Rząd hiszpańskich czarodziejów Albrechta Austriackiego I

Pierwszy rząd Albrechta austriackiego – urzędował od dnia 15 września 1567 roku do dnia 2 października 1575 roku. Na jego czele stał kuzyn króla Hiszpanii Filipa II, arcyksiążę Albrecht von Habsburg (1499-1589), syn pierwszego Ministra magii Honoriusza von Habsburg (1471-1565). Rząd ten urzędował w czasie zmożonej aktywności czarodziejów w kolonizacji Nowego Świata. Współcześni historycy podkreślają ogromne wpływy Alberty de Albano (1515-1577). Była ona faktyczną rządczynią w Ministerstwie Magii.

Organizacja rządu

Albrecht von Habsburg od początku swojego urzędowania bardzo niechętnie przystąpił do kierowania administracją czarodziejów. Projekt składu gabinetu przygotowała jego małżonka. Prawo zabraniało kobietom pełnić funkcji w administracji, dlatego jej pozycja nigdy nie została ugruntowana prawnie, jednak każdy wiedział, że to Alberta rządzi w imieniu męża. Jedyną kwestią nad którą pochylał się to były sprawy kolonialne. Jak sam podkreślał „tylko na tym się znał”. Obok Alberty decydujący głos często miał przedstawiciel rodu Blanco, natomiast Rahlowie zostali zepchnięci na boczny tor. Uważano, że jest to swego rodzaju zemsta ze strony Albrechta. Kiedy za młodu przebywał w Barcelonie został skazany na wyprawę zamorską w związku z kradzieżą. Rząd ten wykonywał wszystkie polecenia króla Filipa II, dlatego też cieszył się jego bezgranicznym poparciem. Wszelkie skargi oddalono. ambasador rodu Volturi Jan Flavius (1488-1591) decydował o sprawach kontaktów z innymi społecznościami czarodziejów. Dzięki niemu Volturi mieli wgląd na to co się dzieje w Hiszpanii, w tym ich sprawy wewnętrzne.

Rząd działał na podstawie aktu łaski wydanego w dniu 1 września 1567 roku przez króla Filipa II i ambasadora rodu Volturi Jana Flaviusa. Zgodnie z zapisem czwartego artykułu kadencja gabinetu nie może trwać dłużej niż 10 lat. W przypadku śmierci monarchy przed okresem dziesięcioletnim, to musi być wydany nowy akt łaski w terminie 100 dni od zmiany na tronie.

Nowe Tenochtitlán

Sprawy kolonialne jako, że były żywym przedmiotem zainteresowania ministra. Regularnie otrzymywał raporty z Nowego Tenochtitlán. Podstawowym problemem był dostęp do czystej wody. Czarodzieje skarżyli się na władze kolonialne utrudniające im transport wody. Nie mogli też wykopać studni, ponieważ woda była zanieczyszczona. Meldowali o istnieniu źródełka wody, oddalanego od miasta ponad 70 kilometrów. Powodowało nawet lokalne powodzie. Bardzo często przed porą deszczową gwałtownie wybijała woda. Czarodzieje zaproponowali zbudowanie podziemnego akweduktu. Dostarczałby wodę zmniejszając ryzyko powodzi, ale nie niszcząc lokalnego środowiska. Podstawowym problemem były pieniądze. Minister magii postanowił przeznaczyć na ten cel 25 tysięcy złotych Volteru. Projekt budowania akweduktu wykonali volterowscy specjaliści. W marcu 1569 roku mieszkańcy Nowego Tenochtitlán mogli rozpocząć budowę. Do czasu zakończenia projektu mieszkańcy Nowego Tenochtitlán musieli wozić wodę w ogromnych beczkowozach.

Jak się okazało volteranie niezbyt dokładnie opisano rzeźbę terenu. Projekt przewidywał różne rozwiązania w razie problemów, ale nie na wszystkie niewiadome znalazł rozwiązanie. Różnica poziomu pomiędzy źródłem a miastem wynosiła osiem metrów. Uwzględniona różnica wynosiła zaledwie dwa metry. Przeprowadzono również badania gruntu. Oczywiście nie można było zrobić przekop w linii prostej. Wytyczanie nowego biegu kanału akweduktu zajęło kolejne dwa lata. Władze kolonialne próbowały go blokować, jednakże minister magii miał poparcie króla. I to jego list żelazny powstrzymywał wicekróla Don Martína Enríqueza de Almanza od działań zbrojnych. W dniu 12 stycznia 1570 roku Nowe Techtitlán zawarło umowę z azteckimi rzemieślnikami, aby wykonali granitową obudowę kanału. W latach 1571-1573 przekopano blisko 84 715 metrów. Tylko sam wykop pochłonął 25 tysięcy złotych Volteru. Minister Habsburg dołożył im kolejne 25 tysięcy złotych na wykończenie prac. Należy podkreślić, że to była astronomiczna suma jak na tamte czasy. Aztekowie również wykonali wzorowo swoją pracę. Ułożenie płyt zajął kolejny rok. Co 2-3 kilometry zbudowano silosy wodne na wypadek suszy. W przypadku gdyby i one były przepełnione to nadwyżka miała posłużyć do nawadniania pól. W mieście wybudowano 10 ujęć wody w kształcie okręgu. Każda miała po 3 metry średnicy.

