulów odbyła się uroczystość, podczas której do kraju wróciły insygnia władzy, trumny ministrów magii sprzed zamachu Borisa Cherno i Anastasa Vulk. Pod dokumentem podpisy złożyli wszyscy żyjący byli ministrowie: z Sofii Paweł Pepelyanka (1955-1963), Pius Varshavski (1963-1971), Iozef Dobrudzha (1971-1975), Zhozefina Byal (1975-1983), Vladimir Chui (1983-1987), z Neapolu Julius Vulk (1957-1964), Maurycy Byal (1964-1972), Orion Vulk (1972-1980), Boris Nemski (1980-1988), a także urzędujący Adalbert Susky i Anna Cherno. Deklaracja głosiła o powszechnej zgodzie na unię, co potwierdziły wszyscy dotychczasowi liderzy. Wyraźnie zaznaczono, że Bułgarzy nie prosili też o oficjalne uznanie unii przez nikogo - w domyśle Volturi. W ich ocenie skoro doszli do porozumienia samodzielnie to jest wystarczający środek legitymizujący.