Konstytucja akwizgrańska dla edukacji

Konstytucja dla edukacji – jedna z najważniejszych niemieckich ustaw, która podłożyła podwaliny pod powszechne nauczanie młodych czarodziejów. Uczyniła placówki edukacyjne w Akwizgranie i nowopowstałą we Frankfurcie nad Menem najważniejszymi ośrodkami szkolnictwa i nauki w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Program nauczania wzorowano na volterowskiej szkole dla czarodziejów. Konstytucję podpisano w dniu 30 sierpnia 1525 roku. Sygnatariuszami byli Święty Cesarz Rzymski Karol V, Przewodniczący Rady Czarodziejów Frejr Drachen i Ambasador Volturi w Niemczech Albus Volturi. Konstytucja dla edukacji jest nazywana drugą konstytucją akwizgrańską, obok pierwszej są dokumenty o randze najważniejszych praw w Niemczech, chociaż obecnie obowiązuje tylko ta druga.

Reforma systemu edukacji w XVI wieku zamknęła wielowiekowe podtrzymywanie rzymskiego sposoby nauczania. Kładziono nacisk na wszystkie przedmioty. Uczniowie w każdej dziedzinie mieli być doskonali, jednakże szkoła w Akwizgranie nie mogła dorównać tej rzymskiej. Edukacja przede wszystkim trwała za krótko i za późno zaczynała się. Dobrze wykształceni Niemcy pomogą rozwijać społeczność czarodziejów a ród Volturi będzie miał gotową bazę do nowych dyplomatów. Program nauczania został zaprojektowany przez Albusa Volturi. Zaproponował też utworzenie drugiej szkoły we Frankfurcie, tak aby jak najwięcej uczniów mogłoby korzystać z obowiązku edukacyjnego. Sfinansował budowę budynków placówki. Oddano je do użytku w 1530 roku. Wojna domowa nie przeszkodziła w rozwoju placówek edukacyjnych. Władze lokalne, jak departament edukacji zapewniały bezpieczną drogę do szkoły. Budynki chroniono tarczami ochronnymi. Wielokrotnie stacjonowali tam styksowie na przestrzeni kolejnych wieków.

W 1806 roku państwa Związku Reńskiego uznały konstytucję za obowiązującą, identyczną decyzje podjęto za czasów Związku niemieckiego. W 1935 roku naziści dodali zapis, że Żydzi nie mają prawa uczyć się w szkołach dla czarodziejów. Zapis ten zniesiony w lipcu 1945 roku. Zarówno FRN, jak i NRD używały zapisów konstytucji. Od 1991 roku prawo to ma status dziedzictwa narodowego czarodziejów

Zasady

• Każdy czarodziej, pomiędzy jedenastym a osiemnastym rokiem życia, zamieszkujący Niemcy ma obowiązek chodzenia do szkoły dla czarodziejów. Rodzice maja obowiązek przedstawienia departament edukacji Rady Czarodziejów dokumenty poświadczające realizacji obowiązku szkolnego
• Edukacja w szkole dla czarodziejów w Akwizgranie i w szkole magii i czarodziejstwa w Frankfurcie nad Menem jest finansowana przez departament Edukacji Rady Czarodziejów.
• Na czele szkół stoją dyrektorowie mianowani przez Przewodniczącego Rady Czarodziejów (Ministra Magii) na okres pięciu lat.
• Wyniki egzaminów końcowych są przechowywane w Archiwum Departamentu Edukacji.
• Czarodzieje muszą mieć zarejestrowane różdżki.