Czarodzieje również odkryli tajemnicę pyłu czarodziejów i bez wiedzy ministerstwa magii zaczęli wydobywać go na Półwyspie Jukatan. Spowodowało to odżycie magii i czarodziejstwa wśród Azteków. Wicekról zaniepokojony rozwojem sytuacji napisał list do Filipa II. Informował, że stare azteckie klany zaczęły walczyć nie tylko pomiędzy sobą, ale i zdarzały się ataki na hiszpańskie ośrodki kolonialne. W odpowiedzi armie dokonywały rajdów na wrogie wioski. Część Azteków uciekała do Nowego Tenochtitlán lub w jego bliskie okolice. Postawa hiszpańskich czarodziejów szerzyła zgorszenie. Nieczarodziejscy rodacy uważali ich niemal za zdrajców. W czerwcu 1574 roku doszło do spotkania pomiędzy Albrechtem Habsburgiem, Janem Flaviusem, Albertą de Albano i królem Filipem II. Zdecydowano na nim, że Nowe Tenochtitlán ma zerwać zażyłe stosunki z Aztekami. W celu wymuszenia zmian ministerstwo magii wysłało statek z grupą interwencyjną składająca się z 300 osób. Grupa ta przejęła władzę w sposób pokojowy. Ochłodziły się stosunki z Aztekami, ale nie na tyle jak oczekiwał tego wicekról. Dla miasta był to też pozytywny asumpt do rozwoju.
W 1575 roku Nowe Tenochtitlán liczyło 1520 mieszkańców.

Polityka wewnętrzna

W polityce wewnętrznej edukacja pozostała jedną z najważniejszych kwestii tego rządu poza polityką kolonialną. Minister magii wykazywał pewną aktywność w tej kwestii wzywając Rahlów do zaprzestania niszczenia pozytywnych efektów unifikacji młodego pokolenia Hiszpanów. Habsburg ograniczył się tylko do wysyłania listów. Główną rolę odgrywali tutaj Alberta de Albano i ambasador rodu Volturi. Małżonka ministra magii w październiku 1567 roku wizytowała barcelońską szkołę dla czarodziejów. Wydała jej negatywną opinię, ponieważ na zajęciach propagowano secesję Królestwa Aragonii od Hiszpanii. Wskazała tutaj przede wszystkim na nauczyciela historii Felipe Mendozę (1512-1589). Zażądała jego usunięcia, a kiedy odmówiono Alberta musiała odpowiednio zareagować. Próbowano zamknąć szkołę przy próbie uzyskania poparcia króla Filipa II, jednakże nie otrzymali nawet posłuchu w tej sprawie. Alberta postanowiła doprowadzić do sytuacji, że nauka w Barcelonie przestała być opłacalna. Przede wszystkim rozbudowywała placówki szkolne. Dbała też o wykształcenie kadry nauczycielskiej. Zauważyła, że wielu młodych czarodziejów, jak i rodziców są zainteresowani wyprawami kolonialnymi. Jednakże klasa tematyczna była bardzo mała. Mogła liczyć maksymalnie 20 osób. Od września 1569 roku zwiększono limit do 30 osób, a od 1571 roku do 50, z tymże została podzielona na dwa oddziały. Alberta konsultowała się również z nauczycielami co do sposobu prowadzenia lekcji. Przebywanie w Madrycie, nie pozwalało na zbyt wiele lekcji praktycznych. Wprowadzono więc wyjazdy do portu w Kadyksie. Szkoła wynajmowała część portu. Uczniowie uczyli się w praktyce nawigacji i szkutnictwa, a na wakacjach mieli praktyki u kapitanów statków i w stoczniach. W 1575 roku ponownie miała sytuacja, że było więcej chętnych niż miejsc. Rahlowie również nie pozostawali w tyle. Także rozwijali swój profil kolonialny. Rywalizacja ciągle nasilała się. Efektem tego było, że obie placówki wypuszczały bardzo zdolnych żeglarzy. Madryt kładł również nacisk na języki obce. Uczono tam języka francuskiego, angielskiego, włoskiego i arabskiego. Pierwszy był to język dyplomatyczny. Czarodzieje wielokrotnie pełnili funkcje dyplomatów królów hiszpańskich. Włoski służył podróżnikom po Turcji. Niewątpliwie ród Volturi skorzystał na tym rozwiązaniu szukając odpowiednich ludzi do swojej administracji. Natomiast Barcelona szkoliła bardzo dobrych żołnierzy. Tak więc to był główny powód dla, którego król Filip II nie wykazywał zainteresowania rozwiązania problemu ministerstwa magii.

