Lone Engelberg

Lone Engelberg - (ur. 16 lipca 1941 roku niedaleko Kopenhagi) czarodziejka czystej krwi, ostatnia przedstawicielka rodu Engelberg z prawego łoża, jedyna córka Erlanda Engelberga (1892-1961) i Marii Rassmusen (1920-1993), duńska polityczka, nauczycielka akademicka, profesorka prawa i od 2014 roku Ministra Magii Danii.

Biografia

Urodziła się niedaleko Kopenhagi. Dokładne miejsce nie jest znane, ponieważ jej rodzina ukrywała się przed Niemcami. Być może nawet miało to miejsce na wyspie Langli. Rozpoczęła edukację później niż rówieśnicy przez problemy finansowe rodziny. Sytuacja wymusiła na nich by chodziła do szkoły prowadzonej przez zakonnice. Stosowały one bardzo rygorystyczne metody wychowania z biciem włącznie. Lone nie chciała się poddać obowiązkowej modlitwie. Zawsze twierdziła, że kościół prześladując czarodziejów stracił ich zaufanie. W 1955 roku została wysłana do Volteru. Mimo dość późnego startu w magiczną edukację, to bardzo dobrze sobie radziła. W 1961 roku zdobyła dyplom szkoły. Postanowiła wrócić do Danii. Bardzo poważnie myślała o ślubie. Jednak musiała porzucić tę myśl, ponieważ w dniu 7 listopada 1961 roku zmarł jej ojciec. Na jej barki spadł ciężar zarządzaniem majątku. Niestety nie radziła sobie z tym sama, dlatego sprawy finansowe przekazała matce. Teraz mogła rozpocząć realizację marzeń. W latach 1962-67 studiowała prawo w Uniwersytecie kopenhaskim. Została tam kontynuując karierę naukową. W 1972 roku obroniła doktorat. Od tego momentu wykładała prawo magiczne, a także łacinę. W 1985 roku z rąk królowej Małgorzaty II odebrała profesurę. W latach 1987-1993 pełniła funkcję dyrektora departamentu nauki w gabinecie księcia Friderika Sort. Wróciła na uczelnię znużona polityką. W 1995 roku została dziekanem wydziału prawa. Urząd pełniła do 2000 roku. Ministra Rosa Capioza W 2003 roku mianowała ją szefową departamentu prawa. Lone posiadała najlepsze kwalifikacje potwierdzone przez nagrody jakie otrzymywała za swoje osiągnięcia naukowe i dydaktyczne. Urząd pełniła aż do 2014 roku wywierając ogromny wpływ na kształt nie tylko prawa magicznego, ale i krajowego. Dzięki niej zezwolono leczyć zwykłych ludzi magią, a czarodziejów marihuaną leczniczą. Jednak jednym z ważniejszych pomysłów była próba osadzenia czarodzieja na premiera Danii. Bardzo mocno skonfliktowała się przez to z Kajfaszem Volturi (1871-2010), który uciął wszelką dyskusję poprzez wydanie Zarządzenia Wielkiego Sędziego Volteru ds. Ministerstwa Magii Danii i Grenlandii (I) w listopadzie 2009 roku. Lone od czerwca 2011 roku była również zastępczynią Rosy Capiozy. W dniu 17 lipca 2014 roku ministra złożyła rezygnację. 45 dni później dotychczasowa wiceministra zastąpiła swoją szefową. Lone wspierała Danię gdy ta wprowadziła kontrole graniczne na niemiecko-duńskiej granicy państwowej. Zabiegała również by Volturi zwrócili wyspę Langli. Zwróciła się do Marcelego Volturi (1878-2016) o unieważnienie umowy Tezeusza Volturi i Fryderyka IV. Volter nic bezpośrednio nie odpowiedział, ale w marcu 2017 roku powiększono garnizon wojskowy do 7.5 tysiąca żołnierzy. Co ciekawe jej ojciec w latach 1914-1940 był gubernatorem twierdzy. W dniu 30 stycznia 2018 roku roku podpisała wielostronną umowę, na mocy której wyspa Langli pozostała formalnie na terytorium Danii, ale została oddana w wieczne użytkowanie na rzecz rodu Volturi w zamian za gigantyczne odszkodowanie sięgające ponad 1 miliarda koron duńskich. W 2020 roku w dniach 20-23 sierpnia przeprowadzono wybory w mieszanym systemie wyborczym. Lone Engelberg jako jedyna kandydatka uzyskała aż 88% głosów. 11,5% Sprzeciwiło się by w dalszym ciągu pełniła urząd ministra magii. W dniu 9 września rozpoczęła drugą kadencję. W 2019 roku odsłoniła porter Oskara Engelberga wraz z królową Małgorzatą II w galerii królewskiej.

Innym palącym problemem dla Lone była groźba wymarcia jej rodziny. Ojciec posiadał liczne potomstwo z nieprawego łoża to jednak nigdy je nie uznał. Od końca lat 80. XX wieku starała się przedłużyć ród o bękarty Erlanda. Ona sama nie mogła mieć dzieci i to spowodowało, że rodzina nie została przedłużona ad hoc. Po prawie dwudziestu latach batalii Ferdynand Volturi w dniu 12 lutego 2018 roku pozwolił jej adoptować prapraprawnuczkę Erlanda. Rodzice dziewczynki zrzekli sie do niej praw tuż po jej narodzinach. Trafiła więc do domu dziecka. Biologicznych rodziców nie było stać na kolejne dziecko. Lone nadała jej imię Øva Engelberg-Lone.

Poprzednik Rosa Capioza

Premier Czarodziejów Danii i Grenlandii 2014-2026

Następca Wybory w 2026