Układ Utrechcki (V)

Konstytucja Czarodziejów lub V układ Utrechcki - fundamentalne prawo holenderskich czarodziejów uchwalone w dniu 1 września 1804 roku w Hadze na mocy umowy Ministra Magii Holandii Kristosa van Havik (1715-1809) i przewodniczącego Rady Stanu Republiki Batawskiej Cornelisa Bijleveld (1764-1849) zmieniono sposób wybory ministra magii.

Po utracie 2/3 substancji majątkowej czarodzieje zbuntowali się przeciwko arystokratycznej potędze trzech wielkich rodów. Minister Kristos van Havik poprosił trzech liberalnych prawników o przygotowanie propozycji zmian zanim zrobią to sami Holendrzy. Zostały one zaakceptowane przez Francuzów w dniu 18 sierpnia. Pozostawiono sposób wyboru ministra - Kadencja wynosi cztery lata. Na 99 dni przed jej końcem Wielki Sędzia Volteru wyznacza termin wyborów, które muszą odbyć się na 45 a 35 dni przed jej końcem. Kandydat musi uzyskać 3000 podpisów. Czynne prawo wyborcze przysługuje wszystkim czarodziejom mającym 16 lat, a bierne w wieku 21 lat w dniu elekcji. Elekt obejmuje urząd składając przysięgę przed władzami Republiki Batawskiej, potem to zmieniono na przed monarchą w obecności ambasadora Volturi. W razie gdyby minister magii zrezygnował z urzędu lub zmarł w trakcie pełnienia kadencji nowe wybory trzeba przeprowadzić w ciągu 28 dni od nastąpienia wakatu. Zaprzysiężenie następuje trzy dni po wyborze. Poszerzono znacznie grono wyborców - wszyscy czarodzieje je otrzymali bez względu na płac czy majątek. Wyboru ministra dokonywano w gronie wielkich rodów. W 1855 roku wprowadzono dalsze poprawki (VI układ Utrechcki)