Przejdź do zawartości

Rząd hiszpańskich czarodziejów Alberta de Albano II

Z Ethenor

Rząd hiszpańskich czarodziejów Alberta de Albano I - urzędował od dnia 1 października 1556 roku do dnia 15 września 1567 roku pod kierownictwem księcia Alberta de Albano (1488-1587). Powstał na mocy dualnego dokumentu: aktu łaski króla Hiszpanii Filipa II Habsburg (1527-1598) i ambasadora rodu Volturi Aleksandra Sforza (1480-1563). Strona hiszpańska i volterowska wydały akt w dniu 1 października 1556 roku. Rząd czarodziejów funkcjonował 10 lat. W tym czasie Hiszpania stała się potęgą morską i jednym z najpotężniejszym państwem na świecie.

Polityka kolonialna

[edytuj]

Albert do Albano wyznaczył dziesięciu swoich przedstawicieli w Nowym Świecie. Do ich zadania należała sporządzenie raportu na temat kondycji społeczności czarodziejów. Raport opublikowano w marcu 1559 roku. Był on wręcz rewolucyjny zmienił nastawienie czarodziejów w Hiszpanii w stosunku do Azteków i ich potomków.
Czarodzieje w Nowym Świecie do niedawna stanowili niemal czwartą część społeczeństwa. Ich kultura była kompatybilna z nieczarodziejską. W porównaniu do Europy magowie nosili tytuły królewskie. Nie było odpowiednika rodu Volturi. Czarodzieje natomiast często toczyli ze sobą wojny o dominację nad tym światem. Aztekowie byli pozytywnie nastawieni do magów i magii. Zmieniło się to wraz z przybyciem Hiszpanów. Dotychczasowi sojusznicy zmienili front i próbowali dogadać się z najeźdźcami. Niestety przez dziesięciolecia wybuchały pandemie, które wybijały Indian. Czarodzieje padli ofiarą nieznanej choroby. Co ciekawe Europejczycy również na nią chorowali, ale u nich miała objawy grypy. Natomiast wśród magów-Indian powodowała zaniknięcie mocy w bardzo krótkim czasie. Bez mocy nie mogli żyć. Śmierć z powodu utraty magii była strasznie długa i bolesna. Kiedy przybyła misja ministra magii nie żyło już ponad 60% czarodziejów.
Wysłannicy księcia de Albano raportowali również o braku różdżek przy używaniu zaklęć. Zamiast tego czarodzieje rysowali na ziemi znaki magicznym pyłem. Wzory zaklęć zapisano na kamiennych stelach. Były one w bibliotece chronionej barierami. Hiszpanie zdobyli budynek a następnie wszystko zapakowali w skrzynie i wysłali do Madrytu. Minister Magii zakazał rozpowszechniania ich. Obawiał się, że przestępcy mogliby wykorzystać je do działań terrorystycznych. Przede wszystkim jednak martwił się, aby Rahlowie nie dostali możliwości uczenia się nowego typu magii. Rząd długo nie nacieszył się w spokoju tabliczkami, bowiem w dniu 22 listopada 1559 roku ambasador rodu Volturi Aleksander Sforza w imieniu Wielkiego Mistrza rodu Volturi zażądał ich wydania. W zamian za to zaproponował zapas złota, który starczyłby ministerstwu na 10 lat. Podobną propozycję otrzymał król Filip II. Hiszpanie oczywiście odrzucili żądania. Minister Magii nakazał sprowadzić do Europy indiańskich nauczycieli zaklęć. Przybyli do Madrytu w lutym 1561 roku. Powstała grupa przyszłych kolonizatorów. Po roku wyruszyli do Nowego Świata. Na statkach było 500 osób. Założyli osadę dziesięć kilometrów od dawnego Tenochtitlán. Otoczyli ją wysokim kamiennym murem. Zabrali ze sobą tabliczki z zaklęciami. Dawni nauczyciele kolonizatorów otrzymali takie same prawa jak Hiszpanie, co bardzo mocno rozzłościło władze kolonialne. Nieczarodzieje posunęli się nawet do fortelu, aby móc przypisać im zdradę stanu. Na szczęście poczta czarodziejów działała zdecydowanie lepiej niż ta niemagiczna. Korespondencja leciała z Nowego Tenochtitlán do Madrytu jako „kometa” w trzy dni. Król Filip II nakazał stronom uspokojenie się. Natomiast książę de Albano zaczął myśleć nad wysłaniem swojego przedstawiciela do Ameryki. Na to jednak nie otrzymał zgody od ambasadora i władcy. Magiczni koloniści raz do roku przysłali raport ze swojej działalności. Dzisiaj można uznać ich działania za badania nad nieznaną im technologię magiczną. W latach 1563-1566 Do Madrytu wysłano setki skrzyń z tłumaczeniami azteckich rytów. Część z nich przekazano do Volteru, chociaż stanowiło to niewielką część tego co posiadali Hiszpanie. Do końca urzędowania ministra magii polityka kolonizacji przebiegała według bliżej nieokreślonego planu.

