Układ z Volteru (1990, 16 lipca)

Układ z Volteru – umowa bilateralna pomiędzy rodem Volturi a Republiką Zielonego Przylądka i czarodziejami zamieszkującymi tym kraj. Na jego mocy powstało ministerstwo magii z ministrem magii na czele. Częściowo również nawiązano stosunki dyplomatyczne. Odpowiadał za nie Wysoki komisarz.

Układ ten został zainicjowany przez grupę czarodziejów z Zielonego Przylądka. Zebrali oni aż 7915 podpisów pod wniosek o utworzenie ministerstwa magii. Było to blisko 80% społeczeństwa magicznego kraju, dlatego Kajfasz Volturi (1871-2010) bezzwłocznie zezwolił na rozmowy. Prezydent Aristides Pereira (1923-2011) w imieniu czarodziejów zaproponował dokument, w którym kadencja ministra magii wynosiłaby cztery lata z jedną możliwa reelekcją. Minister magii tworzy swój rząd, kieruje jego pracami. Odpowiada za policję czarodziejów, edukacje, administracje i kulturę. Wybory zarządza volterowski wysoki komisarz na okres pomiędzy 60. a 45. dniem przed końce kadencji. W przypadku opróżnienia urzędu zarządza elekcję na pomiędzy 30. a 40. dniem od nastania wakatu. Volturi nie wnieśli żadnych poprawek do propozycji i je zatwierdzili. Kajfasz Volturi ustanowił, że kadencja Wysokiego komisarza wynosi pięć lat.

Układ podpisano w dniu 16 lipca 1990 roku. Sygnatariuszami aktu byli: Wielki Mistrz rodu Volturi Kajfasz Volturi (1871-2010), Księżna-małżonka Ermena Black (1875-1990), Gubernator Volteru Brutus Karoling (1897-2025), Prezydent Republiki Aristides Pereira (1923-2011), premier Pedro Peres, lider czarodziejów zielonoprzylądkowych Edmund Lizzouroe (1915-2011)