Tymczasowy Urząd ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą
Tymczasowy Urząd ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą - organizacja międzynarodowa powstała w dniu 19 marca 1951 roku w Rzymie, której celem było rozwijanie kontaktów z Litwinami i Litewską SRR bez względu na granice państwowe i wynikające z tego problemów. Volturi chcieli utrzymać jakiekolwiek relacje ze Związkiem Radzieckim, pomimo że trwała pomiędzy nimi wojna. Litwa była tylko dobrym pretekstem. Statut Tymczasowego urzędu został narzucony z góry przez Fineasa Volturi, co spotkało się z protestami litewskiej emigracji. Na czele organizacji stanął Prezydent Tymczasowego Urzędu ds. Kontaktów z Litwinami i Litwą wybierany przez Seniora rodu Volturi na 4-letnią kadencję.
Statut
[edytuj]- Tymczasowy urząd odpowiada za utrzymanie kontaktów z Litwinami i Litwą.
- Tymczasowy urząd nie uznaje aneksji Litwy.
- Do obowiązków należy rozwój kulturalny i społeczny czarodziejów litewskich.
- Każdy czarodziej pochodzący z Litwy czy Litwin może zwrócić się do Tymczasowego urzędu w o pomoc.
Działalność
[edytuj]Działalność urzędu jako środka zastępczego ambasady była słaba, ponieważ litewska emigracja bardzo szybko uległa rozbiciu po II wojnie śiatowej. Od początku konkurował z szefem emigracyjnej Służby Zagranicznej Stasysem Lozoraitisem o pieczę nad czarodziejami. Konflikt był w ocenie Volteru próbą zemsty za rok 1940, kiedy to wycofano Annę Ancelotti po aneksji Litwy. Po śmierci Stalina sytuacja wcale nie uspokoiła się, a zwłaszcza po rozpoczęciu negocjacji na linii Volter-Helsinki-Moskwa w sprawie przywrócenia ambasady w Wilnie, która stałaby się łącznikiem Volturi-ZSRR. Podobne kroki Fineas Volturi podjął z Paryżem, Londynem i Waszyngtonem z różnym skutkiem. W 1957 roku urząd ewakuował czarodziejów litewskich z kirowskiego obozu, dzięki informacjom styksów. Wydarzenie to obiło się szerokim echem na świecie. Emigracja litewska przyjęła tę wiadomość bardzo negatywnie, ponieważ uważali ten ruch za błąd - mógł spowodować prześladowania Litwinów. W 1959 roku Chruszczow za pośrednictwem Helsinek rozpoczął negocjacje w sprawie odtworzenia placówki dyplomatycznej, ale ani w Wilnie, ani w Kownie. Negocjowano możliwe siedziby, jednak utknęły w miejscu. Volturi odrzucili takie miasta jak Władywostok, Smoleńsk czy Moskwę. Argumentowali to zbyt dużą odległością od Litwy. Rozmowy zawieszono i dopiero wrócono do nich w 1961 roku.
Organizacja w tym czasie szkoliła czarodziejów litewskich w swoich szkołach dyplomatycznych. Nie raz doprowadzali do ich wynarodowienia poprzez nauki języków obcych jak angielskiego, niemieckiego. Razem z zawarciem Czwartej Konwencji Wileńskiej Tymczasowy Urząd stracił na znaczeniu do tego stopnia, że jej wieloletni prezydent Vladislovas Raudonas zrezygnował, aby zostać nadzwyczajnym przedstawicielem rodu przy Litewskiej SRR w Leningradzie. Od tego momentu rozpoczęła się dekompozycja organizacji.
W dniu 19 grudnia 1961 roku Tymczasowy Urząd ds. Kontaktów w Litwinami i Litwą został rozwiązany.