Książę de Albano nie chciał, aby do spraw kolonii czarodziejów wtrącał się wicekról, dlatego chciał uzyskać od króla Filipa II stosowny przywilej. Niestety monarcha nie chciał ot tak go udzielić. Powodów było kilka, ale najważniejszy ugodziłby w jego władzę nad koloniami. Czarodzieje mogliby założyć własne miasto-państwo. Minister Magii kontrolował miasteczko poprzez częste sprawozdania i wydawanie rozporządzeń. Informował króla jak działała jego kolonia. Bywało tak, że poprzez magiczna pocztę wicekról otrzymywał królewskie rozkazy. Powodowało to konflikty, ale nie doszło do wystąpień zbrojnych. Dzięki czemu hiszpańskie ośrodki spokojnie rozwijały się. Kolonia pod koniec urzędowania rządu liczyła 554 mieszkańców.

Edukacja

[edytuj]

Edukacja, obok spraw kolonialnych, należała do ścisłych zainteresowań rządu. Szkoła jako miejsce unifikacji młedgo pokolenia czarodziejów świetnie spełniała swoje zadanie. Podziały na stare królestwa co raz bardziej zmniejszały się. Na co dzień w szkole używano kastylijskiego. Innym problemem była przepustowość uczniów mogących być w internacie. Często budynek był przeładowany. W szkole funkcjonowały dwa systemu nauczania – pierwszy to z internat a drugi to nauka z codziennym dojazdem na zajęcia. W roku szkolnym 1558/1559 dyrekcja szkoły zwróciła się do rządu o rozwiązanie problemu braku miejsca w kompleksie. Potrzebowano nowych budynków. Szkoła nie miała odpowiednich funduszy na rozbudowę, dlatego poprosiła o pomoc. Sprawą osobiście zajął się minister magii. W jego ocenie dobrze wykształceni czarodzieje nie pozwolą się omamić zabobonami w postaci wiary katolickiej. Zyski z handlu międzykontynentalnego przeznaczono na zbudowanie trzech nowych skrzydeł. Skromny budynek zaczął przeistaczać się w co raz wyższy zamek. Internat mógł pomieścić 300 uczniów. W tym samym czasie w szkole przebywało 600 uczniów. Jednakże rząd nie mógł ukryć faktu, że ta jedna placówka edukacyjna na cały kraj to za mało. Drugim poważnym problemem był brak odpowiedniej kadry nauczycielskiej. O tyle pierwszy problem miał charakter państwowy i minister magii musiał to konsultować z królem, tak deficyt nauczycieli pozostał w gestii rządu. W 1560 roku założono kolegium Nauczycielskie. Było to trzyletnie studium, w którym przyszli nauczyciele kształcili się w trzech blokach: nauki przyrodniczo-fizyczne, fechtunek magiczno-niemagiczny i astronomiczny. W kolejnych latach braki kadrowe zostały uzupełnione. Szkoła jednak pozostawała jedna na cały kraj. Rahlowie zaproponowali otworzenie trzech kolejnych w Barcelonie, Kadyksie i Kartagenie. Zarówno rząd, jak i król Filip II wyrazili negatywne zdanie. Minister magii nie chciał wzmacniać i tak potężny ród Rahlów. Natomiast monarsze podobała się koncepcja unifikacji Hiszpanów, więc nie chciał nawet słyszeć o rozdrobnieniu. Przyjęto zasadę, że uczniowie z Madrytu nie mogą korzystać z internatu, chyba, że nie mają podziać się poza zajęciami.

