Honoriusz von Habsburg (1471-1565)

Honoriusz Albrecht Austriacki (niem. Honorius Albrecht von Österreich, hiszp. Honorio d'Austria) - (ur. 23 stycznia 1471 roku w Norymberdze, Bawaria - zm. 20 lipca 1565 roku w Madrycie, Hiszpania) Czarodziej pochodzący z magicznej linii dynastii Habsburgów, której jest protoplastą. Wychowawca cesarza rzymskiego Karola V. Hiszpański i niemiecki polityk.

Biografia

Był synem księcia Rudolfa, matka pochodziła z hiszpańskiego rodu de Leon. Choć urodził się w Niemczech to wychowywał się w Volterze. Tam też latach 1482-1489 chodził do szkoły dla czarodziejów. Chciał szkolić się na dyplomatę, jednakże nie przyjęto ze względu na niskie wyniki. Honoriusz miał powoływać się na wpływy cesarza Fryderyka III. Nie zrobiło to wrażenia na nauczycielach. Nie dopuścili go nawet na egzaminy wstępne. Honoriusz od 1494 roku przebywał na dworze cesarza rzymskiego Maksymiliana I. Jako że świetnie posługiwał się czarami został wychowawcą cesarskich potomków. Oni sami nie byli czarodziejami, jednak władca wymagał, aby dzieci wiedziały czym jest magia i jakie miejsce zajmuje w imperium Habsburgów. W 1500 oku został naczelnym chorążym czarodziejów Rzeszy niemieckiej. Do jego zadań należało utrzymanie poprawnych stosunków z ministrami magii Rzeszy. Czarodzieje widzieli w nim Habsburga, który ma przerost ambicji. Często traktowano go niezbyt poważnie. Ta postawa mocno wpłynęła na Honoriusza, który po mimo przynależności do domu austriackiego przez lata pozostawał wierny rasie czarodziejów. W 1511 został wychowawcą wnuka cesarza, Karola. Nikt wówczas nie przypuszczał, że będzie to jeden z najpotężniejszych ludzi tamtych czasów. Karol i Honoriusz znaleźli wspólny język. Pozostał przy młodym kuzynie nawet gdy ten został władcą. Już jako król Hiszpanii Karol cenił jego rady. To za jego namową odmawiał czarodziejom prawa do własnego samorządu centralnego. W 1520 roku Honoriusz został zarządcą kamery czarodziejskiej Królestwa Kastylii. Rok później objął całą Hiszpanię. Podczas gdy Niemcy mieli go za "śmiesznego człowieka" to w Iberii mówiono o nim z szacunkiem połączonym ze strachem. W 1523 roku stał na czele komisji majątkowej. Wyceniał posiadłości czarodziejów, a także wyznaczał podatek jaki muszą zapłacić za nie. Sprawę rozpatrywał na korzyść korony, chociaż dosyć łagodnie potraktował ród de Leonów. Przez kolejne lata Honoriusz zgromadził całkiem pokaźny majątek. Robił to oczywiście za pełną zgodą cesarza Karola. W 1533 roku brał udział w podpisaniu układu z rodem Volturi, na mocy którego nawiązano stosunki dyplomatyczne. Nie wymieniono go w oficjalnych dokumentach. Nie mniej po raz pierwszy bo rok później popadł w konflikt z ambasadorem Łukaszem Volturi o podatek na rzecz korony. Ostatecznie musiał ustąpić volterowskiemu księciu. W latach 1536-1538 brał udział w negocjacjach utworzenia Ministerstwa Magii Iberii. Jako reprezentant Karola V chciał, aby miało ono słabe umocowanie prawne, tzn. aby był jak najmniej niezależny od korony. Negocjatorzy zlekceważyli te postulaty. W 1539 roku cesarz Karol i Łukasz Volturi wyznaczyli go ministrem magii. Jako przywódca czarodziejów musiał nauczyć pogodzić swoje obowiązki z lojalnością wobec kuzyna. W 1541 roku utworzył kamerę podatkową. Podpisał wówczas umowę z władcą, że połowa środków zostanie przekazana do budżetu Hiszpanii. Honoriusz musiał także zmierzyć się z wielkimi grandami czarodziejów. Albert de Albano dotychczasowy przywódca opozycji przeszedł do ministerstwa jako zarządca finansów. Czarodzieje domagali się utworzenia własnego parlamentu. Na to nie wyraził zgody sam cesarz Karol. Honoriusz na żądanie swojego władcy zdymisjonował cały swój gabinet. Ambasada rodu Volturi przyznała rację Honoriuszowi i Karolowi po wielomiesięcznych protestach ze strony grandów. Minister magii w latach 1544-1546 zbudował gmach główny ministerstwa. W 1550 roku popadł w poważny konflikt z ambasadorem Łukaszem Volturi. Poszło o zakres władzy przedstawiciela rodu Volturi. Honoriusz naciskał, aby to grandowie wybierali spośród siebie ministra magii raz na 9 lat. Łukasz Volturi nie tylko odmówił ograniczenia roli ambasadora do roli faktycznego reprezentanta magicznego rodu królewskiego, ale podjął znacznie poważniejsze kroki. W listopadzie 1550 roku przekazał do podpisania Karolowi V akt dymisji ministra magii. Cesarzowi mocno zależało na życzliwej neutralności Aleusa Volturi (1435-1557). Warto zaznaczyć, że ambasador był prawnukiem seniora rodu Volturi. W dniu 29 grudnia cesarz Karol V podpisał dymisję Honoriusza. Powiadomiono go o tym dopiero po nowym roku. Pełnił funkcję do czasu aż wybrano jego następcę. W czerwcu, miesiąc po wyznaczeniu Alberto de Albano ministrem magii, musiał wyjechać do Rzeszy. Pozostał blisko Karola aż do jego śmierci. Wojna domowa w Niemczech bardzo zniszczyła Niemcy i równowagę religijną. Pokój augsburski podkopał zdrowie już schorowanego króla. Honoriusz namawiał go by nie abdykował. Ten jednak go nie posłuchał. Zrezygnował z korony i podzielił swoje rozległe imperium na dwie części. Hiszpanię objął jego syn Filip II, natomiast ziemie niemieckie objął brat Ferdynand. Gdy zmarł Karol w 1558 roku Honoriusz został wezwany przez króla Hiszpanii, aby ukorzył się przed jego obliczem. Ostatnie lata spędził w wydzielonej części pałacu królewskiego w Madrycie. Zmarł w dniu 20 lipca 1565 roku. Pochowano go sześć dni później. W ceremonii uczestniczyli: Minister Magii Albert de Albano, ambasador rodu Volturi Jan Flavius i król Filip II.

Miał jednego syna - Albrechta również ministra magii Hiszpanii, a także dowódcę wojskowego.

Poprzednik Brak

1. Minister Magii Hiszpanii 1539-1551

Następca Albert de Albano