Pozostałe kwestie ministerstwa pozostały w gestii dyrektorów generalnych. Każdy z nich bogacił się na monopolach państwowych. W 1575 roku wybuchł konflikt z Rahlami na tyle poważny, że zaszkodził pozycji ministra magii. Chodziło o ich szkołę w Barcelonie. Minister Magii zagroził rozpędzeniem jej z użyciem wojska. Oficjalnie uznał, że dyplomy wydawane przez szkołę nie będą uznawane. Do tej pory Departament edukacji je potwierdzał, pomimo wszystko. Tym razem minister magii jak nigdy podjął sam decyzję. Rahlowie nie byli jednak skorzy do ustępstw. Otrzymali dymisje, ale mimo to pozostawali silni. Albrecht postanowił złożyć dymisję. Przeciwko temu byli król i ambasador rodu Volturi. Wola ministra magii została złamana i pozostał na urzędzie na kadencję.

Skład rządu

Nr	Imię i Nazwisko	lata życia	Okres urzędowania	Resort
1	Albrecht von Habsburg	ur 30 listopada 1499 roku w Wiedniu, Arcyksięstwo Austrii, Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego – zm. 3 października 1589 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 89 lat 307 dni	15 września 1567 2 października 1575	Minister Magii Królestwa Hiszpanii Minister Magii Królestwa Kastylii Minister Magii Królestwa Aragonii
2	Karol Rahl	ur. 11 lipca 1459 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii zm. 2 lipca 1577 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 117 lat 356 dni	15 września 1567 1 sierpnia 1575	Sprawy Wewnętrzne
3	Euzebiusz Blanco	ur. 23 sierpnia 1452 roku w Saragossie, Królestwo Aragonii zm. 29 stycznia 1573 roku w Barcelonie, Królestwo Hiszpanii 120 lat 159 dni	15 września 1567 29 stycznia 1573 Zmarł	Tajna policja
4	Aleksander Xavier Nolano	ur. 30 czerwca 1507 roku w Kadyksie, Królestwo Kastylii zm. 12 grudnia 1591 roku w Kadyksie, Królestwo Hiszpanii 84 lata 165 dni	15 września 1567 3 kwietnia 1574	Transport drogowy
5	Evangelion Blanco	ur. 31 października 1489 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii zm 2 marca 1601 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 111 lat 122 dni	15 września 1567 30 stycznia 1573	Transport morski
6	Teodoryk Rahl	ur. 31 sierpnia 1480 roku w Kordobie, Królestwo Kastylii zm 3 października 1599 roku w Kordobie, Królestwo Hiszpanii 129 lat 33 dni	15 września 1567 1 sierpnia 1575	Handel
7	Sewerus Astelgror	ur. 3 grudnia 1444 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii zm 20 lipca 1573 roku w Saragossie, Królestwo Hiszpanii 128 lat 229 dni	15 września 1567 20 lipca 1573 Zmarł	Budownictwa
8	Xavier Solono	ur. 27 kwietnia 1513 roku w Neapolu, Królestwo Neapolu, Królestwo Hiszpanii zm. 22 grudnia 1577 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 64 lata 239 dni	15 września 1567 2 października 1575	Edukacja
9	David Morales de Castilles	ur. 3 luty 1520 w Madrycie, Królestwo Hiszpanii zm. 11 października 1603 w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 83 lata 250 dni	2 sierpnia 1575 2 października 1575	Sprawy wewnętrzne
10	Evangelion Blanco	ur. 31 października 1489 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii zm. 2 marca 1601 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 111 lat 122 dni	31 stycznia 1573 2 października 1575	Tajna policja
11	Mattias Xandor	ur. 30 sierpnia 1526 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii zm. 12 lipca 1577 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 50 lat 316 dni	10 kwietnia 1574 2 października 1575	Transport drogowy
12	Cryspis Annualius	ur. 17 grudnia 1512 roku w Porto, Królestwo Portugalii zm. 3 stycznia 1589 roku w Saragossie, Królestwo Hiszpanii 76 lat 17 dni	30 stycznia 1573 2 października 1575	Transport morski
13	Abraxas de Silva-Caballo	ur. 30 stycznia 1519 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii zm. 27 stycznia 1592 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 71 lat 362 dni	2 sierpnia 1575 2 października 1575	Handel
14	Edward Canaois	ur. 31 października 1537 w Madrycie, Królestwo Hiszpanii zm. 20 lipca 1622 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii 84 lata 262 dni	3 sierpnia 1573 2 października 1575	Budownictwo

Poprzednik Drugi rząd Alberta de Albano

III Minister Magii Hiszpanii 1567-1575

Następca Drugi rząd Albrechta austriackiego