Problem z Rahlami

[edytuj]

W polityce wewnętrznej narastał konflikt z rodem Rahlów. W pewnym sensie zaczęli tworzyć państwo w państwie wykorzystując swoje ogromnie rozległe kontakty. Czarodzieje widzieli w nich starożytnych obrońców przed plemionami barbarzyńców i muzułmanami. Minister Magii początkowo próbował kontrolować separatyzm poprzez wysyłanie swoich przedstawicieli do Barcelony. Głównego ośrodka opozycji przeciwko unifikacji. Król Filip II miał Rahlów za sojuszników z konieczności. Ich i ród Blanco nazywał „zlepiaczami Hiszpanii”. Ambasador Aleksander Sforza próbował zachować neutralność. Nie pozwalał żadnej ze stron na otwarcie wojowanie. Według planów księcia de Albano miano zlikwidować tytularne ministerstwa magii dawnych królestw i włączenia ich do domeny ministra magii Hiszpanii. Król Filip II wyraził się negatywnie podnosząc kwestię zlepiaczy a ambasador pozostawił temat bez odpowiedzi. W 1562 roku Euzebiusz Blanco potępił Rahlów za próby rozbijania jedności Hiszpanii kosztem wzmacniania potęgi rodu. To był początek nowego rozdziału konfliktu o władzę nad czarodziejami. Należy zaznaczyć, że monarcha, pomimo swojego stosunku do zlepiaczy, nie pozwalał, aby któraś ze stron zdobyła dominację. Tak więc tym razem Filip II poparł księcia de Albano. Rok później gdy Aleksandra zastąpił Jan Flavius (1488-1591) nastąpiła reorganizacja rządu. Od tej pory minister magii był również ministrem magii Aragonii i ministrem magii Kastylii. W ostatnich latach urzędowania rządu zauważano już, że unifikacja przynosi pożądane skutki. Dialekt kastylijski stał się nieoficjalnym językiem urzędowym ministerstwa i jednostek administracyjnych. Ta kwestia nie została sformalizowana, aby nie dawać Rahlom powodów do „buntu”. W 1565 roku powstały plany podzielenia Hiszpanii na 10 regionów. Miały one być równe pod względem liczby mieszkańców co by oznaczało, że Madryt stałby się osobną jednostką administracyjną. Ostatecznie pomysł zarzucono, ponieważ według analizy ambasady rodu Volturi wzmocniłoby to regionalizm. Problem regionalizmu nigdy nie został rozwiązany, ale w XVI i w późniejszych wiekach próbowano go zwalczać.
W 1560 roku po raz pierwszy przeprowadzono spis powszechny czarodziejów. Rząd chciał zbadać tendencję rozwojową. Miało to posłużyć w rozwijaniu infrastruktury. Liczba czarodziejów wynosiła 610 tysięcy ludzi. Stanowiło to 7,30% ludności głównej części imperium hiszpańskiego (bez pozostałych części składowych). W większości byli to ludzi bardzo młodzi. Dlatego rząd zdawał sobie sprawę, że w kolejnych latach czeka go wzmożony rozwój. Znaczna część tych ludzi nie dożyła starości, jednakże wyraźnie należało zwiększyć liczbę miejsc pracy. W latach 1561-1565 wyznaczono trasę lotniczą pomiędzy Madrytem a Barceloną i pomiędzy Madrytem a Kadyksem. W Madrycie, Barcelonie, Kadyksie i Valencii założono po dwa szpitale publiczne dla czarodziejów. Były one darmowe i co najważniejsze wykorzystywano najnowsze zdobycze technologiczne w dziedzinie medycyny, w tym te przejęte od Azteków.

Drugi rząd księcia Alberta de Albano urzędował 10 lat 344 dni.

Skład rządu

[edytuj]
Nr Imię i Nazwisko lata życia Okres urzędowania Resort
1 Albert de Albano ur. 11 lipca 1488 roku w Barcelonie, Królestwo Aragonii
zm. 30 stycznia 1587 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
98 lat 203 dni
1 października 1556 roku
10 września 1567 roku
Minister Magii Królestwa Hiszpanii
23 października 1563
10 września 1567 roku
Minister Magii Królestwa Kastylii
23 października 1563
10 września 1567 roku
Minister Magii Królestwa Aragonii
2 Karol Rahl ur. 11 lipca 1459 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii
zm. 2 lipca 1577 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
117 lat 356 dni
1 października 1556 roku
10 września 1567 roku
Sprawy wewnętrzne
1 października 1556 roku
23 października 1563
Minister Magii Królestwa Kastylii
3 Euzebiusz Blanco ur. 23 sierpnia 1452 roku w Saragossie, Królestwo Aragonii
zm. 29 stycznia 1573 roku w Barcelonie, Królestwo Hiszpanii
120 lat 159 dni
1 października 1556 roku
10 września 1567 roku
Tajna policja
1 października 1556 roku
23 października 1563
Minister Magii Królestwa Aragonii
4 Emmanuel Esteban de Santos Cavallier ur. 11 listopada 1458 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii
zm. 14 lipca 1558 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
99 lat 245 dni
1 października 1556 roku
14 lipca 1558 roku
Zmarł
Edukacja
5 Mateusz Aleksander de Servatnes ur. 27 kwietnia 1511 roku w Volterze, Wolne Państwo Czarodziejów
zm. 11 grudnia 1589 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
78 lat 228 dni
1 października 1556 roku
30 kwietnia 1559
Transport Drogowy
6 Mikołaj Tarka ur. 14 listopada 1475 roku w Tuluzie, Królestwo Francji
zm. 30 lipca 1564 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
88 lat 259 dni
1 października 1556 roku
30 lipca 1564
Zmarł
Transport morski
7 Teodoryk Rahl ur. 31 sierpnia 1480 roku w Kordobie, Królestwo Kastylii
3 października 1599 roku w Kordobie, Królestwo Hiszpanii
129 lat 33 dni
1 października 1556 roku
10 września 1567 roku
Handel
8 Sewerus Astelgror ur. 3 grudnia 1444 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii
zm 20 lipca 1573 roku w Saragossie, Królestwo Hiszpanii
128 lat 229 dni
1 października 1556 roku
10 września 1567 roku
Budownictwa
9 Xavier Solono ur. 27 kwietnia 1513 roku w Neapolu, Królestwo Neapolu, Królestwo Hiszpanii
zm. 22 grudnia 1577 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
64 lata 239 dni
30 lipca 1558 roku
10 września 1567 roku
Edukacja
10 Ryszard Tęczyński ur. 22 stycznia 1525 roku w Krakowie, Korona Królestwa Polskiego
zm. 30 kwietnia 1620 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
95 lat 89 dni
30 kwietnia 1559
10 września 1567 roku
Transport drogowy
11 Evangelion Blanco 31 października 1489 roku w Madrycie, Królestwo Kastylii
2 marca 1601 roku w Madrycie, Królestwo Hiszpanii
111 lat 122 dni
12 sierpnia 1564
10 września 1567 roku
Transport morski
Poprzednik
Pierwszy rząd księcia Alberta de Albano
Rząd ministerstwa magii
1556-1567
Następca
Pierwszy rząd arcyksięcia Albrechta Austriackiego